28 maja 2009

BLOGI


To wszystko bzdura, całe to pisanie i przeżywanie nierealnego świata. Trzeba zdjąć z oczu okulary i zacząć normalnie funkcjonować. To chyba najlepsze rozwiązanie a nie pisanie bajek i marzeń o duszy.
Choć czasem dobrze jest pomarzyć, ludzie piszą różne blogi, i romantyczne i opisujące prawdziwe życie , i te skrywane marzenia....
Więc i ja próbuję coś tam kreślić.... a ile jest w tym prawdy, to sama nie wiem.....czasami same palce biegają po klawiaturze a myśli są gdzie indziej....
ale to teraz chyba jest na czasie....pisać bloga....pisać każdy może trochę lepiej lub gorzej....

23 maja 2009

MIŁOŚĆ


... a mnie kochasz ?
... a co to jest miłość ?
łatwo wypowiada się słowa, w danej chwili, w emocji.... ale trudniej jest udźwignąć ciężar gatunkowy tego słowa. Nie wiem czym jest prawdziwa miłość, dla każdego pewnie oznacza coś innego. Miłość matczyna, miłość do przyrody, miłość do tego jedynego.....

Miłość to dwie dusze w jednym ciele. Przyjaźń to jedna dusza w dwóch ciałach
Tadeusz Kotarbiński

może Kotarbiński ma rację ?

Co to jest miłość, tak ci o niej powiem:
Jest to duch jakiś, seraf niewidziany
Odblaskiem światła promieniący z dala;
Niebieski promień na ziemi zbłąkany,
Co wchodzi w serce i serce zapala.

nie wiem ???

a może to ?

Dla kobiety miłość jest cnotą i grzechem,
religią i występkiem.
Autor: Karol Juliusz Weber


Miłość to uczucie, którego trzeba się uczyć. To napięcie i spełnienie. To głęboka tęsknota i wrogość. To radość i ból. Nie ma jednego bez drugiego. Szczęście jest tylko częścią miłości - oto czego trzeba się nauczyć. Cierpienie także należy do miłości. To jest tajemnica miłości, jej piękno i jej ciężar. Miłość jest uczuciem, którego trzeba się uczyć. Walter Trobisch

i można by tak w nieskończoność....

a ja ? czy jestem kochaną ? nie wiem.... myślę, że kiedyś dane mi było przeżyć to uczucie, a dzisiaj ?
może kiedyś usłyszę to wyszeptane kocham Cię.....ale nie wypowiedziane słowami tylko mową duszy.... wtedy to będzie prawdziwe...

9 maja 2009

PIWO ?


Zastanawiam się co jest takiego niezwykłego w tym napoju, że piją go i starzy i młodzi i dzieci....
Dla mnie jest to napój obrzydliwy, śmierdzący, którego nie biorę do ust. Ale skoro zaczął się sezon ogrodowo-grillowy....to to wiadomo...bez niego ani rusz...
Także dziś M. popija...wczoraj też.....
Jak więc ma funkcjonować rodzina ? Na każdym kroku mijamy się w swoich oczekiwaniach, przyjemnościach. Zastanawiam się jak doszło do tego związku, który trwa już ponad 30 lat ?
Czy już wtedy były rysy i pęknięcia, których nie widziałam ? A może to ludzie się zmieniają, nie dbają już o swój związek tylko o własne "przyjemności " ?

4 maja 2009

MAJÓWKA


Trzy dni w domu - to o trzy dni za dużo.......nie potrafię znaleźć wspólnej płaszczyzny.....milczenie jest jedyną formą porozumiewania , no i czasami pojedynczo wypowiadane słowa.... Dlaczego ? Kto i kiedy popełnił jakiś błąd ? Tak wiem...ja zaczęłam milczeć pierwsza ,kiedy nie było odzewu na moje "paplanie". X. nie interesował się co robią dzieci , co słychać w pracy....jego zdawkowe ..i co tam ?....bez żadnego dalszego słuchania. Nawet kiedy odpowiedziałam...już za chwilę odpowiedź wyleciała mu drugim uchem. Zamknęłam się więc w swoim świecie.... no i tak trwa.......do dziś.
Choć na majówce było i spotkanie, sympatyczne w przyjaznym gronie.A dziś wylałam żale na L....nie wiem co mnie naszło...może to te samotne dni w rodzinie ?..... tłumaczyła mi, że powinnam zacząć żyć tym co dostaję od losu, cieszyć się wspólnymi chwilami.... kiedy mi to nie wychodzi...jestem chyba urodzoną pesymistką no i ściągam te nieszczęsne złe fluidy na siebie. Jak to zmienić ?
Wyjechać samotnie do "własnego domu", myślę, że tam doszłabym do siebie. Mnie po prostu brak jest poczucia bezpieczeństwa w związku, nie wiem co będzie jutro, sytuacja niepewna, brak typowej stabilizacji. A dla mnie to jest najważniejsze.
Gdyby ktoś mi powiedział: ofiaruję ci dom, mieszkanie..... to potrafiłabym odejść z własnych niepewnych czterech ścian. Ale cud się przecież nie zdarzy. Jestem stara, nie mam już czasu na rozpoczynanie nowego życia. A tego właśnie pragnę. Zacząć żyć w oparciu o poszanowanie i bezpieczeństwo.O własne moralne i kościelne normy.O normalne życie jakie wiedli moi rodzice....teraz tego nie ma, wszyscy gdzieś pędzą, potrącają człowieka, depcą wartości, aby do przodu... Tylko gdzie jest w tym wszystkim człowiek ?
Ja nie potrafię się odnaleźć.


.List do… rozlicz mnie Panie z przemijania myśli kłujących zmęczone ciało
niewłaściwego kart życia rozdania
duszy pękniętej której wciąż mało
rozlicz mnie Panie ze smutku mego
strachu skrytego w błędnym dotyku
radości bólu niewłaściwego kroków
co w stronę niewiary krzyku

a potem przytul ciepła spojrzeniem
podeprzyj słowem skrytym w podzięce powstrzymaj podróż w krainę cieni
chwyć mnie za ręce...

23 kwietnia 2009

JUTRO......


Żyję marzeniami....i tym co może się wydarzyć jutro..pojutrze.... itd.....podświadomie planuję własne życie tak jak chciałabym je widzieć.... i to jest chyba mój błąd.
Większość moich znajomych żyje dniem dzisiejszym nie martwiąc się o jutro. Może to i dobrze, bo przecież tego "jutro ", jutro już może nie być....
A ja głupia , z głową pełną marzeń...powinnam chyba również zacząć tak postępować. Znikną wówczas stresy ? Chyba nie u mnie :( . Zaprogramowano mnie na takie działanie i bardzo ciężko zmienić mentalność mojego myślenia.
Już L. przecież mi podpowiadała , jak to mam zrobić...ale ja nie potrafię....
Chyba umrę niepogodzona z własnym życiem.
Idę dziś do szkoły, choć ostatnio i z tym mam kłopoty.....
Lepiej naprowadzić zbłąkanych na dobrą drogę
towarzysząc im,
niż wskazując im kierunek drogi
niechętnym ruchem ręki.
Joseph Joubert



czy to jest prawdą ?????

16 kwietnia 2009

BŁĘKIT


Utonęłam dziś w błękicie.....w przenośni i dosłownie ...cudowny kolor....
Od razu poprawił mi się humor, a na dodatek zaświeciło słońce więc budzę się do życia....chyba ?

mogę powtórzyć za Broniewskim:
..rozmyślam coraz częściej
od pewnego wieczoru
że chyba moje szczęście
jest niebieskiego koloru
więc niech ten błękit we mnie rośnie
i niech mnie zewsząd otoczy
drapieżnie, zachłannie, miłośnie -
błękit jak twoje oczy....
Przeczytaj tę bajkę nim uśniesz,
jeśli chcesz
Szczęście ?
to co dzień dostać jeden uśmiech
i zwrócić jeden wiersz...


Piękny wiersz i taki wiosenny ....

15 kwietnia 2009

CZAS


Czas przecieka mi przez palce, najchętniej zaszyłabym się gdzieś na zapadłej wsi, gdzie nie ma ludzi i obcowała tylko z przyrodą. Cieszę się, że minęły już święta, nienawidzę wszelakich świąt z niedzielami włącznie.Mam wtedy poczucie osaczenia we własnym domu, bo przecież "wypada " zjeść wspólne śniadanie, co ze świątecznym ma tyle , że są tylko tradycyjne potrawy, atmosfery religijnej O. Rodzina nie wierzy, nie chodzi do kościoła, a święta kojarzy tylko z jedzeniem i leżeniem na kanapie.
Gdybym miała możliwość zamieszkania na wsi, żyłabym zgodnie z rytmem przyrody, chętnie chodziłabym do wiejskiego kościółka na nabożeństwa, gdzie jeszcze panuje tradycja, śpiewanie pieśni religijnych, wieczorne nabożeństwa przy zachodzie słońca.... To wszystko koiło by duszę i pozwalało żyć spokojnie. Brakuje mi tego spokoju. Brakuje....
Żyję chyba nierealnie, marząc o czymś co się nigdy nie spełni.....może powinnam spojrzeć na swoje życie z większą dozą realizmu?
Ale skoro Bóg daje mi takie a nie inne zadanie, to przecież musi to czemuś służyć.... Tylko jak to rozpoznać ?
Pomyślałam kiedyś sobie, że gdyby stał się cud i stałabym się posiadaczką własnego lokum to wzięłabym jakiegoś chłopca z domu dziecka, aby mu dać dom i miłość. Miałabym przybranego syna Pawła....
to takie moje marzenia, może niezbyt mądre.....ale może kiedyś się spełnią.....
Wypełnię wolę Ojca .... i może nareszcie poczuję się szczęśliwa ?
Modlę się o to codziennie....

2 kwietnia 2009

ROZDRAŻNIENIE


Żyję w dwóch światach...jeden realny, drugi enigmatyczny....oba przenikają się tak, że czasem nie wiem co jest jawą a co snem.
Jestem ostatnio rozdrażniona, komplikują się pewne domowe sprawy, myślałam, że to wszystko wygląda inaczej. Niestety znów się zawiodłam, a ja nie mam już siły walczyć o swój byt...Ogarnęła mnie jakaś beznadzieja, co będzie to będzie....ale nie o takim życiu na starość myślałam....No cóż, poddaję się woli Niebios.Skoro tak ma być :(- niech będzie.
Bo całe moje życie to walka o byt.... zazdroszczę kobietom, których mężowie potrafili zadbać o dom, mieszkanie, zabezpieczenie....Ja żyję na wulkanie, nie wiadomo kiedy wybuchnie i zmiecie mnie z powierzchni ziemi. Pytam tylko dlaczego ? Co takiego zrobiłam, że całe moje życie to pasmo udręk i kłopotów. Czyżbym sama je sobie ściągała na głowę ? Może nie potrafię odczytywać znaków dawanych mi przez Stwórcę ?
Moje życie duchowe też pogmatwane.... żyję w niespełnieniu i pragnieniu...
Jeszcze z raju ...
Jeszcze z raju samego.
Jeszcze z drzewa rajskiego.
Nachyliło się jabłko w moją stronę.
I odgięła się gałąź, jabłko w dłoni zostało,
Jeszcze całe, a już podzielone.

Obiegniemy wszystkie sady i ogrody, I w kościoły ciemnych lasów cię powiodę.
Wiatr nam mocno zwiąże ręce jednym włosem,
A obrączki są ukryte w słojach sosen.
Przysięgniemy - lecz nie obcym, ale sobie,
Ty na czystą wodę w źródle, ja na ogień.
Coś srebrnego dzieje się w chmur dali,
Wicher do drzwi puka, jakby przyniósł list.
Myśmy długo na siebie czekali.

Jaki ruch w niebiosach, słyszysz - burzy świst.(...)
* B. Leśmian


Widzisz ? Słyszysz? Nadchodzi noc....może już ostatnia....przeprowadź mnie Boże .......z Tobą nie boję się niczego....
Proszę ........

30 marca 2009

BAJKA


Realia życia przeplatają się z sennymi marzeniami, bajka snuje się na wątkach tego bloga.Pragnienie szczęścia jest zapisane w każdym człowieku, jeżeli nie można tego osiągnąć w normalnym życiu, wtedy do akcji wkracza wyobraźnia. Marzyć zawsze można, marzenia pomagają przezwyciężyć pustkę i problemy codziennego życia. To odskocznia, dzięki której można dalej funkcjonować.
A w życiu ?
Byłam na pięknej Mszy Św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego.Odprawiana po łacinie i z oprawą muzyczną Mszy Koronacyjnej C-dur W.A.Mozarta.Wrażenie niesamowite !
Osobiście pamiętam jeszcze odprawiane msze w języku łacińskim, było to prawie 47 lat temu, kościół zapełniony był wtedy w całości, dzieci stały nawet w przejściach, kiedy nie zdążyły zająć sobie siedzącego miejsca. A moja świątynia jest ogromna, gotycka....
A dziś ? Kościół świeci pustkami, więcej ludzi przychodzi tylko na jakieś nadzwyczajne "imprezy" typu koncert.....
Sama mam z tym problemy.....
Dlatego też staram się pogłębić swoje wiadomości - czytam , studiuję, obecnie Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego z wprowadzeniem obecnego Papieża Benedykta VI, a ówcześnie Josepha Kard. Ratzingera, Przewodniczącego Komisji Specjalnej , Prefekta Kongregacji Nauki i Wiary.
Czytam zdanie po zdaniu analizując treść ...różnice wyjaśniam poprzez dyskusje z L.
jest w tym temacie bardzo biegła.....i rozmawia ze mną nie poprzez apodyktycznie narzucaną wiedzę, lecz poprzez sensowne i spokojne tłumaczenie każdego niezrozumiałego dla mnie fragmentu.
Czas wielkopostny został wzbogacony specjalną moją intencją..... może choć trochę odkupię własne winy ?

...Rozpięty na ramionach jak sokół na niebie
Chrystusie Synu Boga
Spójrz proszę na ziemię...
....pociesz zrozpaczonych, zrozum głodujących modlących się wysłuchaj,...spójrz na wszechświat i na ziemię,
na cichy ciemny kościół,
dziecko wzywające Ciebie .....

25 marca 2009

SZEPT


...Kiedy zasypiam w nocy mroku
to widzę łzę na twoim oku,

a sen ulata gdzieś w przestrzeni.... Pod czaszką myśli się kołują
I ciągle wyjścia nie znajdują
Jak mam powstrzymać łez krynice ? Bo słona łza co z powiek spływa
nawet największe grzechy zmywa
a ty ich nie masz aż tak wiele
Więc je powstrzymaj - mój Aniele. Z suchą powieką idź do przodu
Z sercem radosnym jak za młodu
A jeśli kiedyś łza zagości
Niech będzie z szczęścia i radości.



Dostałam na pocieszenie :) i znów zakręciła się maleńka łza , ale teraz ze szczęścia......

19 marca 2009

ŁZY


Pierwszy raz od czasów naszej znajomości popłynęły z moich oczu łzy, kiedy L. powiedziała, że odejdzie pierwsza, bo przecież jest ode mnie dużo starsza.Nie wyobrażam sobie abym mogła stracić tak oddanego przyjaciela.. .... A ja ? pierwszy raz doznałam uczucia "szczęścia poprzez łzy". Do tej pory nigdy nikt nie przejmował się moimi łzami, choć czasami moja dusza wyła z bólu. Teraz mam przy sobie przyjaciela, który rozumie moje rozterki , nie uważa, że jestem rozhisteryzowaną babą, ale czasami słabą i bezbronną kobietą.
Poprzez takie zachowanie L. staje mi się coraz bliższa,
Napisałam dawno temu wiersz:

... Pochyl się mój Aniele
zbierz w dłonie moje łzy
żalu, tęsknoty, goryczy
i zamień je w tęczę
niech niesie nadzieję

płaczącym....

Anioł odnalazł mnie, ociera moje łzy.... czy to dla mnie zabłysła na firmamencie tęcza wszystkimi kolorami motyla ????

10 marca 2009

MARZEC


Wiosna zbliża się wielkimi krokami, choć dzisiaj padał śnieg , to w powietrzu już unosi się cudny, świeży zapach...ziemi, wiatru...
Już mi się marzy długi, spokojny spacer po lesie, z obeschniętą ziemią , pierwszą trawą...Mam nadzieję, że już wkrótce spełnią się moje marzenia.
Byłam na spotkaniu swojej grupy turystycznej , którą niestety trochę zaniedbałam, pośpiewaliśmy rajdowe piosenki, i myślę, że wkrótce wyruszymy na szlak z plecakiem na plecach i z pieśnią na ustach....
Kobieta na poprawę nastroju idzie na zakupy. Święta prawda. Byłam na zakupach, kupiłam sobie nową pomadkę, róż, krem, buty do spodni.... i poczułam się wspaniale.
Tylko dlaczego ta emeryturka taka "mala" ???
No i udziergałam sobie nową spódniczkę, czekam na lepszą pogodę aby się w niej pokazać.
I tym optymistycznym akcentem kończę...

27 lutego 2009


Zaczynam mieć apetyt na życie, czyżby był zwiastunem wiosny ?Choć za oknem szaro i ponuro , to jednak słysząc rano śpiew ptaków zaczyna chcieć się żyć!
Obserwując siebie odnoszę wrażenie ,że żyję zgodnie z rytmem ziemi, porami roku, porami dnia..... To wspaniałe czuć się cząstka wszechświata, maleńkim pyłkiem całości...
To zespolenie z przyrodą odczuwam najsilniej rano, na spacerze, kiedy jeszcze nie ma ruchu na dworze, czuję zapach ziemi, powiew wiatru jest wspaniałą pieszczotą, wtedy rozmawiam z Bogiem. I piękne są te słowa znalezione w necie...Słowo, Tajemnica, Wszechświat, Stwórca....


Słyszałem Słowo jak w ciszy płakało..Słyszałem, jak cisza szeptała do Słowa... Słyszałem ciszę rodzącą się z szelestu życia... Słyszałem w ciszy duszę mego Słowa...Słyszałem piękno, bo się Słowem stało... Słyszałem człowieka, który mówił blaskiem swojej twarzy...

25 lutego 2009

OSTATKI


Wczoraj był śledzik, więc po zajęciach poszliśmy na - kawę :) i ciastko.Oczywiście każde z nas miało jakąś niespodziankę: ja - Pascala / niestety nie zmordowałam go do końca/ ,
L. przyniósła swój 91 brulion z notatkami.A w brulionie same dziwy.... silva rerum.....zaczęłam przeglądać i mówię: wiesz , z takich notatek wyłania się twoja osobowość.... na to ona, niemożliwe, przecież to zlepek różnych notatek na różny temat.
Ale ja wiem swoje, analizując treść notatek, ich tematykę można się dużo dowiedzieć o zbierającym je człowieku.
No a później rozmowa zeszła nam na bliższe tematy,
Ciągle mnie zadziwia lekkość i jakość naszych rozmów, toczą się wartko niczym górski strumień, z krystalicznie czysta wodą. Jest w nich szacunek dla drugiej osoby, choć w wielu kwestiach się nie zgadzamy, mamy odmienne zdanie to potrafimy to sobie spokojnie wyjaśnić. Nie ma napastliwego narzucania swojego zdania.
Właśnie za to bardzo cenię L. potrafi mnie wspaniale wyciszyć, uładzić i na dodatek skomplementować.

23 lutego 2009






... Jesteś solą ziemi,
dodajesz smaku mojemu życiu
jesteś promieniem słońca
rozjaśniasz mrok mej duszy
bladym światłem księżyca
co lśni tajemnicą
jesteś niedzielą
na ....... rynku
a właściwie
to kim dla mnie jesteś ?.......

14 lutego 2009

WALENTYNKI


Dostałam :) ,od najbliższych mi osób, choć jakże różne...ale liczy się pamięć...
Choć to święto nie było znane w czasach mojej młodości, to teraz ciepło odbieram wyrazy pamięci... tej , która przetrwała dziesiątki lat i tej najnowszej...
I choć nigdy nie spodziewałabym się , że L. będzie o tym dniu pamiętał...zaskoczył mnie baaardzo pozytywnie, i choć trochę się tłumaczył , że właściwie to on tego dnia nie świętuje, dla mnie sam fakt pamięci był fenomenem...
świetne słowa....szkoda że nie dotyczą mnie :)))
.....Znalazłeś mnie w środku pustyni
Zagrzebaną w piasek zwątpienia
Na wyciągniętej dłoni
Podałeś swój mały, cenny świat...
Miłość zaiskrzyła w dotyku naszych dłoni.
W okruchach słów poprowadziłeś mnie
Otuloną w ciepło Twoich palców...
Szept warg, okruch spojrzenia
Kropla oddechu na krańcach nieba.
Zabłysły gwiazdy, latarnie naszego domu.

i choć nigdy nie będziemy mieć wspólnego domu, nie zapalą się w nim nasze światła, to niezmiennie pozostanie w bliskości ten: szept warg, okruch spojrzenia, kropla oddechu na krańcach nieba.

to nasze Westerplatte.....

6 lutego 2009

PASKUDA


Przyplątała się i do mnie - mam katar, boli mnie głowa, leczę się domowymi sposobami i mam nadzieję, że już wkrótce mnie opuści.
W związku z tym jest trochę problemu z czytaniem, choć czyta mi się coraz lepiej :)
Notuję sobie ciekawsze fragmenty, a najbardziej przypadł mi do gustu taki :
...".dwóch rzeczy pragnie prawdziwy mężczyzna: niebezpieczeństwa i igraszki. Przeto pożąda kobiety, jako najniebezpieczniejszej igraszki ...." Nietzsche....... Świetne :)
No i pracuję nad nowym żakietem, mam nadzieję, że ten już mnie zadowoli.

1 lutego 2009

FILOZOFIA



Czytam następne dzieło z biblioteczki filozofów "Tako rzecze Zaratustra" Fryderyka Nietzsche. Dzieło pisane językiem bardziej literackim niż filozoficznym, mnie jednak uparcie kojarzy się z drugą wojną światowa, nadludźmi, obozami śmierci.....czytam ...i widzę obozy zagłady tych " zwykłych ludzi ", - i hitlerowców- panów czystej rasy, nadludzi.....
Nie mogę zmyć tego obrazu z pamięci, przeszkadza mi to w zanurzeniu się w dzieło.
Nietzsche pisze o trzech przemianach: zmienia ducha w wielbłąda, lwa i dziecko...Jest to alegoria mówiąca o poziomach świadomości.Najniższa - jako wielbłąd, skazany na wykonywanie monotonnej pracy służącej człowiekowi, nie buntujący się , żyjący w kieracie...szczęśliwy kiedy zostaje obarczony ciężarem.....
Druga - lew, zwierzę nie poddające się niewoli, jest panem swojego życia , posiada godność, buntuje się przeciwko narzucanym normom.....
i trzecia - dziecko - ufne, mające otwarte serce, stanowiące początek życia człowieka. Dziecko nie buntuje się , przyjmuje prawdy Boga w czystej postaci.....
Całe dzieło posiada duży ładunek alegorii, nie wszystko potrafię zrozumieć, jest to dla mnie trudne. . Myślę, że każdy czytający może wysnuć własne wątki....
Jest również fragment o ludzkim ciele, Nietzsche nie odrzuca go jako element grzeszny, ale przyjmuje je z całym ładunkiem cielesnych popędów i instynktów.
Mnie niestety kojarzy się jw.. może to skojarzenie słów, dawne nauki w szkole ?
Choć czyta mi się to dzieło o wiele łatwiej niż np. Świętego Augustyna.

27 stycznia 2009

SPOTKANIE


Planowane ....... nie doszło do skutku, widocznie los mnie wyręczył i pozbawił bylejakości...Cieszę się z tego.
Na dworze mgła, świata nie widać, taka pogoda niezbyt przyjaźnie wpływa na moją psychikę. Kiedy ja wreszcie odbiję się od dna? Przecież większość mojej energii idzie na zmagania się z losem nie zostawiając prawie nic, na chociażby drobne radości.
Czy większość kobiet tak żyje ?
Boję się , że mogę stać się jedną z nich,,, ponurą zgorzkniałą stara babą....której nie zależy jak wygląda ani jak żyje.

"Anioł Stróż"
Aniele Boży Stróżu mój prowadzisz mnie za rękę. Znasz każdy uśmiech, każdy ból
znasz wszystkie drogi kręte.Nie odchodź choćbyś myślał, że o Tobie zapominam
że niby dobrze znałeś mnie
a jestem całkiem inna.W cieniu swych skrzydeł ukryj mnie
daj sercu łyk wytchnienia
Bo jeszcze wiele trudnych chwil
I wiele do zrobienia.
A kiedy przyjdzie życia
kres
zamkniesz mi dłonią oczy.
I duszę mą uniesiesz w dal
do rozgwieżdżonych nocy.

Anna Zajączkowska