Przeżyłam dziś bardzo dziwną sytuację, sama się zastanawiam, czy to nie jest jakiś znak , ale jaki ?
A było tak,
prawie zawsze , kiedy jesteśmy we Lwówku , a mamy chwilę czasu, odwiedzamy grób Zygmunta, i zapalamy mu świeczkę,
dzisiaj dodatkowo szukaliśmy kolejnego grobu , kolegi Ludwika z dawnych czasów. Stanisław mieszkał w Dębowym Gaju, wiec szukaliśmy jego grobu w Sobocie, ale ktoś nam powiedział, że jest pochowany we Lwówku, więc dziś z racji wizyty na cmentarzu postanowiliśmy go odszukać. Wiedzieliśmy tylko tyle, że idąc drogą i mijając ten pomnik ,
Po zapaleniu znicza u Zygmunta idziemy więc szukać..... a cmentarz ten jest bardzo odległy,
Ludwik wszedł między groby....a ja .... spojrzałam daleko..... wysoko ....i ...jest... tak jakby pomachał mi ręką...tutaj jestem.....
wołam więc Ludwika, że znalazłam..... i faktycznie , jest....Stanisław Zięba zmarły w 1999 roku,18 kwietnia
zapaliliśmy mu więc znicz w wigilię jego śmierci.....dziwne, że akurat to nastąpiło dzisiaj.
Ale jeszcze bardziej dziwny przypadek nastąpił później....
W lutym tego roku , po zakupach poszliśmy do Zygmunta, już przed bramą cmentarza stali ludzie , czekając na pogrzeb,
prześlizgniemy się bokiem, pomyśleliśmy, ale z chwilą mijania bramy kaplicy.... otworzyły się jej drzwi i wyszedł kondukt z trumną .... musieliśmy więc niestety przeczekać, bo ludzi było bardzo dużo, kiedy nas minęli poszliśmy do Zygmunta, ale po wyjściu z cmentarza postanowiłam odczytać klepsydrę, czyj to był pogrzeb.
Nazwisko Halina Kozłowska....
I tylko tyle. To było w lutym tego roku.
dzisiaj coś mnie dziwnie tknęło.... mówię do Ludwika choć zobaczymy gdzie jest pochowana ta kobieta...
Ludwik pyta - a wiesz jak ona się nazywała ?
wiem....
no to idziemy, szukamy grobu jeszcze świeżego, bez pomnika bo to dopiero niecałe 2 miesiące od śmierci..... idziemy aleją, w końcu jakaś kobieta sprzątająca grób pyta kogo szukamy....
Haliny Kozłowskiej mówię .....
i nagle za nami przechodzący pan mówi...
ja was zaprowadzę.... dwa kroki i.... stoimy przed..pomnikiem Haliny...
pan pyta....a kto wy jesteście, bo nie poznaję ...
my jesteśmy obcy, ale jakaś dziwna intuicja nas tu przywiodła aby się pomodlić....
dziękuję wam, mówi .... ja jestem mężem Haliny....
No szok.....
Dlaczego własnie w tym momencie przechodził i słyszał nasze pytanie?
Przecież my tej kobiety wcale nie znaliśmy,
i na pewno byśmy jej nie znaleźli , bo ma już postawiony piękny pomnik.....
Czy to znów jakiś znak , że nasze drogi kolejny raz się skrzyżowały ?
