ADORACJA

Zagłębiam się w ciszy , jestem tak blisko jak tylko możliwe, trwam w skupieniu, i nie muszę nic mówić.... tutaj czuje się Syna Bożego, jest obok, zaprasza mnie do siebie codziennie, i mam to szczęście, że mieszkam w jednej z 12 parafii w Polsce gdzie trwa całodobowa Adoracja.

Adoracja jest szczytem modlitwy. W niej łączymy się z boskim źródłem. Proboszcz z Ars mawiał: Gdyby mieszkańcy nieba któregoś dnia przestali adorować Boga, niebo nie byłoby już niebem. A gdyby nieszczęśni potępieńcy w piekle mogli, mimo swoich cierpień, choć przez chwilę adorować Pana, piekło przestałoby być piekłem.

Wbrew pozorom adoracja nie jest prosta ani statyczna. Jest raczej rzeczywistością złożoną, rozwijającą się. Adoracja, można powiedzieć obrazowo, włączona jest w powszechny rozwój człowieka, a zwłaszcza w rozwój transcendentny. Im głębsze poznanie Boga i siebie, tym pełniejsza, owocniejsza i głębsza adoracja. Pamiętam, że w młodości adoracja była dla mnie doświadczeniem trudnym, wymagającym. Obecnie, w miarę starzenia się, coraz chętniej wybieram adorację, zamiast innych form modlitwy. 

Adoracja jest intymnym spotkaniem i dialogiem z Bogiem Ojcem, Jezusem Chrystusem i Duchem Świętym, a więc zbliża do Tajemnicy. Myślę, że nasze poznanie Boga i siebie byłoby o wiele głębsze, gdybyśmy nauczyli się częściej zaglądać do kościoła i zatrzymywać na chwilę adoracji, zwłaszcza w sytuacjach zagubienia, samotności, bezradności, problemów. My zwykle a trudnych doświadczeniach szukamy pocieszenia u ludzi, przyjaciół czy bliskich nam osób albo uciekamy w rozrywki: alkohol, telewizję, świat wirtualny.  Zapominamy, że żaden człowiek do końca nie uśmierzy naszego bólu ani nie rozwiąże problemów. Natomiast w czasie adoracji Jezus daje łaskę, siłę oraz pociechę  w trudach i zagubieniu

Trwanie w obecności Jezusa, adoracja Boga zbliża do ludzi. Miłość do ludzi staje się wtedy głęboka, świadoma, trwała, gdyż opiera się na źródle prawdziwej i absolutnej miłości - na Bogu. Adoracja nie izoluje od ludzi, od świata, nawet od zła. W takiej sytuacji byłaby kolejną formą ucieczki. Przeciwnie, adoracja wychodzi od Boga i prowadzi do realności świata, do ludzi, problemów, cierpienia, zła i pomaga na nie patrzeć w innym świetle – odnowionym sercem i umysłem.

Bardzo prostymi słowami ale jakże głębokimi odpowiedział wieśniak z Ars na pytanie księdza:

Te słowa przyszły na pamięć biednemu proboszczowi, gdy nazajutrz rano przyszedł otwierać kościół. Stary wieśniak już tam czekał. Widocznie szedł na pole, bo o ścianę oparł rydel i motykę.

—Dzień dobry, przyjacielu —zaczął przyjaźnie ksiądz. 

—Co was sprowadza do kościoła o tak wczesnej porze?

—To moja najpiękniejsza chwila w całym dniu —odparł Ludwik Chaffangeon, blisko siedemdziesięcioletni starzec. 

—Przychodzę przed tabernakulum szukać siły i pomocy do całodziennej pracy. 

—A co mówicie Panu Bogu? 

—Nic mu nie mówię. Patrzę na Niego, a On na mnie.

I ja się wyciszam w tej obecności Tajemnicy, to moja rozmowa bez słów, czuję tam jak moje serce się  uspokaja,  myśli łagodnieją, i czuję WIELKĄ POMOC
płynącą z tego Serca.

 

 

UROJENIA, PSYCHOPATIA, PSYCHIATRIA

Rodzaje urojeń w schizofrenii i zaburzeniach psychotycznych 

Urojenia to niezgodne z rzeczywistością sądy, które powstają na skutek różnego rodzaju schorzeń i zaburzeń psychosomatycznych. Osoba jest głęboko przeświadczony o prawdziwości swoich przekonań i nie przyjmuje do wiadomości niezbitych dowodów podważających ich treść. Występują najczęściej w przebiegu psychoz – schizofrenii, szczególnie paranoidalnej, choroby afektywnej dwubiegunowej, zwłaszcza w silnych epizodach manii.

Niegrające radio podstępem skłania do dziwnych zachowań. Przez to radio nadaje rząd, lekarze, psychiatra, religia, nauka. Ktoś zza drzwiami szepcze i spiskuje, jakieś głosy podpowiadają, aby rzucić pracę, z boku obserwuje i najprawdopodobniej donosi na moją rodzinę sąsiad. Świat jest niebezpieczny i mroczny. Co dzieje się w głowie pacjenta z zaburzeniami myślenia w schizofrenii?

Osoby, u których występują urojenia, wierzą w coś, w co nie wierzą inni ludzie mające te same korzenia społeczne, religijne, kulturowe. Urojenie jest więc zaburzeniem treści myślenia. Nie wszyscy ludzie, którzy mają urojenia, cierpią na schizofrenię. Niemniej jednak objaw ten jest bardzo powszechny w tym zaburzeniu i występuje u ponad 90% pacjentów.

Pewne urojenia są dość typowe dla schizofrenii. Najczęściej człowiek z urojeniami wierzy, że jego myśli, uczucia lub działania są kontrolowane przez jakąś zewnętrzną siłę (nasyłanie myśl lub impulsów), że jego najskrytsze myśli przekazywane są innym, że myśli są mu wtłaczane do głowy, albo że jakaś zewnętrzna siła obrabowuje go z jego myśli.

Powszechne są też urojenia polegające na tym, że obojętne zdarzenia zewnętrzne, np.: program telewizyjny lub plakat są odbierane jako adresowane do pacjenta. Co więcej mają one jakieś specjalne, osobiste znaczenie.  Dość często zdarzają się też dziwaczne urojenia, na przykład dotyczące zmian zachodzących w organizmie, takich jak funkcjonowanie jelit lub usunięcie organów. Urojenia przypomina niekiedy pajęczynę, tworzącą sieć, które przybierają formę przekonań.

Rodzaje urojeń w schizofrenii i zaburzeniach psychotycznych
 Urojenia to niezgodne z rzeczywistością sądy, które powstają na skutek różnego rodzaju schorzeń i zaburzeń psychosomatycznych. Osoba jest głęboko przeświadczony o prawdziwości swoich przekonań i nie przyjmuje do wiadomości niezbitych dowodów podważających ich treść. Występują najczęściej w przebiegu psychoz – schizofrenii, szczególnie paranoidalnej, choroby afektywnej dwubiegunowej, zwłaszcza w silnych epizodach manii.

Niegrające radio podstępem skłania do dziwnych zachowań. Przez to radio nadaje rząd, lekarze, psychiatra, religia, nauka. Ktoś zza drzwiami szepcze i spiskuje, jakieś głosy podpowiadają, aby rzucić pracę, z boku obserwuje i najprawdopodobniej donosi na moją rodzinę sąsiad. Świat jest niebezpieczny i mroczny. Co dzieje się w głowie pacjenta z zaburzeniami myślenia w schizofrenii?

Osoby, u których występują urojenia, wierzą w coś, w co nie wierzą inni ludzie mające te same korzenia społeczne, religijne, kulturowe. Urojenie jest więc zaburzeniem treści myślenia. Nie wszyscy ludzie, którzy mają urojenia, cierpią na schizofrenię. Niemniej jednak objaw ten jest bardzo powszechny w tym zaburzeniu i występuje u ponad 90% pacjentów.

Pewne urojenia są dość typowe dla schizofrenii. Najczęściej człowiek z urojeniami wierzy, że jego myśli, uczucia lub działania są kontrolowane przez jakąś zewnętrzną siłę (nasyłanie myśl lub impulsów), że jego najskrytsze myśli przekazywane są innym, że myśli są mu wtłaczane do głowy, albo że jakaś zewnętrzna siła obrabowuje go z jego myśli.


Powszechne są też urojenia polegające na tym, że obojętne zdarzenia zewnętrzne,  np.: program telewizyjny lub plakat są odbierane jako adresowane do pacjenta. Co więcej mają one jakieś specjalne, osobiste znaczenie.  Dość często zdarzają się też dziwaczne urojenia, na przykład dotyczące zmian zachodzących w organizmie, takich jak funkcjonowanie jelit lub usunięcie organów. Urojenia przypomina niekiedy pajęczynę, tworzącą sieć, które przybierają formę przekonań.

Podział urojeń
1. Stopień prawdopodobieństwa:

urojenia prawdopodobne - śledzenie, podsłuchiwanie, trucie,
urojenia mało prawdopodobne, dziwaczne - wykradanie, nasyłanie myśli.

2.Struktura:

urojenia proste - pojedyncze przekonania, które nie wykazują żadnej tendencji do rozbudowywania się i systematyzacji,
urojenia paranoiczne - stanowią zwarty, usystematyzowany, wzajemnie uzasadniający się system przekonań, dotyczący dość prawdopodobnych zdarzeń,
urojenia paranoidalne - niekonsekwentne, niespójne, mało prawdopodobne, dziwaczne,
urojenia oniryczne - przypominają marzenia senne, podczas których widzi się, czuje, słyszy, uczestniczy w jakimś wydarzeniu, są niespójne, zmienne i dotyczą często dramatycznych wydarzeń, taki jak koniec świata, katastrofa, zaraza, upadek państwa.

3. Treść:

urojenia prześladowcze - przekonanie o prześladowaniu ze strony wrogów, którzy chcą pozbawić życia lub jakiś ważnych rzeczy,
urojenia ksobne - odnoszenie różnych wydarzeń, często naturalnych i przypadkowych do siebie, przekonanie o byciu przedmiotem zainteresowań innych ludzi, którzy dają osobie ukryte znaki i sygnały w celu dokuczenia, poniżenia lub zastraszenia.
urojenia wielkościowe - przeświadczenie o zajmowaniu wysokiej pozycji społecznej, stanowisku, posiadanym bogactwu, zdrowiu,
urojenia poniżenia - przekonanie o swojej małej wartości, głupocie, pechu,
urojenia winy i grzeszności,
urojenia zazdrości,
urojenia hipochondryczne,
urojenia zmiany osoby - poczucie i przekonanie o zaistniałej lub zachodzącej, częściowej lub całkowitej zmiany cielesnej lub właściwości psychicznej czy cechy charakteru.

Leczenie urojeń
Podstawą zaburzeń urojeniowych jest psychoterapia, farmakologia oraz psychoedukacja. Chory uczy się rozpoznawać elementy powodujące chorobę, jej symptomy, a także uczy się sposobów jej opanowania. W leczeniu urojeń stosuje się leki psychotyczne. Zaleca się, aby kuracja trwała, co najmniej sześć miesięcy, a niekiedy nawet dłużej. Gdy leczenie jest za krótkie, mogą następować niekontrolowane nawroty. 

    WŁASNIE ...I ALKOHOLU...!!!!!!

źródło

Więcej: https://zdrowie.radiozet.pl/Psychologia/Psychoterapia/Rodzaje-urojen-w-schizofrenii-i-zaburzeniach-psychotycznych