ŻYCIE, WIARA

Ostatniej nocy, kiedy sen nie przychodził a komary  kąsały..... usłyszałam w radio bardzo ciekawe zdanie, ponoć wypowiedział je Benedykt XVI....
cytuję:
...im jestem starszy tym bardziej czuję się dzieckiem Maryi....

zastanowiły mnie te słowa, bo i ja w ostatnich latach bardzo zbliżyłam się do Boga.  Nie jestem dewotką , nie biegam codziennie do kościoła, nie nawracam nikogo, ale spokojnie prowadzę swój dialog , wiele rzeczy potrafiłam dostrzec własnie poprzez pryzmat modlitwy. Ona wycisza , uspokaja i rozświetla umysł.
Jestem już w takim wieku, kiedy 3/4 życia jest za mną, nie wiem kiedy zostanę wezwana na Drugą Stronę Tęczy, ale własnie teraz jest czas aby uporządkować swoje osobiste sprawy.

 Późno
Późno Cię umiłowałem, 
Piękności tak dawna, a tak nowa, 
późno Cię umiłowałem. 

W głębi duszy byłaś, a ja się 
po świecie błąkałem i tam szukałem Ciebie, 
bezładnie chwytając rzeczy piękne, które stworzyłaś. 
Ze mną byłaś, a ja nie byłem z Tobą. 

One mnie więziły z dala od Ciebie - rzeczy, 
które by nie istniały, gdyby w Tobie nie były. 
Zawołałaś, krzyknęłaś, rozdarłaś głuchotę moją. 

Zabłysnęłaś, zajaśniałaś jak błyskawica, 
rozświetliłaś ślepotę moją. Rozlałaś woń, 
odetchnąłem nią - i oto dyszę pragnieniem Ciebie. 

Skosztowałem - i oto głodny jestem, i łaknę. 
Dotknęłaś mnie - i zapłonąłem tęsknotą za pokojem Twoim(...)

Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie.
I niespokojne jest serce nasze, 
dopóki w Tobie nie spocznie(...)

Nie wychodź na zewnątrz, wróć do siebie samego:
to we wnętrzu człowieka mieszka prawda.

św. Augustyn

Kiedy człowiek jest młody, pracuje, zajmuje się  domem, dziećmi nie zawsze ma czas i siły aby dogłębnie zajrzę do swojej duszy.
Za dniem dzisiejszym przemawia jeszcze doświadczenie przeżytych lat, w większości trudne, samotne, dobrych chwil nie było dużo, ale pewnie taki Los został mi zapisany gdzieś tam w gwiazdach.
Teraz potrzebuję spokoju, ciszy aby powoli nadrabiać  to czego nie mogłam kiedyś dokonać.
Bardzo pomocne mi są audycje nocne w Radiu Maryja,kiedy pada codziennie inny temat do rozmowy. Dzwoniący , przeważnie starsi ludzie dają świadectwa swojego życia, opowiadają przeżycia wojenne,  zesłania  na Sybir, ciężkie lata nowej okupacji....
ile ludzi - tyle losów

Moje okno  na świat ma kraty, zarasta winoroślą, coraz mniej można przez zielone liście dostrzec świata, dlatego też  zwracam się w gąb siebie, w przeszłość, analizuję, ....jeżeli mogę załatwić sprawy dawniej nie załatwione - to to czynię. Po prostu sprzątam i porządkuję swoje zakamarki życia.

.....Nie posprzątałam tylko w swojej skołatanej głowie.
Kłębią się w niej obawy i myśli podszyte strachem.
Emocje nie dają spać aż do bladego świtu...
Boże,kiedy wreszcie spokój nastanie pod moim dachem ?
Barbara Leszczyńska