21 czerwca 2010

EROS


Moja córka przywiozła mi z Lednicy pamiątki / jak co roku/ . Tym razem jest to broszurka Wandy Połtawskiej "Eros et iuventus!" Jest również w postaci audiobooku. Słuchałam jej wczoraj i przyznam, że jestem częściowo zawiedziona sposobem przekazywania wiedzy o miłości - młodzieży. Część wywodów jest klarowna, naturalna i myślę zrozumiała dla młodzieży. Ale część wg mnie to uciekanie od problemu..... wyjaśnianie pojęć czystość i nieczystość na podstawie brudnej, mętnej wody ?
analizy chemicznej ?
przywołana jest książka pt. "Miłość i odpowiedzialność" kard. Karola Wojtyły, ciekawa koncepcja "absorpcji wstydu przez miłość ".itd....
Nie wiem ale wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach trzeba trochę w inny sposób rozmawiać z młodzieżą.
Książka wyraźnie napisana na zapotrzebowanie ..... kogo ? kleru ?
Ja bym jej nie poleciła młodzieży , chyba, że tej dorosłej..... ale przecież 18 latki to już ludzie powiedzmy dojrzali , a do młodzieży lat 12-16 ta pozycja chyba nie trafia.
Takie jest moje zdanie.

15 czerwca 2010

SZOK


Od kilku dni nie mogłam znaleźć swojego bloga w sieci. System pisał że taki blog nie istnieje..... szok....nawet zaprzyjaźniony blog też mi się nie wyświetlał...
Trochę mnie to wnerwiło, no bo jak to tak bez jakiegokolwiek ostrzeżenia ...robić sobie z internautów jaja ?
No ale jest.... tylko wszystkie myśli mi uciekły, i nie wiem co napisać.
Może to, że moje dziecko przysłało mi na urodziny sms-a tak pięknego, że się popłakałam ze szczęścia.
Zważywszy na to iż dziecię jest bardzo skryte, zamknięte w sobie.....pokazało
, że ma jednak wrażliwe serce...
A ja przeżyłam następną okrągłą rocznicę....z niedowierzaniem jednak, że tak szybko się starzejemy...

1 czerwca 2010

TRAGEDIA



Nie pisałam, bo nie znalazłam słów odzwierciedlających następną tragedię tysięcy ludzi..... powódź w Polsce....
zabrała mienie i dorobek całego życia setkom rodzin, pochłonęła życie ludzi, zwierząt....
co jeszcze nas czeka ?
Czy naprawdę budowa wałów i polderów zalewowych, śluz nie jest priorytetem ? Przecież te powodzie zdarzają się coraz częściej i w coraz większej skali niszczą zalewając wszystko co napotyka woda po drodze.
Tak bardzo mi szkoda tych ludzi, którzy potracili domy i dobytek. I dziwi mnie podejście miedzy innymi Caritasu.... wczoraj słyszałam ,że powinniśmy ofiarować pieniądze lub NOWE RZECZY ....dla powodzian. I o te nowe rzeczy mam niesmak, przecież bardzo często kupujemy dla siebie rzeczy używane, nieraz o niebo lepsze od tych nowych, chińskich..... i dlaczego nie możemy ich nikomu podarować?
To co , ktoś ma iść kupić coś nowego i wysłać a sobie ma kupić z second hand. ?
O pieniądzach nie wspomnę, bo nie wierze aby wszystkie kwoty dotarły do rąk powodzian.... nie ma takiej opcji, chciwość ludzka nie ma granic, przekonałam się o tym niejednokrotnie.
Dlatego nigdy nie wpłacam żadnych pieniędzy, chyba że znam osobę, której należy pomóc.

No a w sprawach innych.... odezwała się do mnie osoba, z którą straciłam kontakt prawie trzy lata temu. Bardzo się cieszę z tego powodu....bywaliśmy na forach muzycznych, nagrywaliśmy muzykę czysto polską...więc być może wrócą stare dobre, nagraniowe czasy.
A pogoda nadal płata figle, zimno i deszcze przez cały czas. Zawsze na Boże Ciało kwitły piwonie i dziewczynki sypały z nich kwiatki. W tym roku piwonie zielone, nawet nie widać aby miały za chwilę zakwitnąć.
Zmienia się klimat ? dziwne bo naukowcy mówią o globalnym ociepleniu - a tu globalne chłody....
Najważniejsze jednak, że jest spokojnie i cicho, prowadzę korespondencję nieraz "głupią" dla postronnego czytacza ale dla mnie ciepłą i przyjacielską.
I to jest ważne :)

10 maja 2010

POEZJA


Możem Cię nigdy nie kochał tak szczerze...
Jak dzis, gdy jestem od ciebie daleki,
Kiedy nas dzielą i góry i rzeki...
W sercu mym bóstwo jakieś ciebie strzeże.

Jeżeli ludzie mogą się z oddali
Porozumiewać - a wierzę, że mogą
I że do ciebie powietrznianą drogą
Dochodzi głos mój, co się niemo żali:

To ty mnie słyszysz... Słyszysz moje skargi
Przeczuwasz boleść, co mą duszę tłoczy -
I wiesz, jak głodne twych oczu me oczy,
I wiesz, jak głodne twoich warg me wargi.

Oczekiwałem na dobra bezcenne
I dla nich wszystkie znosiłem ciężary;
Lecz nie ujrzałem wcielenia swej mary,
Ujrzałem wydmy i głazy kamienne.

Po złotych zorzach moje serce płacze -
I słyszę ciebie - z oddalenia słyszę -
I rzucam okrzyk w tę przestworną ciszę:
Przebaczam wszystkim - sobie nie przebaczę!

Jesteś jak bóstwo niewidzialne,
W którego istność duch pobożny wierzy,
Ale go z ziemskich nie dojrzy wybrzeży,
Chyba na jakieś mgnienie pożegnalne.

smutny, przepełniony tęsknotą...... nie wiem za czym, czy za kim ?
pewnie za niespełnioną miłością,
z boleści serca zawsze powstaje piękna poezja, ja też mam taka tęsknicę w sercu...
Cierpimy bo dążymy do spełnienia swoich pragnień. Jednakże jeśli je spełnimy to albo przychodzi rozczarowanie i zaczynamy pragnąć czegoś innego, albo strach przed utratą tego co zdobyliśmy.
Pragniemy więc nie tego czego powinniśmy i dlatego cierpimy.
to prawda buddyzmu....

wiem jak to jest, sama przeżywałam to uczucie nieraz, kiedy spełnione marzenie staje się czymś prozaicznym,zwykłym , pozbawionym emocji.
Ale pragnąć będę zawsze.... to jest wpisane w moja ścieżkę życia....
I nie ma znaczenia, czy szukam tej prawdy o sobie w lesie, świątyni czy nad wodą.... Szukam jej aby znaleźć drogę do oświecenia , dotrzeć do wnętrza swojego istnienia i poznać smak tej wewnętrznej Ciszy, Swobody, Wolności...

29 kwietnia 2010

KSIĘŻYC


Czy można dostać w prezencie księżyc ?
Można - ja dziś dostałam, cudownie romantyczne zdjęcie....
i choć to tylko fotografia, to liczą się czyjeś intencje, chęć sprawienia mi przyjemności...poczułam się tak jak gdybym dostała gwiazdkę z nieba... co ja piszę gwiazdkę .. cały KSIĘŻYC.... tylko dla mnie .....
I tak ciepło zrobiło mi się na sercu....

Gwiazdka na niebie, a księżyc w pełni, wypowiedz życzenie, to Ci się spełni
Śpij sobie smacznie, z uśmiechem na twarzy
Niech Ci się przyśni to, o czym marzysz ...

28 kwietnia 2010

ENERGIA ŻYCIA


Ogień uzdrawiania i dojrzewania. Z Dziewiątką Płomieni poznajesz wszystkie aspekty ognia: ogień wzrostu, zniszczenia, gniewu, namiętności, pragnienia, ciepła, intymności, żądzy, dotyku oraz inspiracji. Ogień ciała i ogień umysłu. Doświadczenie uczy Cię, jak kierować tymi siłami. To Ty rozniecasz ten ogień i Ty nadajesz mu kierunek.”
zaczerpnięte z blogu Jagienki

potrzebna mi jest bardzo ta energia, choć mój żywioł to Powietrze, Ogień pozwala spalić nieudane życie, problemy, strach, niepokój, zło..... a później z popiołów jak Feniks odrodzić się w coś nowego, pięknego, wartościowego....
Choć nasz los jest ciągiem etapów, których sensu nie potrafimy zrozumieć, to wiodą nas one ku naszej Legendzie i pozwalają nauczyć się tego, co jest konieczne do wypełnienia własnego przeznaczenia.
Pewne zdarzenia dzieją się w naszym życiu po to, abyśmy mogli wrócić na prawdziwą drogę własnej Legendy. Inne po to, aby zastosować w praktyce to, czego się nauczyliśmy. I w końcu są takie, które dzieją się, aby nas czegoś nauczyć.

to cytat z "Alchemika"
jestem więc na etapie palenia za sobą mostów frustracji,niepowodzeń, i wchodzenia na ścieżkę nowego, nieznanego ale lepszego życia, pomaga mi w tym świadomość , że gdzieś daleko płonie ognisko, którego ciepłem i ja się ogrzewam....

CZAS MARZEŃ Zabiorę CięW moich marzeńByś był szczęśliwy jak jaTwe serce nigdysmutku nie zaznało...
A z oczu blask
I radość emanowała... Marzenia są piękne
I nigdy nie mów mi,Że nie chcesz marzyć...
Bo nie wiesz, co w życiu
Może się jeszcze zdarzyć...
Nikt nie zna przyszłości

I nie wie, co czeka go...
Dlatego należy marzyć
I bardzo piękne jest to...
że marzenie, aby Istniało musi cień nadziei miećNadzieja jest zawsze Bo bez niej nie sposób żyć...
Więc mój miły
Marzyć i śnić...
Zamknij oczy
I wyobraź sobie, że.................... Więcej Ci nie powiem...
Oj nie...
Nie...

Ty musisz wiedzieć
Czego pragniesz, czego chcesz...?A ja Ci pomogę przez Rozdroża życia przejść...
wiersze Sophie



Jarosław Iwaszkiewicz













27 kwietnia 2010

WYWOŁANY TEMAT


Wywołałam kilka dni temu temat.... którego nie powinnam podnosić. Nie wiem co mnie skłoniło w tym momencie do jego zadania, ostrzegające światełko zapaliło się po czasie. Było mi później głupio, że to ja zainicjowałam, musiałam więc i ja sama połknąć tę żabę.
Dzisiaj z kolei miałam dobry humor po otrzymaniu smsa, nie wiedziałam że A. ma taki wspaniały dowcip, oczami wyobraźni już to wszystko widziałam. Zaczynam wierzyć, że można się zaprzyjaźnić nie znając się osobiście. Wystarczy, że ten ktoś okazuje zainteresowanie, znajduje czas na wyszukanie drobnych wirtualnych podarunków tylko dla mnie. Uważa mnie po prostu za człowieka.
Jakże mało mi potrzeba aby się choć trochę poczuć szczęśliwą, co nie zmienia stanu rzeczy, że marzę.... o wiele za dużo......o prawdziwym szczęściu.

Gdy zapraszamy Przyzwyczajenie,
Miłość wychodzi. Michel Quoist,

a jeżeli jej nigdy nie było? czasami losy ludzi łączą się w niewiadomy dla nikogo sposób, ludzi którzy nigdy nie powinni być razem.... a jednak są...
a jeżeli dodać że to nie jeden raz ...to już zakrawa na złośliwą recydywę losu....
trudno doszukać się w tym wszystkim sensu.
A prawdziwa miłość gdzieś tam ukryta czeka ..... czy ją kto odnajdzie ? czy ujawni się sama ?

"Srebrzyste skronie i oczy pełne dobroci
ciepłe dłonie i serce dla mnie oddane

i kwiatów bukiety i liryczna muzyka
co przenika jak wiatr.
Cierpliwość i spokój i takt
i ramiona które obejmują i osuszą łzy To Ty".
(Zofia Kobylecka)


bo najważniejsza w życiu jest Miłość

Miłość jest treścią naszego istnienia. Jeśli się jej wyrzekniemy umrzemy z głodu pod drzewem życia, nie mając śmiałości, by zerwać jego owoce. / Paulo Coelho/

ale czasami strach jest większy od głodu !!!

20 kwietnia 2010

MAŁY KSIĄŻĘ


Człowiek naraża się na łzy, gdy raz pozwoli się oswoić.

to cytat z "Małego Księcia."...

i tak jest w moim życiu.... kiedy wydaje się, że już pokonałam nieufność i otworzyłam przed kimś serce, ten ktoś obojętnieje, nie potrafi odpowiedzieć szczerością za szczerość.
po co więc przyzwyczajać się do ludzi, kiedy i tak pozostaje się w tym tłumie samotnie ?
A powierzchownie żyć nie potrafię, jeżeli ktoś okazuje mi szczere zainteresowanie, szczere rozmowy - a później się wycofuje, to zamykam się z powrotem w swoim świecie.
Oczekuję równie szczerego otwarcia..... a skoro go nie ma .... to słowa pisane nie mają sensu.
może to wynika z prawdy , że:
Dla mężczyzny - sercem jest świat,
dla kobiety - światem jest serce.
Christian Grabbe

Nieszczerość

błądzę brzegiem życia, zaplątana w myśli
wspomnienia otulam chochołami marzeń
ciszę rozczesuję zamyśleń grzebieniem
gubiąc w krzywych lustrach zarysy wydarzeń kawałki stłuczone znów wyjmuję z serca
tęskne strofy wiersze odkurzam o świcie
rozkosz nie zaznana żądzą pali noce
studzi je nieszczerość zaplątana w życie
Autor: Dar

Nieszczerość jest wrogiem każdej przyjaźni.
— św. Augustyn (Aureliusz Augustyn z Hippon

16 kwietnia 2010

SEN


Miałam dziś dziwny sen..... rzadko pamiętam rano co mi się śniło w nocy, ale dzisiejszy pamiętam - we fragmentach...
widzę dwa jajka... piękne, duże , nieuszkodzone... tylko nie wiem w jakim kontekście występowały.
i zegar, - stary cyferblat dużego zegara z XIX wieku, bez szkiełka, nadpalony, wykrzywiony, jakby został uratowany z pożaru....
myślałam nad snem po obudzeniu, a zwłaszcza nad jego przekazem.....
jajko .... nowe życie, budzące się ze skorupki....
zegar - symbol mijającego czasu, stary, wypalony..... coś co się bezpowrotnie skończyło
zestawiając razem te symbole myślę, że podświadomość pokazuje mi że coś starego, dawnego, już umarło i nigdy nie wróci jak przemijający czas ....ale na gruzach tamtego powstaje nowe, radosne i piękne, twórcze....
Napełniło mnie to ogromnym spokojem i nadzieją, że może się coś w moim życiu odmieni.
Odwiedziłam dziś również kościół, mój dawny, stary i sentymentalny, podziękowałam Św. Antoniemu za opiekę ....porozmawiałam z Najwyższym....i poczułam się lekko i cudownie.
Czuję, że nic złego nie może mi sie stać, Opatrzność Boża czuwa nade mną ......


św. Augustyn z Hippony

14 kwietnia 2010

WISZĄCY MOST


Chciałam uszanować czas żałoby i nie pisać nic na blogu.... niestety , wczoraj znów usłyszałam od m. wiele gorzkich i niesprawiedliwych słów , wypowiedzianych zresztą w jego języku tzn. łacinie....
nie radzi sobie z własnymi emocjami , więc próbuje winą za swoje błędne decyzje obarczać mnie.....
jestem ponad to.... rozumiem jego niski poziom intelektualny , prymitywne zachowanie... ale jednak mnie to boli.....
wczoraj nie spałam pół nocy....rozmyślając, ile jeszcze jestem zdolna wytrzymać w takim domu.
Wiem , mam dziecko i muszę je wychować ale i ja pragnę NORMALNEGO życia.....
Modlę się o pomoc do swojego Opiekuna Duchowego, aby dał mi siłę przezwyciężać te trudności, aby pokazał drogę, którą powinnam iść, bo chyba już całkowicie ją zagubiłam ....
Mam poczucie własnej wartości, wiem, że z mądrą i przyjazną osobą potrafiłabym stworzyć wspaniały dom, tylko JAK TO ZROBIĆ ?
Czy powinnam szukać takiej osoby, czy zdać się na łaskę losu i czekać aż mnie ktoś znajdzie ? Taki sam samotny i nieszczęśliwy jak ja .
Może z dwóch samotności powstałoby jedno duże szczęście ?

W tęsknocie i miłości jest siła,
która każe szukać
- tego co pragnie serce
i tego co pragnie dusza.
Miłość to nie sztuka
lecz sztuką jest ją odnaleźć,
przyjaźń, to nie zabawa,
lecz samo życie,
które się uczuć domaga.
Wszak zawsze jest nadzieja,
że kto szuka ten znajdzie
- to za czym tęskni
i czego pragnie najbardziej.


NADZIEJA,- SZCZĘŚCIE -.... tak.... jest zawsze na wyciągnięcie ręki, ale....

Heinrich Leuthold

zdjęcie z blogu Łukasza Czeszumskiego

12 kwietnia 2010

BÓG -HONOR- 0JCZYZNA


Wincenty Styś


Tragedia pod Smoleńskiem....... dziś nadszedł czas na zastanowienie.....
i tym razem Śmierć jak przed 70 laty nadeszła cicho i skrytobójczo..... brakło czasu na ostatnie słowo....

Mówią Katyń miejsce przeklęte..... a mnie się wydaje, że to cierpienie tysięcy pomordowanych prosi o pojednanie i wybaczenie..... tych dzisiejszych , żyjących....
Skoro nie ma zgody w Ojczyźnie, skoro "każdy sobie rzepkę skrobie - jak wymagać od innego Narodu aby padł na kolana i bił się w piersi..... skoro nasi Rodacy sami tego nie potrafią ? A może nie chcą ?
Teraz każdy wspomina nieżyjących jako ludzi : ciepłych, oddanych, dobrych, zdolnych..... a wcześniej nie przechodziło przez gardło ciepłe słowo wypowiadane wobec siebie. Dzieliła polityka, opcje ..... a nie łączyła jako ludzi - z ich talentami choć o innych poglądach.
Najłatwiej pokazać się publicznie, w geście współczucia i żalu ..... ale dlaczego nikt nie zauważa człowieka obok siebie za jego życia a nie po śmierci ??
Współczuję wszystkim , którzy stracili najbliższych, a chyba najbardziej rodzinie pilota... bo teraz skoro nie żyje , można właśnie jemu przypisać winę za tę katastrofę.
Ale ja nie wierzę aby sam, samodzielnie podjął takie wielkie ryzyko lądowania , tylko jak było naprawdę nigdy się już nie dowiemy. Czarne skrzynki nie mają duszy.... i tajemnica tego co się wydarzyło na pokładzie samolotu została zabrana do grobu.
Teraz będą honorowe pogrzeby, sztandary..... tak , są potrzebne.... ale na tych grobach powinno wyrosnąć narodowe pojednanie.
Nasuwa się pytanie dlaczego przez te lata obóz Premiera i obóz Prezydenta nie potrafił skupić się na dobru Ojczyzny - tylko na wiecznych waśniach pomiędzy sobą ?
Walka o władzę ? prestiż? profity ?
Kto poleci samolotem, dla kogo będzie krzesło przy stole ....???
Każdy z nas ma cząstkę tej winy za tragedię na własnych rękach. Bo to przecież my wybieraliśmy takich a nie innych parlamentarzystów, często nie patrząc co sobą reprezentują. Że nie zawsze są im znane pojęcia:
BÓG -HONOR-OJCZYZNA
ciężko to pisać, ale czasami najbardziej bolesne słowa ,ale wypowiedziane a nie ukryte potrafią dokonać jakiegoś oczyszczenia duszy, innego spojrzenia na życie, na wartości,że potrafimy coś razem jako Naród zbudować a nie sprzedać!!
Myślę , że czas już skończyć z wiecznym rozgrzebywaniem teczek, podsuwaniem haków przeciwnikom ... należy spokojnie rozliczyć to co można, tak jak tego dokonali już dawno nasi sąsiedzi i zacząć budować cywilizację miłości o jaką prosił Jan Paweł II, nasz Wielki Rodak...

pozostaję w modlitwie za dusze Wszystkich tragicznie zmarłych

8 kwietnia 2010

MORZE ?


Wyjechać nad morze..... taką propozycję spędzenia własnego czasu dostałam dziś w liście.....
To nie taka łatwa sprawa, zostawić cały dom wiedząc, że nikt się nim nie zajmie. Jest jeszcze pies z którym trzeba wychodzić na spacery...
A może te moje argumenty są tylko wymówką ? obawą przed spojrzeniem na życie z innej strony ?
Może właśnie powinnam podarować sobie odrobinę luksusu ?
Tylko znając siebie, cały czas myślałabym o domu a nie o wypoczynku.
Przyzwyczaiłam domowników do tego, że jestem w nim cały czas obecna. Pamiętam jak kilka lat temu zaczęłam chodzić na UTW, zaczęły się kłopoty w domu, docinki, wymówki, dzwonienie co godzinę gdzie jestem i co robię.... Wywalczyłam sobie ten mały obszar wolności własnej , ale kosztowało mnie to dużo nerwów i awantur.
A i dziś czasami słyszę że ..".h..wie gdzie ty chodzisz" .....sorry za słowa , ale je cytuję.
Dlatego też mam obawę że gdybym poznała smak innego życia, może chciałabym to swoje zmienić ?
W poprzednim poście pisałam o zmianach....ale o zmianach w swoim wnętrzu ....a nie
o zmianach w życiu. A właśnie najbardziej mi zależy na tych drugich,
Wiem , mam niezrealizowane tęsknoty i marzenia , ale realizacja ich nie jest możliwa,
Po co więc kusić los ?
Do wielkiego świata nawet sanatoryjnego mnie nie ciągnie...... co innego jakieś odludzie..... ale jak zamieszkać samej w jakimś odległym miejscu na mapie ?
Trochę strach.
Może kiedyś dojrzeję do takiej decyzji.... ale najlepiej by było aby zadecydował o tym sam los....wtedy wiedziałabym , że właśnie tak ma być...
Ludzi wokół siebie mam dużo, znajomych bliższych , dalszych, nie tęsknię więc za ich towarzystwem , stałam się typem samotnika któremu najlepiej jest samym ze sobą. No jeszcze przyroda ze swoim spokojem i ciszą.
Patrzę coraz bardziej krytycznie na otaczających mnie ludzi, denerwują mnie głupie dyskusje, narzucanie własnego zdania, chwalenie się wszystkim / a wg mnie niczym/
ciągłe rozmowy o chorobach, wnukach, polityce.....
A znaleźć kogoś z kim można porozmawiać z innej perspektywy jest bardzo trudno, nie żebym ja się wywyższała, ale rozmowa powinna coś wnosić, rozwijać , uczyć, a jeżeli tego nie ma to przynajmniej można wspólnie pomilczeć. Czasami taka cisza między ludźmi jest bardziej budująca niż normalne "kłapanie dziobem ".
Nie jest prawdą, że to wszystko jedno gdzie i z kim jesteśmy. Na świecie występuje grupowanie się Energii, będących na podobnym poziomie rozwoju. I o ten rozwój chodzi.....

Linda Macfarlane

7 kwietnia 2010

TAROT


Już po świętach.... i chwała Bogu, że minęły. Nie różniły sie niczym od tych poprzednich. Nawet nie mam ochoty ich opisywać. Dopadła mnie depresja , żal za świętami w domu rodzinnym kiedy żył jeszcze mój tata. Dużo bym dała aby wrócić choć na chwilę w atmosferę tamtego domu, miłości taty i radości z tego, że możemy być razem.
Teraz zdana jestem tylko na siebie..... i to jest najtrudniejsze, nie mieć oparcia w nikim....
Przyjaźnie choć dalekie , trwają, właśnie zadzwonił do mnie P. aby chwilę porozmawiać, jestem wdzięczna, że odzywa się od czasu do czasu, powracają wtedy wspomnienia i choć na chwilę mogę oderwać się od teraźniejszości.
Od czasu do czasu czytam sobie tarota, jest coś w tych kartach, że mnie pociągają. Choć sama się ich trochę boję, ale pewne przesłania potrafię już sama odczytać.
Ten rok zapowiada się dla mnie ..... zmianami i wszystko wskazuje na to że tak właśnie będzie....
karta wiodącą jest 8 Pucharów....

Ósemka pucharów zachęca, żeby skonfrontować się ze swoimi emocjami, szczególnie tymi najtrudniejszymi, żeby nie uciekać od nich poprzez próbę zmiany warunków zewnętrznych. Wszystko wokół, co nam nie pasuje, co męczy, zmieni się w mgnieniu oka i nawet nie trzeba będzie ruszać się z miejsca – ale to wymaga odwagi do dokonania najtrudniejszej i zarazem najprostszej zmiany: zmiany swojego wewnętrznego nastawienia.

Ale najtrudniej jest zmienić właśnie swoje nastawienie do życia, jak tego dokonać ?
A na ten tydzień ...karta Śmierć...

„Wkraczanie w bezkształt. Zmiana ubrania. Ogniście jak zachód słońca. Podróż ścieżką wiodącą donikąd. Mądrość węża. Przecięcie nici, Już nie jesteśmy oddzieleni, rozwijamy się. Wykraczamy poza siebie. Staruszko zwana śmiercią, W płaszczu z płomieni, Zabierz to, co powinno ulec transformacji.”

tekst pochodzi z blogu Jagienki, na którym często bywam....


20 marca 2010

SAMOTNOŚĆ


Dziś sobota..... znów jestem sama w domu..... moje życie to wieczna samotność. Od kiedy pamiętam zawsze byłam sama . I nieważne, że mam męża, dzieci, znajomych...... samotność mi towarzyszy i idzie za mną krok w krok przez całe życie.. Jedynym oknem na świat jest net, i choć nie powiem, że cały czas siedzę w domu, przeciwnie - wychodzę, mam zajęcia, spotkania, ale ... no właśnie..... ja potrzebuję kontaktu z drugim człowiekiem, potrzebuję rozmowy, dyskusji, zainteresowania.....
a w domu wiadomo..... dziś nie wiem kiedy m. wróci z pracy , a jutro pewnie cały dzień przeleży na kanapie.....zapatrzony w telewizor.....
Powinnam się przecież już przyzwyczaić do takiego życia, ale niestety nie potrafię..... takie niedziele to agonia....
I choć jest A. który podsyła mi ciepłe nutki i słowa ... to jednak brakuje mi "żywego " człowieka, ....
Bez skojarzeń......
Myślę sobie, że skoro tak żyję" samotnie" to pewnie i umrę w samotności....Jednak taka perspektywa mnie przeraża....


Różne samotności
Przyszedłem ci podziękować
za samotności różne
za taką gdy nie ma nikogo
lub gdy się razem płacze
i taką że niby dobrze
ale zupełnie inaczej
za najbliższą kiedy nic nie wiadomo
i taką że wiem po cichu ale nie powiem nikomu
za taką kiedy się kocha i taką kiedy się wierzy
że szczęście się połamało bo mnie się nie należy
jest samotnością wiadomość
list dworzec pusty milczenie
pieniądz genialnie chory
minuty jak ciężkie kamienie
czas zawsze szczery bo każe iść dalej i prędzej
mogą być nawet nią włosy
których dotknęły ręce
są samotności różne
na ziemi w piekle w niebie
tak rozmaite że jedna
ta co prowadzi do Ciebie
Jan Twardowski

12 marca 2010

SEN


Cały czas mnie dręczy niepewność co do jutra.... nie potrafię pozbyć się tego strasznego uczucia. Siedzi we mnie jak drzazga, która raz po raz daje o sobie znać bólem....
Straszne to.
Trochę radości wnoszą natomiast netowe korespondencje, słucham ciepłych piosenek, i myśle sobie co by było gdyby.....
Życie niesie nam masę niespodzianek, nie sądzę aby ktoś z Góry nie kierował ku nam takich osób, które w danym momencie są nam potrzebne. Trzeba tylko dobrze rozpoznać intencje. I o takie się modlę codziennie....
Dziś przyśnił mi się nieżyjący od 25 lat teść.... nigdy się nie lubiliśmy więc ten sen jest chyba prośbą o modlitwę. Zapalę dziś światełko w jego intencji i odmówię modlitwę, może potrzebuje przejść do wyższego wymiaru i nie może sam bez mojej pomocy ?
Przecież to ja odbierałam jego ciało ze szpitala, zawoziłam na cmentarz, uzgadniałam wszelkie procedury.... bo jego syn był na to "za miękki"...
To ja splotłam mu dłonie na różańcu zamykając trumnę....więc może widzi we mnie nadzieję ?
Tak czy owak nie nastraja mnie to optymistycznie.....
Śpij w pokoju W.....

No i w innym klimacie..... wiosny nadal brak, choć rano już pięknie śpiewają ptaki,
to jednak zimno i wilgotno. Nie lubię takiej nijakiej pogody....
Ja chcę już wiosny !!!!!

3 marca 2010

TĘSKNOTA


Jestem dzisiaj smutna, przeczytałam list , który zapadł mi głęboko w serce. Jeszcze nigdy m.... nie otworzył tak głęboko swojej duszy jak A. Każdy zgrywa mena, bohatera...a tutaj proste ale jakże głęboko szczere słowa.... Długo nad nimi myślałam.... i stwierdziłam , że to naprawde wartościowy i ciepły człowiek. Bez manii wielkości.....
Pisałam co jest dla mnie ważne w życiu.... i prawie to samo dostałam w odpowiedzi.
Tylko znów żal, że to nieosiągalne dla nas. Dlaczego tak się dzieje ?
Życie powinno weryfikować pewne zachowania i postępowania, powinno szukać się swojego szczęścia..... nawet na starość, tylko jak to zrobić nie raniąc otoczenia ? Dylemat znany od wieków.....
I wspólny , ciepły kominek, przy którym można ogrzać nie tylko dłonie ale i serce....

26 lutego 2010

RYWALKA


Jak można być spokojnym , kiedy m. znów wrócił do domu pijany......
nie mam siły z tym wszystkim walczyć, stoję na przegranej pozycji, gdybym tylko mogła odejść z tego domu i znaleźć własny kąt ......
a miłość ? nigdy jej nie było, a tak bardzo mi jej brak....

PEWNA PANI .......


Powinnam się już odezwać, dnie coraz dłuższe, rano szarość szybciej przebija się przez noc, zaczynam wracać chyba do żywych.
Duża w tym rola G... miła rozmowa, piosenka, pamięć.....To rzutuje również na moje postępowanie, jestem spokojniejsza, w związku z tym i dom na tym zyskuje.
I wiem, że kłopoty domowe rozbijają się przede wszystkim przez brak pieniędzy, kiedy zimowe ogrzewanie drenuje kieszeń i nie starcza na wszystko.Mam nadzieję że jakoś dalej damy radę żyć.
Dziergam sobie też pomalutku.....i opiszę trochę dziwną dla mnie historię.
Pewna pani powiedzmy X napisała do mnie list z prośbą o wzór...... ja nie mam bloga, nie znam języków więc korzystam czasami z opisów na blogach robótkowych. Wysłała mi pani nawet zdjęcie czegoś co chciałaby sobie zrobić i link w jęz. angielskim oraz propozycje abym to coś zrobiła i opisała. hmmmm. Rzecz w tym , że ani tego nie potrafię, ani za bardzo to nie w moim guście, ani nie znam języka.. Odpisałam, opisując wzór z pamięci jak mi się wydaje i odsyłając do konkretnego portalu robótkowego gdzie też można skorzystać z tłumaczeń.
Pani dotąd aktywna, dziękująca, nie odezwała się do tej pory.... cisza....
Dziwne to dla mnie bo wysłałam jej kilka wzorów z własnych zapisków.....
Czy ludzie są wszyscy tacy interesowni ?
Gdybym to coś zrobiła, wysłała opis, to nie wiem czy też usłyszałabym chociaż dziękuję...

8 lutego 2010

DUSZA


Dlaczego właśnie ja dostałam od losu taką wrażliwą duszę ? taką, która drży przy najmniejszym zawirowaniu życia, wciska się w mysią dziurę, albo ucieka przed nim na oślep ?
Nie potrafię spokojnie przeżywać każdego dnia, targają mną sprzeczne uczucia, chciałabym czasem móc nie myśleć logicznie.... ale jak to zrobić ?
Od kilku lat bardzo źle sypiam, budzę się kilka razy w nocy..... co wtedy robić ? rozmyślam, analizuję , zastanawiam się..... nad czym ? nad prostymi rzeczami...
nie wiem po co to robię, to tak jakby ktoś na siłę kazał mi stwarzać różne sytuacje, niekoniecznie prawdziwe a później kazał mi te problemy rozwiązywać.
Na nic się zdaje moje tłumaczenie "mojemu umysłowi" że to fikcja, nieprawda.....
ciężko mi z tym....
A. przysyła mi ciekawe piosenki, miłe wiersze, ale brak mi głębokiej rozmowy, takiej "od środka duszy". No i zastanawiam się również, po co mi ona byłaby potrzebna ?
Na dworze śnieg nie przestaje sypać, chmury wiszą na niebie, nie lubię zimy ! choć przez okno wygląda ona ciekawie.
Trochę zazdroszczę tym, którzy wyjeżdżają na narty, z rodziną, potrafią się cieszyć śniegiem.
U mnie niedziele wyglądają ponuro...m. leży cały dzień na kanapie, a mnie taka sytuacja dołuje do niemożności. Brak jakiegokolwiek ruchu, rozmowy, powoduje że w poniedziałek czuję się jakbym była wyciśnięta przez wyżymaczkę.... Wrrrr, dlaczego to także mnie spotyka ? Dlaczego moi mężczyźni tu takie "kapcie życiowe " , bez polotu i radości ?
Horoskop na ten tydzień mam ponoć dobry, może w końcu spełni się moje marzenie ??