22 czerwca 2017

SAMOTNOŚĆ W WIELKIM MIEŚCIE





Parafrazując tytuł "Samotność w sieci" mogę  z zupełną szczerością napisać o samotności w wielkim mieście.
Pewnie mieszkańcy, którzy tu mieszkają nie odczuwają jej tak jak ja..... dla nich to normalne, że są skwery, parki, promenady, ale dla kogoś kto czuje w "powietrzu wolność"  -  kiedy wychodzi na otwarta przestrzeń łąki życie w takim blokowisku jest koszmarem.
Osiedle strzeżone, na zewnątrz ochrona monitorująca , recepcja, kamery..... no po prostu dla mnie szok.....
nie potrafiłabym się tutaj odnaleźć, to miejsce dla młodych, pracujących ,  a starszych ludzi siedzących na balkonie czy wyglądających przez okno po prostu mi żal. Nie wiedzą jak pachnie poranne powietrze, rześkie, jeszcze nie rozgrzane słońcem, nie słychać wieczornego koncertu cykad i świerszczy....
Nie nadaję się na mieszczucha , choć w mieście przeżyłam 60 lat.
Jestem szczęśliwa, że mój dom jest na wsi, tam jest moje miejsce i mam nadzieję z tamtego miejsca powędruję na Drugą Stronę Tęczy.



28 maja 2017

ADOPTOWANI




Czytam ostatnio książkę o dzieciach adoptowanych,  Anna Kamińska  Odnalezieni. Prawdziwe Historie Adoptowanych.... oraz o ich poszukiwaniach biologicznych rodziców i rodzeństwa kiedy byli już dorośli. Uderzyło mnie to, że prawie każde z tych dorosłych dzieci przez całe swoje życie czuło w sobie jakiś niepokój, jakieś niespełnienie,  brak. Psycholog odpowiada, że to  poszukiwanie więzów krwi... że są one tak silne, że przebijają wszystko.

Nie wiem czy pisałam juz o tym, ale ja od małego dziecka byłam w domu "odmieńcem". Do tego stopnia, że mama powtarzała mi,  że powinnam się urodzić na dworze królowej Anglii. Przykre to było , bo czułam sie inna.... w przeciwieństwie do brata, który był syneczkiem mamusi.
Nie potrafiłam się z mamą dogadać, chociaż pewnie mnie na swój sposób kochała, ale to nie ja byłam jej ukochana córeczką. Taką córeczka byłam dla mojego taty.
Dlaczego o tym piszę ?
pamiętam kiedyś w domu rozmowę, że po zakończeniu wojny kiedy  wszyscy  przymusowi robotnicy wracali do domu... moja mama nie miała gdzie wrócić, bo zostały zmienione granice. Wtedy powiedziała, że miała wyjechać do Australii z jakimś "kolegą"....ale bała się i on wyjechał sam.
Zaczynam drążyć dopiero teraz ten  temat , chociaż zdaję sobie sprawę, że jest już za późno, rodzice nie żyją, a i moje życie stało się pokręcone.
Nie mam korzeni, nie wiem kim jestem..... zacytuję słowa psychologa z książki...

Po maturze zdanej bardzo dobrze, po zdaniu podstawowej szkoły muzycznej zdałam na studia ale się nie dostałam...
Mama była zadowolona, bo stwierdziła, że dwojga dzieci nie utrzyma na studiach / brat dopiero za 2 lata zdał maturę/ a studia są dla mężczyzn. Po co mi te studia  - mówiła.
Wtedy przelała sie czara goryczy....trzeba było iśc do pracy bo taki panował wtedy system....
znalazłam pracę daleko, bo w Bieszczadach, w Myczkowcach.... budowała się wówczas zapora na Solinie. Dostałam dokumenty ,że bardzo chętnie mnie przyjmą, ja byłam zdecydowana opuścić dom i wyjechać, bo nic mnie tam nie trzymało. Tak wtedy myślałam.
Ale mój mądry kolega powiedział: Wanda , czy ty wiesz jakie tam panują warunki ? z kim  będziesz pracowała? Jakoś mi wyperswadował ten wyjazd.
Dopiero po latach obejrzałam film o tej budowie.... byłam wstrząśnięta.... błoto po kolana, mieszkanie w barakowozach, sami faceci, pijaństwo i ....
Nie wiem jakbym tam sobie poradziła, ja delikatna dziewczyna z rękami pianistki....
a teraz kilka cytatów z książki:

Ludzie, którzy nie mają świadomości swoich korzeni, tego skąd pochodzą, często się gubią i nie mogą znaleźć drogi.
Doświadczenie przez pierwsze dwa lata życia bliskiej i bezpiecznej więzi z matką decyduje o tym, czy potrafimy w przyszłości tworzyć stałe, oparte na zaufaniu , bliskości i miłości związki z innymi ludźmi.
..... Niemiecki psychoterapeuta Bert Hellinger uważa, że między członkami rodziny, czyli systemu, istnieje silna więź, która rządzi naszym życiem. Tej więzi nie da się zastąpić ani pominąć. Adoptowani czują że coś jest nie tak, że oni przynależą gdzieś indziej, że puzzle do siebie nie pasują.Po odnalezieniu tej więzi czują, że układanka nareszcie pasuje.
Ktoś kiedyś powiedział...bez korzeni nie ma skrzydeł.....
Dla adoptowanych najtrudniejsze jest uporanie się z traumą odrzucenia. I sytuacjami, które ją przypominają. Dlatego bardzo boleśnie a nawet dramatycznie odbierają , że ktoś ich nie docenia w pracy, niesprawiedliwie traktuje...
Te  osoby , które zostały w dzieciństwie porzucone, są często jakby "zamrożone: emocjonalnie.
Bardzo potrzebujemy nie czuć się sami, mieć w kimś oparcie, i jeśli tego oparcia nie dostaliśmy od rodziców, to często szukamy go u innych, np u partnerów czy przyjaciół.
Anna Hryniewicz- Hasior - psychoterapeutka


Mnie zawsze brakowało dotyku, takiego normalnego przytulenia, pogłaskania, nawet w związkach miałam z tym kłopoty, bo czułam się jak żebrak, który prosi o coś naturalnego. Ludwik dał mi to, przed nim się otworzyłam w zupełności....ale to trwało tylko rok.... do jego pierwszego wyskoku...
wtedy się wycofałam i co rok jest gorzej. Nie potrafię już nikomu zaufać, bo wiem,  że ludzie ranią słowami bardziej niż nożem, i robią to z premedytacją.
Zastanawiam się co ja mam wspólnego z tymi adoptowanymi .... przecież miałam pełną rodzinę, rodziców, brata.... ale mnie zawsze czegoś brakowało i to trwa... brakuje mi rodzinnych więzi....
Brat mieszka daleko, ma swoją rodzinę, ale  nigdy nie byliśmy blisko, a od momentu jego ożenku rządzi tam bratowa. Czułam się tam zawsze gorsza, bo brat jest dobrze sytuowany, a pieniądze wiadomo..... potrafi dawać tylko " dobre rady" ale serca się od niego  nie czuje.

Trochę namieszałam w tym poście, ale targają mną jakieś dziwne podejrzenia, być może bezpodstawne....
więc co ?
Psycholog mi odpowie ? czy może wróżka ?


SIEDEM LAT PÓŹNIEJ......




Rozmowa Doroty Wellman z Januszem Wisniewskim...

Dopóki mamy marzenia, nieważny jest wiek w jakim jesteśmy
To jest absolutnie podstawowy oręż.Nie pokonamy upływu czasu , bo w naszym organiźmie zachodzi określona liczba podziałów komórek, działa grawitacja, kobietom opadają piersi, mężczyźni mają mniej cGPM, który usztywnia ich prącie. To są normalne procesy.

Lubie książki Wiśniewskiego , jest świetnym informatykiem , dlatego Samotność w sieci zrobiła taką furorę. Ale jego przemyślenia są bardzo na czasie i świadczą o dojrzałym mężczyźnie.

16 maja 2017

KSIĄŻKI





Nareszcie dotarły do mnie moje przesyłki.... z niecierpliwością odwijałam je z opakowania, bibułek, bo zapakowane były solidnie. Antykwariat, gdzie je kupiłam jest naprawdę profesjonalny i widać gołym okiem, że właściciel kocha książki.
A oto one:

 
to jedna z pozycji, którą czytałam lata temu,  ciekawie opisany świat przez małego chłopca na dalekiej Besarabii, gdzie życie toczyło się wokół majątku, odai, hodowli koni, gdzie opisy sadów, pól uprawnych i stepu przeplatają się ze sobą. Oczami wyobraźni widziałam te słoneczne krajobrazy..... i ja, która nienawidziła kaszy manny , od tego czasu polubiłam mamałygę, widząc ja jako "słońce na talerzu",  choć na pewno nie była tak pachnąca jak ta u małego Stasia.



kiedy rodzice Stasia  zmuszeni byli opuścić te żyzne ziemie i wyjechać do Polski, zatrzymali się w Zakopanem, tam Staś chodził do szkoły, uprawiał sport. I znów te piękne i wesołe opisy.... 
Kiedy byłam z moją najstarszą w Zakopanem  a było to 40 lat temu, mieszkałam przy ulicy,  gdzie stała willa Mak , a poniżej znajdował się budynek szkoły Stasia. Łatwo mi było widzieć oczami  wyobraźni, jak chłopcy wędrowali do szkoły, jak przechodzili obok pomnika Sabały idąc w góry....



kolejna książka.... przeżycia najpierw małego a później dojrzałego Sławka... 
opisy Karpat, Lwowa, Drohobycza, Stryja..... te wszystkie miejscowości są mi bardzo bliskie. Choć nigdy tam nie byłam i pewnie już nie będę,  to jednak te tereny są "jakby moje". Jakbym  się tam urodziła , wychowywała, wędrowała po tych niezmierzonych wzgórzach , kąpała się w huczącym strumieniu.
Pewnie to moja dusza ściśle słowiańska..... może moi przodkowie pochodzili stamtąd ? Tego nie wiem, moja mama urodziła się  w Rudce k. Krzemieńca na Wołyniu. Została wywieziona na roboty do Niemiec kiedy miała 16 lat, i już nigdy nie wróciła na swoją rodowitą ziemię. Mówiła mało i niechętnie o swoim tam życiu , a o niektórych sprawach skrzętnie milczała.... nawet nie wiem jak miał na imię mamy tato, czyli mój dziadek.... Nigdy o nim nie wspomniała, choć miała jeszcze siostrę i brata. Nie wiem co się  wydarzyło ,  że stało się to tabu.
Ale moja dusza i tak hula po tych połoninach karpackich, 



 a to książka , którą chciałam już dawno kupić, piękne rozważania wszystkich tajemnic różańca świętego. A autor, ojciec Amorth był jednym z najbardziej znanych i skutecznych egzorcystów watykańskich.


Jakby to było mało , wypożyczam z biblioteki po 8-10 książek. Jak są interesujące to przeczytam je w ciągu tygodnia, ale czasami trafią mi się "nowoczesne" , które już mi nie leżą, wtedy wracam do swoich.
Choć ostatnio wypożyczyłam piękną sagę:


czytam II część, jest bardzo interesująca, a czytamy ją z Mosią pod leszczyną w ogrodzie, bo w końcu zrobiło się ciepło.
Tak więc pozdrawiam spod leszczyny :)


6 maja 2017

*******



Zbieram się do napisania posta jak sójka za morze..... co zasiądę przed lapkiem  - to opuszcza mnie wena :) a najlepiej myśli mi się w nocy i wtedy mam całą masę pomysłów. Ale trudno jest wstać, iść na piętro i odpalać komputer. A później rano - codzienność, pomysły pierzchają z pierwszymi promieniami słońca i.... da  capo da fine....


Ale coś napisać trzeba, dać znać , że się żyje.... a to życie co jakiś czas daje mi kopa.... wczoraj też,
Czytam spokojnie książkę otrzymaną od Basi, rozmyślam nad tymi słowami....

Zamówiłam sobie w księgarni dwie książki, którymi się zachwycałam, jako nastolatka .... powinny dotrzeć po niedzieli. Ciekawa jestem swojego spojrzenia na nie na  obecny czas. Choć powiem, że brak mi w bibliotece właśnie takich starych, porządnych książek, z opisami, obyczajami, historią.... Wiem, że zamówię sobie jeszcze jedną :)
Bo te nowoczesne to są wg mnie powielane sztampowo.... rodzice bohaterki zazwyczaj giną w wypadku samochodowym, ona rozwodzi się z mężem, pracuje w korpo itd....
ja jestem niestety z innej epoki, wszak urodziłam się w poprzednim wieku i mam trochę staroświeckie spojrzenie na rzeczywistość.
Czytam ciekawe artykuły w Niedzieli i Któż jak Bóg, i właśnie w tym ostatnim natrafiłam na artykuł o. Józefa Witko OFM.... Bóg nie jest magikiem....
 dawno nie czytałam słów w taki sposób bezpośredni podany czytelnikowi a jednocześnie skromny i pełen głębokiej wiary. Chciałabym porozmawiać na ten temat, bo dużo pytań ciśnie mi się na usta, ale nie mam z kim.....
A może jednak ?

25 kwietnia 2017

WIOSNA



Ostatnio pogoda nas nie rozpieszczała, a to deszcz, a to śnieg, a nawet grad, ale kiedy choć trochę się rozpogodziło L. postanowił pojechać na  czosnek niedźwiedzi
zawsze wiosną  robimy tam zdjęcia , tym razem trochę jednak za wcześnie, bo czosnek dopiero ma pąki i jeszcze nie kwitnie. Ale oglądać te falujące liście to istna przyjemność. No i ta wiosenna zieleń...cudo












16 kwietnia 2017

WIELKANOC, SZEWACH WEISS







Liturgia Wielkiej Soboty rozpoczyna się od poświęcenia ognia i zapalenia paschału, u nas akurat wtedy padał deszcz,  ale i tak było podniośle, świece zostały zapalone i wniesione ko świątyni.  Drugim ważnym symbolem tego dnia jest woda, i odnowienie sakramentu chrztu.

Przeczytałam ciekawy wywiad z Szewachem Weissem , który po wszystkich swoich okropnościach życia powiedział :

.....jeżeli w życiu człowieka wydarzą się straszne rzeczy , czy coś w nim umiera ?
Tak , ale też się wtedy coś rodzi. Taki człowiek ma szerszą tożsamość, głębsze poczucie istoty życia. To nie jest przypadek, że najważniejsze, najwspanialsze dzieła literatury, muzyki są związane z tragedią.....



Kiedy się modlisz - musisz zaczekać

wszystko ma swój czas
wiedzą prorocy
trzeba wciąż prosząc przestać się spodziewać
niewysłuchane w przyszłości dojrzewa
to niespełnione dopiero się staje
Pan wie już wszystko nawet pośród nocy
dokąd się mrówki nadgorliwie spieszą
miłość uwierzy przyjaźń zrozumie

nie módl się skoro czekać nie umiesz...
(ks. Twardowski)




14 kwietnia 2017

TRIDUUM PASCHALNE....




Wczoraj byłam w kościele....to była piękne liturgia i bogactwo symboli....
to dzień kiedy katolicy dziękują za Eucharystię i kapłaństwo. Nasi księża otrzymali od wspólnoty bukiety kwiatów i podziękowania za posługę kapłańską ....
Czas tych dni napełnia mnie refleksja nad życiem i śmiercią, a najbardziej działa na mnie dźwięk.......bijące dzwony, dzwonki i wyśpiewana modlitwa - a później już tylko cisza , przerywana odgłosem kołatek.....Najświetszy Sakrament przeniesiony do ciemnicy..... wieje trochę grozą, kiedy uzmysłowi się mękę i śmierć Jezusa.


Za tę chwilę...

Za tę chwilę pełną śmierci dziwnej, 
która w wieczność niezmierną opływa, 
za dotknięcie dalekiego żaru, 
w którym ogród głęboki omdlewa. 
Zmieszały się chwila i wieczność, 
kropla morze objęła - 
opada cisza słoneczna 
w głębinę tego zalewu. 

Czyż życie jest falą podziwu, falą wyższą niż śmierć? 
Dno ciszy, zatoka zalewu - samotna ludzka pierś. 
Stamtąd żeglując w niebo 
kiedy wychylisz się z lodu, 
miesza się szczebiot 
dziecięcy - i podziw.
JP II

3 kwietnia 2017

ORA ET LABORA..... ROZWAŻANIA



 TYNIEC


Początek kwietnia, to początek mojej nowej drogi....Przed siedmiu laty przeprowadziłam się na wieś, ja , mieszczuch od 60 lat.
Ale marzenie o wsi nękało mnie przez całe życie, i szkoda,  że dopiero pod koniec życia udało mi   się to marzenie w jakiś sposób zrealizować.
To gdzie teraz mieszkam to centrum wsi, do sklepu mam 2 metry, do przychodni 50 i do kościoła to samo. Niby powinno wystarczyć , zwłaszcza, że i potrzeby moje się zmieniły. Nigdy nie przepadałam za galeriami, tłumami ludzi w sklepach wielkopowierzchniowych, ale miałam na wyciągnięcie ręki wydarzenia kulturalne, duże biblioteki, filharmonię, teatr, okolicznościowe wernisaże np w Civitas Christiana, która prowadzi moja koleżanka od lat.






 Tam odbywały się ciekawe dyskusje, zapraszani byli mądrzy ludzie, np. biskup Ignacy Dec, prof,Legutko, odbywały się kameralne koncerty cz też wystawy malarskie.
Tutaj tego nie mam, a bardzo mi własnie tej kulturalnej sfery brak. Fakt, że filharmonię mam w odległości 30 km, teatr też, ale to wiąże się z całą wyprawą, , wiem, że koszty też  są dużo większe niż w mieszkając w  mieście, a nasza sytuacja jako  emerytów pogorszyła się niż pracujących.
Brakuje mi ciekawych rozmów.... w W. były osoby, z którymi mogłam rozmawiać na wszelkie tematy, i religijne i filozoficzne i normalne - życiowe.
Teraz te znajomości pozostały daleko, a w obecnym miejscu nie znam nikogo aby zechciał porozmawiać nie tylko o polityce ...
Brakuje tu świetlicy lub jakiegokolwiek miejsca potrzebnego do tego aby móc się spotkać. Miejscowym to nie przeszkadza. Każdy zamyka się we własnym domu, włącza telewizor i ....tyle.

A ja zapominam języka :) i tym samym cofam się w rozwoju ha ha.
Ale koniec narzekania.

Czytam obecnie książkę :  rozmowę - wywiad z ojcem Leonem Knabitem OSB, bardzo ciekawą,

już same rozdziały np:

Posłuszeństwo
Pokora
Modlitwa
Praca
Ubóstwo
Gościnność
Świat

wnoszą szerokie spojrzenie na te problemy, których na co dzień nie dostrzegamy, lub pomijamy.
Mieszkając na wsi i będąc emerytem jak już kiedyś pisałam ,  mam więcej czasu na zatrzymanie się na swojej życiowej  drodze, cofnięcie się w przeszłość czy też zastanowienie się nad przyszłością.
Rozmowa z ojcem Leonem,  78- letnim zakonnikiem , wnosi wiele odpowiedzi pełnych  pokory i normalnej życiowej mądrości stawianych mu przez Artura Sporniaka a tym samym godnych naśladowania.

  cytaty:
......charakterystycznym rysem duchowości benedyktyńskiej jest całościowe podejście do życia. Nie koncentruje się ona jedynie na wartościach duchowych, takich jak modlitwa, ale obejmuje także zwykłe codzienne obowiązki, czynności oraz - co jest dla niej bardzo istotne - relacje z bliźnimi. Kiedy myślimy o duchowości, to często zapominamy, że istnieje drugi człowiek i że relacje z innymi są nie tylko bardzo ważne, ale wręcz kształtują nasze człowieczeństwo....
O. Knabit

 POSŁUSZEŃSTWO :
....  jednakże partnerstwo różni się od posłuszeństwa. Partnerstwo jest rzeczywiście obopólnym posłuszeństwem, któremu zawsze powinna towarzyszyć ROZMOWA, UZGADNIANIE, WSPÓLNE PODEJMOWANIE NAJWAŻNIEJSZYCH DECYZJI.....
i to zarówno w zakonie jak i w małżeństwie.
Czy to nie jest MĄDROŚĆ, o której niektórzy zapominają lub ją lekceważą ?

MODLITWA -
... nie wielomówstwo, lecz tylko czystość serca i łzy skruchy zasługują w oczach Boga na wysłuchanie. Dlatego też modlitwa powinna być krótka i czysta.....

POKORA -
.... im głębszy wykopiesz fundament, tym większy gmach na nim możesz postawić. Na płytkim postawisz mały gmach. Chodzi tu o pychę, czyli przypisywanie sobie tej wątpliwej zalety, że wiem najlepiej: tylko moje pomysły się liczą, bo ja jestem najmądrzejszy. Taka postawa ludzi zniechęca i odpycha. Miejmy odwagę przyznać się przed sobą, że czegoś nie umiemy, coś nam nie bardzo wychodzi. I nie bójmy się szukać zastępców.


ŻRÓDŁO


polecam

Ojca Leona myśli na dobry dzień

Świętość zaczyna się zwyczajnie. Od uśmiechu :)




25 marca 2017

DZIWY....... A MOŻE ??????





W naszym domu dzieją się czasami dziwne rzeczy, tak też było i wczoraj....
Mośka zazwyczaj śpi w kuchni na kanapie,  skąd ma widok " na wszystko", lub... sorry - na łóżku w dolnej sypialni....
na piętrze mam swój pokój do pracy i jest druga sypialnia, gdzie też Mośka się kładzie.... wrrr,  kiedy ja jestem na górze...to taki mój psi ogon....
kiedy wczoraj szykując się do kościoła,  poszłam na górę do sypialni, gdzie również znajdują się szafy z odzieżą, po kurtkę.... zamarłam, kiedy odsunęłam kotarę.....
na łóżku smacznie śpi...pies.... rudy, ale mniejszy od naszego... OBCY ?????
ki diabeł? fata morgana , czy co ?
szybko zeszłam na dół zabierając ze schodów Mośkę, która już za mną szła   na górę  zamknęłam ją w kuchni i mówię do Ludwika - idź na górę do sypialni bo chyba mam już jakieś zaburzenia , omamy wzrokowe...
poszedł, a ja chwilę za nim....
stanął przed łóżkiem , a ta psica zamachała ogonkiem jakby nigdy nic.... to przecież jest jakiś obcy pies, skąd tu się wziął? mówi
nie wiem - odpowiadam , ale trzeba ją / bo to ona jak się okazało / wyprowadzić na dwór...
wołamy więc psiaka, ten zeskoczył z łóżka i idzie za nami, ale nasza diablica usłyszała, że się coś w domu dzieje i zaczęła ujadać, wtedy pies się cofnął ze strachu i koniec....nie pójdzie....
mówię , Ludwik złap ją na ręce a ja zejdę otworzyć tylne drzwi to ją wypuścimy....
stanęłam na dole  i widzę, że Ludwik schodzi niosąc ją na rękach.....i
przepraszam Panie Boże za to porównanie.... ale zobaczyłam ....Pana Jezusa niosącego  na rękach baranka i zstąpającego z góry.....tak jak to czasami jest przedstawiane na kartkach wielkanocnych.... brakowało tylko chorągwi....

taki obraz zabłysł w moim umyśle.....

 piesek został wyniesiony na podwórko i wypuszczony.
I później w domu zaczęliśmy się zastanawiać, jak to było możliwe..... pies musiał przejść przez cały duży ogród, później przez sień, dwa długie korytarze na parterze , 13 stopniowe schody na piętro, korytarz, przejść przez mój pokój i trafić do sypialni ...na łóżko....
nikt go nie widział ? Mośka niby taka czujna  nie wyczuła obcego ?

śmiejemy się, że to znów pewnie jakiś znak..... bo jak nie gołąb w dolnej sypialni to w górnej obcy pies....
Coś w tym domu się dzieje, tylko nie potrafię tego zrozumieć..... może 'KTOŚ" o coś prosi?

W poniedziałek jedziemy na cmentarz do Zygmunta i Haliny..... zawieziemy znicze....

11 marca 2017

KONDOLENCJE






Wszystkim, którzy złożyli mi kondolencje w związku ze śmiercią mojej  mamy - serdecznie dziękuję.



7 marca 2017

WIOSNA ???????





Tęsknię za wiosną i ciepłem, ale u mnie jeszcze daleko do tej wiosny....
za to dostałam od Rivulet

 http://wnaszejbajce.blogspot.com/

wiosennego motyla, i już zrobiło się cieplej.....




1 marca 2017

+++



Wczoraj pożegnałam swoją mamę, która odeszła do Domu Ojca w wieku 94 lat. Tata czekał na nią 23 lata,  ale wierzę , że są już razem , że otoczył ją swoją opieką jak to czynił za życia.
Do zobaczenia MAMO......


22 lutego 2017

PRZEDWIOŚNIE




Niedziela była ładna, świeciło słoneczko , więc postanowiłam się trochę przewietrzyć, bo ileż to można siedzieć i leżeć w domu.
W poniedziałek poszłam do lekarza, bo jakoś mi ten kaszel nie przechodził, czułam się w miarę  dobrze...a tu - zonk-
pani doktor postawiła diagnozę, zapalenie ucha, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli i początek zapalenia płuc, dostałam antybiotyk i nakaz siedzenia w domu.
A tu za złość zaczyna się przedwiośnie, ziemia pachnie, śnieg stopniał.... ech....





Za to w sprawie skarpet na szydełku : stwierdziłam, że jednak dla mnie się nie nadają, są  za sztywne ...
zrobiłam więc drugie , na drutach,  i metodą prób i błędów robię kolejne....jeszcze się przydadzą bo w domu chłodno....






11 lutego 2017

PRYMAS TYSIĄCLECIA......





Już myślałam, że ten paskudny wirus poszedł sobie w zaświaty....ale niestety dziś znów obudziłam się z bólem gardła i katarem.
Kiedy wreszcie skończą się te choroby ?
Na dworze zimno, mróz nie odpuszcza a w  kuchni rano jest -12 stopni :( , no chyba,  że pali się w piwnicy, ale skoro w dzień przygrzewa słoneczko to palimy w kuchni.
Czekam więc  na wiosnę jak na zbawienie  :)

Zaczęłam też dziergać skarpety na szydełku,   łatwiej mi niż na tych 4 drutach... zobaczymy co mi wyjdzie, pewnie pierwsza para będzie nie najlepsza, bo robię ją na próbę z Kotka. ale jak mi się uda , to zrobię z wełny skarpetkowej.



Doczekałam się też zakupionej książeczki....






Fragmenty kazań, wypowiedzi księdza Prymasa pomimo upływu 50 lat są nadal aktualne, mądre, miłujące ojczyznę, szanujące rodzinę.

Sumienie narodowe 
Człowiek wychowany przez rodzinę, wchodzi do życia społecznego, do serca życia narodowego. I tutaj znowu do­tykamy problemu wartości wychowania rodzinnego i religij­nego. Im człowiek jest lepiej ukształtowany w swojej osobo­wości przez życie rodzinne i pracę Kościoła, tym spokojniej wchodzi w głębię życia narodu i tym użyteczniejszy jest dla wspólnoty narodowej. 
Ogromne bogactwo tej wspólnoty stanowią dobra odzie­dziczone, takie jak ziemia czy kultura narodowa. Mówimy o ziemi nie tylko w sensie gleby. Mówimy o ziemi ojczystej, rodzimej, na której pokolenia całe wypracowały to środowi­sko kulturalne, w którym żyjemy. Ziemia ojczysta to język, mowa, literatura, sztuka, kultura twórcza, kultura obyczajo­wa, kultura religijna. To jest ziemia. Gdy nam przypomina mądrość Boża: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" (por. Rdz l, 28), chciejmy pamiętać, że w sumieniu narodowym doniosłe znaczenie ma nasz stosunek do tych dóbr odziedziczonych przez nas. Wypracowały je pokolenia całego milenium, po­kolenia, które żyły przed nami i "uprawiały" tę ziemię nie tyl­ko w sensie rolniczym, ale w sensie rodzimej i narodowej kultury. Glebę uprawia się bowiem nie tylko przez nawóz, ale przez miłość - przez wielką miłość do ziemi ojczystej i cło wszystkiego, co ją stanowi.....
CAŁOŚĆ TUTAJ

I jeszcze  fragment:
Najwyższą wartością na ziemi jest człowiek - uczył nas wytrwale kardynał Wyszyński. I to każdy człowiek. "Chociażby powstawały - mówił - coraz to nowe filozofie i militarystyczne potęgi zmaterializowanego świata, pragnące w proch zetrzeć człowieka i całe jego człowieczeństwo, pozostanie zawsze prawdą Rodziny ludzkiej, że najważniejszy na ziemi jest człowiek. I nic go unicestwić nie zdoła! Chociażby leżał w żłobie, na gnoju, okazując się w całej swej nędzy. Jeżeli już zaistniał - jest i pozostanie największą wartością i nieśmiertelną potęgą na ziemi. Chociaż byśmy przegrali życie w oczach świata i świat by się nas wyrzekł, skazując na śmierć, jak łotrów na ukrzyżowanie - jest to ocena świata. Bóg przekreśla wyrok świata - "winien jest śmierci" - i ogłasza swój Boży wyrok - "Dziś jeszcze będziesz ze Mną w raju". Prawda o wielkiej wartości człowieka, osoby ludzkiej stanowi, według kardynała Wyszyńskiego fundament ładu społecznego na świecie."
CD TUTAJ 
Dziś Światowy Dzień Chorych, więc życzę Wam wszystkim zdrowia....
do napisania :)
 

9 stycznia 2017

MOTYLE, POEZJA....



Dostałam pięknego zimowego motyla,
Basiu dziękuję...
  a swój wiersz dedykuję Tobie


Cisza
wirują płatki śniegu
wiruje moje życie
bezładnie, na oślep
ku ziemi
Pragnę być płatkiem śniegu
roztopić się na twojej twarzy
może złapiesz mnie w dłonie
i ciepłym pocałunkiem
unicestwisz ?

Serce jak lód
zimne i spękane
niepotrzebne nikomu,
Królu Elfów
owiń mnie w biały całun
i pędź saniami w otchłań
Abym nie zdążyła żałować
ulotnych, pięknych chwil....

napisany w 2006 roku