19 sierpnia 2011

SMĘTEK

Są takie dni , kiedy człowiek czuje że jego sprawność intelektualna i fizyczna spada... właśnie dziś tak się czuję. Po krótko przespanej nocy jestem zmęczona, a pogoda jeszcze pomaga w tym zmęczeniu.... co chwilę przechodzi  burza z intensywną ulewą i grzmotami. Mosia boi się burz,  więc biedna schowała się  dziś   w kąciku , musiałam ją głaskać... no pan oczywiście też to czynił.....więc jakoś to zniosła.
Bardo dziwny jest ten nasz pies .... broni swojego terytorium i wie doskonale gdzie kończy się granica naszej działki, nigdy jej nie przekroczy, chyba , że w celach kurtuazyjnych. Nie mamy posesji ogrodzonej, więc spokojnie zwierzęta sąsiadów przechodzą do nas i na odwrót. Kotka przybłęda przychodzi nadal na posiłki , je to co dostają psy i suchą karmę, ale kiedy rozmawialiśmy z Lutkiem, że jest dziwnym kotem bo nic nie łowi.... pokazała że tak nie jest ... Przyniosła ostatnio pod drzwi wielką,  tłustą mysz.... rano otwierając drzwi widzę,  że nasza wegetarianka czeka na suche a mysz leży...Mosia obwąchała zdobycz, i wzięła tę mysz do pyska, tylko wystawał ogonek.... i spojrzała na Lutka.... czy jej pozwoli.... no i szok , nawet się nie odezwał. Ale skoro NIC NIE POWIEDZIAŁ,  to było przyzwolenie, ...łyknęła ją całą.... brrrr.... nie spodziewałam się tego....
kot je psią miskę a pies myszy ?????
ale taka jest nasza Mosia, nawet nie zdążyłam zrobić zdjęcia...czego żałuję..
Powinnam mieć aparat zawsze w pogotowiu i być przygotowana na takie niespotykane  okazje..

.
Wracając do poprzedniego tematu.... zastanawiam się jak bardzo zmienił się charakter mojego bloga w przeciągu pół roku... z bloga smutnego,

z którego wyzierała beznadzieja życia, przerodził się w reportażowo - codzienny...
Mam co opisywać choć nie zawsze mogę w danej chwili usiąść do lapka na bieżąco....
Pan Bóg otworzył mi OKNO ŻYCIA..... mam wiele planów, wspólnych planów... ile się z tego uda zrealizować tego niestety  nie wiem.
Wiem tylko jedno,  pragnę nadal żyć w zgodzie z Dekalogiem i przykazaniami boskimi, w poszanowaniu przyrody i świata, bez nienawiści , zła i przemocy.
Nie potrafię zrozumieć,  jak ludzie mogą niszczyć drugiego człowieka patrząc mu prosto w oczy, kłamać, oszukiwać...a później bez skrupułów przystępować do Stołu Pańskiego.


Myślę,  że dzisiaj odeśpię wczorajszą noc....i jutro obudzę się w lepszym humorze...


Układam do snu ciało zmęczone
Nocą przy tobie nieprzespaną
Lecz wciąż jak szalona płonę
Czasem mocniej a czasem tak samo

Przy tobie zapominam o smutku
O tym co rani nie cieszy a boli
W myślach do ciebie przybliżam się powolutku
By poddać się ramion twoich niewoli

Chcę spać lecz co chwila się budzę
Widzę w myślach twą twarz twoje szepczę imię
I na wpółświadomie się łudzę
Że zaraz w twoich objęciach zginę

Że znowu mnie dotkniesz że się uśmiechniesz
Że obezwładnisz mnie sobą
A ja cichutko z rozkoszy westchnę
Ciesząc się tym że jestem z tobą..



NOC

Jest noc , za oknem granatowe  niebo pełne gwiazd , a ja nie  mogę spać,  i nie wiem dlaczego. Ludwik zmęczony po pracy został w sypialni a ja zeszłam na dół , otworzyłam lapka i piszę...Nie lubię takich nocy kiedy sen odchodzi z niewiadomego powodu a  w głowie zaczynają się lęgnąć niespokojne myśli.Trudno je odgonić, choć niewiadomo co odganiać. Nie ma specjalnego powodu ani konkretnej sytuacji abym musiała byc niespokojna.... a jednak coś mnie męczy....
Nie potrafię rozeznać co to jest....
W takich chwilach najlepsza jest modlitwa... dla mnie różaniec , a konkretnie Tajemnice Światła, pewnie dziś zanim pójdę ponownie spać wybiorę jedną ulubioną...."Głoszenie na Górze Tabor i wzywanie do nawrócenia" i  w myślach , przesuwając paciorki , poproszę o dar spojrzenia w głąb siebie .

17 sierpnia 2011

KOLOROWE JEZIORKA

Kolejna trasa wiodła do Wieściszowic.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Wie%C5%9Bciszowice
znajdują się  tam kolorowe jeziorka, pozostałości po dawnych wyrobiskach w kamieniołomach pirytu. Woda jest rzeczywiście kolorowa.... i choć tego dnia było bardzo dużo ludzi , i nieciekawie się fotografowało to jednak urok miejsca pozostał..

Nad wyrobiskami znajdują się ciekawe formacje skalne....
a tak wracaliśmy do domu, nawet po przyjeździe na własne podwórko trzeba było budzić psa....spała  zmęczona bidula snem zabitego .....


STAW I NURKOWANIE

Dzisiaj ciąg dalszy opowieści, bo w tym dniu wydarzyło się naprawdę wiele....


to moje kwiatuszki .... dane z sercem i od serca....najpiękniejszy bukiet na świecie...
W schronisku Szwajcarka wypiliśmy pyszną kawę i ruszyliśmy dalej....


schodząc na dół nasza psina , jako że kulturalna z niej turystka  postanowiła odwiedzić przybytek.....
Pogoda dopisywała więc pojechaliśmy  dalej, po drodze oczywiście zafrapował nas staw, wdzięczny obiekt do fotografowania, więc z aparatami ruszyliśmy w plener.... Mosia po raz pierwszy weszła do wody  / sama , bez naszej ingerencji/. Z początku bała się ale nasza zachęta i rzucany do wody kij zrobiły swoje , weszła do wody a nawet zanurkowała. Śmialiśmy się,  że zaliczyła drugą po wspinaczkowej sprawność...nurkowanie.

po sesji zdjęciowej ruszyliśmy dalej....






16 sierpnia 2011

GÓRY SOKOLE



Niedziela dzień szczególny, Ludwik obchodził okrągłe urodziny,  więc  rano były życzenia....a ponieważ nie potrafimy siedzieć bezczynnie  w domu,  to znów wywędrowaliśmy ...  tym razem   w Góry Sokole ,aby wejść na szczyt Krzyżnej...

http://sudeckiedrogi.wordpress.com/2011/08/11/krzyzna-gora-654-m-n-p-m/

szlak czarny , trudny, ale i  nasz pies dał radę wejść na szczyt .Widok wynagrodził trudy, dla samych widoków warto jest pokonać wiele występów skalnych i schodków wykutych w skale.



Wspinając się na szczyt Ludwik zerwał bukiecik kwiatków z którymi wędrował do samej góry
schodząc  niżej  weszliśmy na Skały Zamkowe i tam dostałam śliczny bukiecik  ze skalnych kwiatków, który między innymi miał posłużyć jako bukiet zielny do kościoła na święto  Matki Boskiej Zielnej.
I tam  również w pięknej scenerii zostały powtórzone życzenia  .....




Schodząc  na dół co chwile robiliśmy zdjęcia, a kiedy Ludwik wszedł w szczelinę... no wiadomo jaki stamtąd jest widok... nasza Mosia oczywiście chciała iść za panem i zaklinowała się... świetny był widok jak się wycofywała włączając "wsteczny ".... a później wspięła się ze mną na wyłom skalny , skąd widać postawiony na szczycie krzyż.

Jutro cd. bo zdjęcia wgrywają się b. wolno....i nie mam już nerwów....



11 sierpnia 2011

FAUX PAS

popełniłam dzisiaj nazywając victorinoxa -  kozikiem , mam

jak mogłam tak nazwać najdroższy przedmiot Ludwika.... patrz...
http://www.victorinox.com.pl

toż to normalna profanacja, nie wiem czy mi kiedykolwiek wybaczy.... oj  ja biedna... chyba do końca mojego życia będę miała wyrzuty sumienia .....



http://www.youtube.com/watch?v=ydwKOooaApQ
 ale zgodnie Lutku z twoim stwierdzeniem....kobieta i pogoda....




więc buziak na przeprosiny





NIEBO

Dziś kilka  zdjęć nieba, Ludwik przepięknie umie je fotografować, ustawia statyw i robi zdjęcia z różnych ujęć,  ja zawsze się zachwycam,  kiedy w domu wrzuca je na komputer, -  dopiero wtedy widać zamysł i wrażliwe oko fotografa.





....
Zima była, gdy wysiadłem z autobusu
i rzuciłem się w twoje ramiona,
i twych włosów, twych wieczornych włosów
ogarnęła mnie woń niezmożona.

Księżyc zniżył się, błysnął nad klamką
potem odszedł i wplątał się w drzewo.
Pierścień nocy nad nami się zamknął
i otwarło się siódme niebo.....

Konstanty Ildefons Gałczynski


10 sierpnia 2011

CZAS

  Zupełnie inaczej biegnie mi tutaj czas. Wróciłam właśnie  z ogrodu, śliwek tyle w tym roku obrodziło,  że nie nadążam zbierać, dużo jednak opada , kiedy wieje mocny wiatr, trzeba więc się śpieszyć.  Smażę  powidła, dżemy, pyszny wyszedł mi z aronii z dodatkami, będzie więc czym się delektować zimą.
Sądziłam , że kiedy  przejdę na emeryturę będę  miała więcej czasu. Nic bardziej mylnego. Czas teraz płynie z prędkością światła, dzień goni dzień, tydzień upływa za tygodniem.... już połowa sierpnia....
Wczoraj mieliśmy z Ludwikiem malutką " rocznicę ", minęło sześć miesięcy od naszego pierwszego spotkania w necie. Były więc wspomnienia i życzenia radiowe... to dopiero 6 miesięcy a  ja  czuję się tak ,   jak  byśmy byli już ze sobą od lat.
Lutku...
Dziękuję Ci za każdy pocałunek,
każdą godzinę, każde słowo, za uśmiechy Twoje,
za błękit i księżycową światłość Twych oczu
i czarność ich przez rozszerzone rozkoszą źrenice.
/M. Pawlikowska - Jasnorzewska/



8 sierpnia 2011

ROZMOWY NIEKONTROLOWANE

Dzisiejszy dzień był znów wyjazdowy, tym razem droga nas wiodła do Lubina. Ludwik  był umówiony więc pojechaliśmy oboje. Nie lubię zostawać sama w domu, i chyba swoją domową samotność  mam nadzieję już wyczerpałam.
W samochodzie świetnie nam się rozmawia, i tym razem poruszyliśmy temat, który często się przewija w naszych dyskusjach. Dotyczy naszego poznania i tych wszystkich następujących po sobie zdarzeń.Dla mnie są one normalne, dla Ludwika chyba jeszcze nie do końca. Choć ja mam "zaległości " w innym temacie, tym razem zupełnie zrozumiałym dla Lutka.
Hmm dopełniamy się jakoś....a nad resztą pracujemy....
Dawaj to, co masz, czym jesteś.
Dawaj przedmioty, ale nade wszystko dawaj siebie,
swoją opiekę, swoją pomoc, swoje współczucie.
Dawaj póki czas, póki masz co dawać,
póki masz rzeczy, póki masz siły,
póki stać cię na serdeczną troskę,
na współczucie, na uśmiech i radość.

Dawaj swoją pomoc, dawaj siebie samego
póki cię jeszcze trochę jest.

(Ks. Mieczysław Maliński)


Wracając do domu za Legnicą minęły nas 3 karetki na sygnale.... to nigdy nie wróży nic dobrego... i oczywiście po kilku kilometrach....







Mam nadzieję że choć wypadek wyglądał groźnie, nikt jednak nie zginął....
Bo przecież życie ludzkie jest takie kruche i nikłe,
Jeśli wiedzielibyśmy,
że życie ma skończyć się jutro,
z pewnością docenilibyśmy dzisiejszy dzień.
Wypełnilibyśmy nasz czas miłością i radością,
które tworzyłyby wartościowe wspomnienia,
rozjaśniające nasze serca,
zamiast złością i goryczą,
które potrafią niszczyć i to całkowicie.
Jeśli wiedzielibyśmy,
że życie ma skończyć się jutro...

Ale kto może powiedzieć,
że tak nie będzie?

Jedyną chwilą, której możemy być pewni,
jest dzisiaj.

Dziś więc sięgnę po twoją dłoń.

Dziś powiem: "Przepraszam" i "Kocham cię".
(Anonim.)


Tak wyglądało dziś rano niebo nad naszym domem, śledziłam je i w czasie podróży, lubię takie fotografie....
ale nadchodzi noc, czas udać się na spoczynek, jeszcze tylko szepnę...
 Nie zamykaj się na świat, 
który chcę Ci dać 
Nie zatrzaskuj serca drzwi 
Co w nim czujesz? Powiedz mi 

I mnie przytul magią słów, 
o miłości szeptem mów 
Słowo motyl, Ty nim bądź 
i z nim razem przy mnie siądź 

Nie wymykaj mi się z rąk 
Chcesz być tu? Podaj dłoń 
i do serca swego klucz 
Sypnij słowem Swym promiennym 

Powiedz do mnie, jeśli chcesz 
Rozwiń serca swego sieć 
Tak mnie czaruj magią słów 
Jeśli zechcesz szeptem mów 
Jeśli zechcesz będę tu...
Fantazyjnych  życzę snów:))







7 sierpnia 2011

GIEŁDA STAROCI

Dzisiejsza niedziela znów była wyjazdowa, tym razem na giełdę staroci do Świdnicy. Nie byłam nigdy na takiej dużej , z ciekawością więc oglądałam wszystkie eksponaty, choć nie znalazłam nic takiego co by mnie zainteresowało lub zachwyciło.




spotkaliśmy nawet znajomych, między innymi  Adama , który  stał i przysłuchiwał się rozmowie Lutka ze sprzedawcą.


Obejrzeliśmy również katedrę p.w. Piotra i Pawła ale tylko z zewnątrz,  ponieważ była niedziela i odprawiała się Msza Św,.Nie godziło się więc jej zakłócać.
ale znanym zwyczajem obfotografowaliśmy detale...

znalazły się nawet w obiektywie dwa gołębie, jakby nam specjalnie pozowały...
Wracaliśmy jak zwykle okrężną drogą jak przystało na "włóczęgów",  ale właśnie za te nadprogramowe kilometry przejechane  , aby mi "coś ciekawego pokazać" dziękuję mojemu Promyczkowi...
Skutkuje to oczywiście nowymi fotkami ,  i niespodziewanymi , pięknymi widokami...

Takie wspólne wyjazdy bardzo łączą, oboje robimy to co lubimy, czy to stojąc...
czy jadąc do domu , jak zwykle w deszczu.... !!

to chmura, która zamieniła się w wielka ulewę..





http://www.youtube.com/watch?v=AOsHARmPhXk