6 kwietnia 2011
ROZMOWY WIRTUALNE
Ludwik — piątek, 11 luty 2011 08:36 Dzień dobry - Witam ciebie Wandeczko radośnie i słonecznie w deszczowy poranek zimowy.Przesyłam wirtualny promyczek . Trzymaj się cieplutko a gdyby z tym były problemy to melduj - we mnie tli się jeszcze iskierka dawnego żaru, myślę że przy tej iskierce moglibyśmy co nieco rozgrzać się lub wzniecić ognisko który rozjaśniłoby ciemności nas otaczające. Pozdrawiam - Ludwik. PS. Pamiętaj o tej iskierce którą należy rozniecić bo czasu mało i bidula dogasa.L Wanda — piątek, 11 luty 2011 08:59 Promyczku.... jak więc rozniecić te iskierkę ..... masz na to pomysł? ty pewnie jestes zapracowany, nie wiem czym się zajmujesz i jakim czasem dysponujesz.... Wanda — piątek, 11 luty 2011 09:01 a z chęcią posłuchałabym Twoich opowieści z życia i ze świata, masz piękne fotki , oglądałam i myslę że miałbys dużo do opowiadania.... więc ?:) Ludwik — piątek, 11 luty 2011 10:09 Moja iskierko (narazie wirtualna) mam wiele do powiedzenia tylko brakuje słuchacza "słyszącego" i słuchającego. Zresztą zawsze mi brakowało. Pytasz ja rozniecić tę iskierkę? hm . A jeśli powstanie z tego ognisko nie do opanowania , inaczej rzecz ujmując POŻAR to co?. Chciałabyś w tym płonąć? A może to ostatnia szansa na spłonięcie. Może warto?.Pozdr. L. Wanda — piątek, 11 luty 2011 11:09 Ludwiku jesteśmy dorosłymi ludźmi, z wartościami " :), a mnie brakuje właśnie tego ciepła , może nie z ogniska ale od drugiego człowieka.... pożar wybucha szybko ale i szybko sie go gasi.... ja wolę rozniecać ognisko powoli, grzejąc się przy jego płomieniach coraz bardziej i podsycać ten ogień aby nigdy nie zgasł....Dziewicą Orleańską nie jestem ;-) i nie chciałabym spłonąć za ideę.... Szukam miejsca dla siebie ... i jak napisałeś ...tej ostatniej szansy.... Skoro Los skrzyżował nasze drogi to pewnie miał w tym jakis zamierzony cel. Nic nie dzieje sie przypadkiem, tylko my czasami nie potrafimy tego zauważać...wiecej napiszę w poczcie... :-)
2 kwietnia 2011
Nie jest tak łatwo wyplątać się z matni.... sprawy materialne i zyciowe potrafią skutecznie przeszkadzać w osiągnięciu pełnego szczęścia. Ale nikt nie powiedział że człowiek musi być cały czas szczęśliwy....ja jestem.... ale do pełni szczęścia potrzeba spokoju ducha a tego jeszcze nie mam. Czeka mnie zakończenie spraw domowych.
Ale teraz jestem na swojej "zapadłej wsi" z kochającym człowiekiem przy boku i nie potrzeba mi nic więcej. Na dworze wiosna, kwitną już w ogrodzie fiołki, śnieżyczki, forsycja cieszy oko swoim złotym kolorem. Pąki na magnolii lada dzień się rozwiną, tak więc i moje sprawy w końcu się ułożą jak najlepiej.
I mam nadzieję, że zacznę spisywać naszą niesamowita historię....
A zaczęło sie niewinnie ....jak w poprzednich postach.... ciekawe rozmowy , łapane w lot słowa... po tygodniu pisania postanowiliśmy się spotkać.... chcieliśmy wiedzieć czy rzeczywiście jest tak pieknie jak nam się pisało. Jechałam na to spotkanie z ciekawością.... na parkingu czekał na mnie L... wysiadł z samochodu...skromny uśmiechnięty facet... przywitanie, buźka - buźka.... wsiadłam.... i pytanie L....... no to co robimy? gdzie jedziemy ?
I moja natychmiastowa odpowiedź.... jak to gdzie ? do ciebie...
hmmm nawet się wtedy nie zastanawiałam nad tym co mówię, było to dla mnie tak oczywiste.. No i pojechaliśmy.... rozmowa w drodze przesympatyczna, zerkałam na L. i wiedziałam, że spełniają się moje sny...
Na włościach na "zapadłej wsi" jak to podkreslił L. przywitały mnie dwa psiaki, kot...i piękny dom w ogrodzie. Czułam się tu od pierwszych chwil tak jakbym mieszkała tu od lat, dom przepełniony pozytywną energią tylko trochę zaniedbany jak to na męskim gospodarstwie. Ale i tak podziwiałam L. za to że tak świetnie sobie sam ze wszystkim radzi....
no i jak zapytał? nie przeraża cię to wszystko?
nie... odpowiedziałam.... i myśl, że właśnie tutaj chciałabym z nim zamieszkać.... bo ja już to wiedziałam...
a później ?
nie wiem, ale było to dla mnie oczywiste,.... kiedy mnie przytulił , pocałował , pragnęłam aby mnie kochał.... abyśmy poznali swoje ciała....
I było pięknie.... po raz pierwszy czułam że moje ciało się otwiera, nie ma blokady.... wyszłam maksymalnie naprzeciw ...jak na pierwszy raz.... i wcale nie było mi wstyd że na pierwszym spotkaniu znaleźliśmy sie w łożku.... pragnęłam tego...
dostałam coś fantastycznego, oprócz wrażeń fizycznych poczułam że jestem normalną kobietą, która nie wstydzi sie swoich reakcji..dostałam poczucie własnej wartośći.
I za to powinnam L. podziękować.... właśnie za tę normalność - którą z nim przeżyłam....dla mnie to było dużo więcej niż sam akt miłosny.....
To było SPEŁNIENIE.....
No a później powrót do domu.... i niesamowita tęsknota.....za tym co było i za tym co będzie.... ale o tym następnym razem.....
23 marca 2011
WOLNOŚĆ

Czas przeszły dokonany....
nareszcie jestem wolnym człowiekiem, rozejście zostało podparte dokumentem urzędowym i rozwód stał się faktem. Pozostało jeszcze wyplątanie się z domu - nie domu , z bieżących spraw z którymi mam nadzieję wkrótce się uporam.
Wtedy mogę zacząć życie na własny rachunek, uwzględniając własne potrzeby i oczekiwania ,
potrzebne jest mi nowe życie jak powietrze, bez którego człowiek ginie... powietrze świeże , przesycone barwami przyrody, zapachem wiatru, promykiem słońca.... i L.
Zaczęła się wiosna a wraz z nim moje marzenia mają szanse się obudzić z wieloletniego letargu i rozkwitnąć wszystkimi kolorami tęczy, czy tak będzie ...? nie wiem... co mi Los jeszcze przeznaczył, ale postrzegając dotychczasowe Jego działania mogę przypuszczać, że nie poskąpi mi radości w tych ostatnich latach życia.
Mam jeszcze jedno pragnienie.... chciałabym być z Bogiem jak najbliżej , zjednoczyć się z Nim w czasie Mszy Św. ... przeprosić za dotychczasowe życie nie zawsze zgodne z przykazaniami oraz podziękować za opiekę, a przede wszystkim za postawienie na mej drodze L. ..
mam nadzieję, że i to pragnienie wkrótce się spełni, wszak jest czas Wielkiego Postu, słucham w RM rekolekcji i wiem , że teraz mogę tego dokonać.
Serce moje jest już daleko stąd, dusza również.... całą sobą jestem już .....
L. wiesz dobrze o czym piszę.... jesteś moim darem od Losu, darem którym nie potrafię się nacieszyć....napawam się nim codziennie pomimo pewnych ograniczeń.....
19 marca 2011
TRZĘSIENIE ZIEMI I TSUNAMI
Japonię nawiedziło straszliwe trzęsienie ziemi, czego ubocznym skutkiem było tsunami, zginęło tysiące ludzi, powstały wielkie zniszczenia....
to samo można odnieść do mojego życia.....i w nim nastapiło trzęsienie , które sygnalizowane było od lat.... czekało na odpowiednią chwilę ? pewnie tak.....
Nastąpiły niesamowite zbiegi okoliczności, o których bedę pisac w kolejnych postach. Bo te okoliczności to nowy rozdział mojego życia... dotychczasowe rozleciało się z wielkim hukiem, w sądzie jest sprawa rozwodowa....mogę powiedzieć, nareszcie wyzwalam się z obcowania z tyranem i praktycznie obcym juz dla mnie facetem. Pozostaje tylko jako ojciec mojego dziecka. Wiem że czeka mnie jeszcze batalia w sądzie, ale ja juz z danej drogi nie zboczę, doprowadzę ją do końca i szczęśliwego dla mnie finału.
Wiem , że trzeba to było zrobić dużo wcześniej, ale nie miałam tak mocnego bodźca aby zawalczyć o tę swoją wolność.
Bodziec pojawił się 9 lutego, jak pisałam wcześniej.... w osobie L.
To niesamowite spotkanie netowe, posty i późniejsze spotkanie tylko potwierdziły prawdę....że ja L. znałam od...ZAWSZE.....
Tak, kiedy po pierwszej wymianie zdań weszłam na jego profil i zobaczyłam zdjęcia..... wiedziałam że zmaterializowały się moje marzenia, skrywane gdzieś głęboko w sercu przez wiele, wiele lat....
Juz wtedy wiedziałam , że chcę z tym Człowiekiem spedzić resztę życia, jeżeli oczywiście Opatrzność na to pozwoli.
Wszystkie kolejne zbiegi okoliczności utrwalały mnie w przekonaniu że i Opatrznośc jest nam przychylna. Ja już nie miałam wątliwości....
Wiedziałam , że to jest osoba, która kocham od wielu lat a o istnieniu której nie wiedziałam...że to jest własnie Ta Miłość o której się po prostu wie i czuje.... że niepotrzebne są pytania i rozważania.
Miłość która po prostu istnieje.....od zawsze.....
i to jest najdziwniejsze, że ja , sceptyk, który tyle razy rozważał na kartach tego bloga temat miłości teraz po prostu przyjęłam to jako fakt dokonany i nie wymagający jakiegokolwiek potwierdzenia.
L. jednak myślę, musi mieć czas do przerobienia tematu do końca. Na niego spadło to nieoczekiwanie, czego nie mozna powiedzieć o mnie....ja byłam o tym przekonana od pierwszego dnia znajomości...
Dla mnie po prostu zaistniało coś, co żyło w moim umysle, a teraz tylko przybrało postać Człowieka.
Nawet to, że zawsze pragnęłam mieszkać w domu na wsi , na Pogórzu K.... zmaterializowało się w całości. Właśnie piszę z tego domu, mojego miejsca na ziemi podarowanego mi przez L. ..przez okno świeci słońce, patrzę na budzący się ogród.... mogłabym powiedzieć, że jestem nareszcie spełniona i szczęśliwa...
choć przede mną jeszcze trochę zawirowań i kłopotów. Ale skoro mam przy sobie L. z jego czułością, opieką i uczuciem wiem że wszystko pokonam aby stać się naprawdę szczęśliwą a tym samym dać szczęście L.
Kochać to chcieć przemierzyć cały świat we dwoje, po to, by nie było miejsca na ziemi wolnego od wspólnych wspomnień."
i tak chciałabym przeżyć reszte swojego zycia,.... wspólnie z L. przemierzyć cały świat... choć świat to może za dużo powiedziane....najważniejsze, że we dwoje...
Zasypiać i budzić się przy kochanej osobie to tylko ułamek szczęścia. Dopełnieniem jest zagospodarowanie reszty."
Mam głęboką nadzieję ,że potrafimy z L. skutecznie zagospodarowac sobie resztę naszego życia dla obopólnej satysfakcji i wzajemnego poczucia szczęścia..
25 lutego 2011
PALEC BOŻY

Muszę zanotować pewna datę, aby była świadectwem dla potomnych, kiedy to wśród 106 milionów userów odnalazły się dwie osoby....prawie jednocześnie logując się i wysyłając do siebie pierwsze wiadomości.....
to byłeś TY i JA
— środa, 09 luty 2011 08:14
nie napiszę dziś nic więcej , jestem jednak trochę przesądna...
22 lutego 2011
Zaniedbałam trochę bloga..... a to z prostej przyczyny, brakuje mi po prostu czasu na wszystko. Zalogowałam się na pewien portal, i bywam tam codziennie. Nie sądziłam że może być dla mnie interesujący, , więc decyzja o logowaniu odkładana była w nieskończoność. Teraz nie wyobrażam sobie dnia bez przeczytania wiadomości....
a to za sprawą pewnej Osoby, która mnie prawie natychmiast po zalogowaniu otoczyła opieką, tak.... dziwnie to może zabrzmi , ale napisała że powinnam uważać na osoby które są nieszczere, które ukrywają swoje nieczyste intencje.....
a ja po prostu w swoim profilu napisałam, że szukam normalnego Człowieka przez duże C.... czyżby to był taki ewenement ?
Wydaje się, że tak..... takiej normalnej szczerej osoby można szukać ze świecą w ręku...dzisiejszy czas nie sprzyja życiu w oparciu o wartości zarówno moralne jak i duchowe.
Tak zaczęła się nasza korespondencja....
kiedy zobaczyłam zdjęcie na profilu ...doznałam prawie olśnienia.... to Osoba która była cały czas we mnie , w moich marzeniach....a teraz w przedziwny sposób się zmaterializowała. Wiedziałam, że to wyjątkowy człowiek , człowiek którego szukałam przez lata.... nie wiedząc, że taki istnieje. A jednak okazało się, że to żywa osoba z krwi i kości.
Poznaliśmy się wśród 106 milionów userów..... to zakrawa już w pierwszej chwili na cud.... jak to jest możliwe, że prawie w tym samym czasie założyliśmy konta i po kilku minutach byliśmy już znajomymi.
Znajomość trwa, rozkwita, kwitnie.....jest po prostu pięknie.
Mam wrażenie że tym razem dopomógł nam Stwórca.... łącząc dwie zagubione istoty z bagażami złych życiowych doświadczeń .... postawił przed nimi zadanie .....
pomogłem wam , dałem szansę na normalne szczęśliwe życie.... ale dalej musicie wziąć los we własne ręce dopomagając mu , wzajemnie się wspierając, i szanując,
Dostaliśmy Iskierkę i Płomień, Promyczek....aby wzniecić początek prawdziwej szczerej Miłości. Teraz nasza rola aby ten płomień rozpalić żywym ogniem i aby przy nim trwać do końca naszego życia.
Tego Daru nie wolno nam zmarnować..... rozpalamy więc codziennie nasze uczucia, grzejąc się przy ciepłych słowach, czułościach, których nam życie poskąpiło.
Mamy tak wiele wspólnych cech, zainteresowań, niesamowitych zbiegów okoliczności że jest to prawie pewnik , że dotknął nas Palec Boży.
Codziennie dziękuję za ten dar i proszę o to abym umiała wykorzystać szansę daną mi przez Boga i postępować według Jego wskazówek.
Tym razem jest to proste, bo ja po prostu wiem co mam robić.... dziwnie to zabrzmi ale tak jest naprawdę. Nigdy jeszcze nie było we mnie tyle ufności do Pana, nawet nie zastanawiam się nad swoim postępowaniem i działaniem....
Wiem , że to jest dla mnie najlepsze i to po prostu czynię.
"Ludzie zawsze gdzieś na siebie czekają, czy to na środku pustyni, czy w wielkim mieście. Gdy ich drogi się przetną, a spojrzenia spotkają, przeszłość i przyszłość tracą znaczenie. Istnieje tylko ta jedna jedyna chwila i niesamowita pewność, że wszystko, co na niebie i ziemi, zapisane zostało tą samą Ręką. To Ona powołuje do życia Miłość i dla każdego człowieka, który pracuje, odpoczywa i szuka szczęścia na tym świecie, stworzyła bratnią duszę. Bez tego straciłyby sens ludzkie marzenia." Paulo Coelho
11 lutego 2011
CZAS

Nie wiem od czego zacząć....wydarzyło się przez ostatnie dni tak wiele....
Przede wszystkim rozmowa w domu.... poprzedzona awanturą i postanowieniem rozwodu.... ale to byłoby za łatwo....rozmawiałam przez kilka dni próbując przedstawić swoje racje.... i ramy wspólnego niestety życia. Stanęło na razie na kompromisie..... zostajemy w związku ale bacznie przestrzegając zawartych postanowień.
Odnalazłam się również na innym portalu.... ciekawym .... zaowocowało to poznaniem nowych ludzi....
To tyle w skrócie...
8 grudnia 2010
SPIĘCIE

Wczoraj nastąpiło ostre spięcie z G., wprawdzie w necie, ale z jego strony padło dużo gorzkich słów pod moim adresem.... właściwie to powinnam się obrazić, ale ....
powstrzymało mnie od tego jedno zdanie jego wypowiedzi....
....."już jedna była co chciała mną rządzić i wszystko robić tak jak się jej podobało".....
i tu jest sens.... on się boi powtórki, boi się, że znów ktoś nim zawłaszczy....
a przecież sens naszej rozmowy był zupełnie inny, chciałam go zmobilizować aby założył sobie konto na portalu i sam ściągał potrzebne rzeczy. Bo do tej pory to ja ściągałam i wysyłałam na jego pocztę. Ale z niego mały leń... a próba przekonania go skończyła się awanturą, bo ponoć "coś mu się zawiesiło w komputerze".
I tak z małej chmury - duży deszcz. Ale przynajmniej otworzył się i wiem co go boli....
Napisałam mu, że chyba nienawidzi kobiet za zło jakie mu uczyniły i za to, że niektóre nie odwzajemniły jego miłości....a ja nie należę ani do jednej ani do drugiej grupy... i że nasze kontakty wcale nie muszą byc utrzymywane... mogą oczywiście za obopólną zgodą.... ale on sam nic nie musi... może - ale nie musi....
Później zastanowiłam się że może zbyt gwałtownie go chciałam przekonać...
a jego emocje jeszcze są zbyt mocne , niewyciszone...
G. jest bardzo zamkniętym w sobie człowiekiem, powiedziałam mu, że ma mroczną duszę, przyznał mi o dziwo rację, ale wiem że wewnątrz jest bardzo ciepłym facetem, tylko trzeba aby bez obawy o zranienie otworzył choć trochę drzwi do swego serca...
Ale na to potrzeba chyba trochę czasu.
Powiedział kiedyś, że cieszy się swoją wolnością jak pies spuszczony z łańcucha.... to jego słowa.... ale każdy pies pragnie mieć jednak swojego pana którego będzie kochał i któremu będzie wierny....
Powiedziałam mu też , że ja bym chciała aby ktoś się o mnie troszczył, dbał o mnie, interesował się moimi problemami... u niego jest odwrotnie... nie potrafi zaufać że nie chcę nim ani zawłaszczyć ani tym bardziej rządzić...
Brać czyjeś dobre intencje tez trzeba umieć....
Ale ten, kto odmawia przyjęcia, robi przykrość ofiarodawcy. Dlatego jeśli podejrzewamy, że mamy kłopoty z braniem, zastanówmy się, z czego to wynika. Jestem niegodny? A właściwie dlaczego? Skoro ktoś wyszukał dla mnie prezent, przygotował coś dobrego do jedzenia, zrobił na drutach szalik, to widocznie uznał, że jestem ważny. Wezmę więc to z radością, żeby i on poczuł się dobrze. Przyjmując coś, wyrażamy swoją wdzięczność i miłość. Wtedy tamta osoba także czuje się obdarowana. Bo branie to też dawanie.
rozmowa zakończyła się słowem ...przepraszam ... z mojej strony, wiem może to niepoważne ale zrobiło mi się go szkoda że tak się miota w tej swojej bezradności....
ale ja tym miotaniu widzę wołanie o miłość . o uczucie... o to że jest nieszczęśliwy a pragnie być kochany....
tak jak każdy zresztą człowiek....
i później już normalnie potrafiliśmy rozmawiać....
Nie przypuszczałam jednak że targają nim tak olbrzymie negatywne emocje, nie znałam go z tej strony, jawił mi się jako bardzo spokojny, opanowany facet....
ale to dobrze.... poznałam problem jego życia....i tego, że kocha kobietę nieodwzajemniona miłością i stad te problemy......
Najważniejsza jest ta miłość, którą czujemy w sobie i dajemy bezwarunkowo i bezinteresownie innym, a nie ta którą chcielibyśmy dostać od innych.
12 listopada 2010
ZAZDROŚĆ

Najgorszym uczuciem jest chyba zazdrość, nawet gorszym od nienawiści. Bo nienawidzi się za coś konkretnego ...a zazdrość polega na tym, że człowiek nie panuje nad własnymi emocjami....
Rozstania!
Rozstania przyczyn może być wiele
Niezgodność charakterów, obojętne niedziele
Czasami zazdrość również nieuzasadniona
Czasami On nie chce ustąpić, czasem Ona
Niebagatelną rolę gra mamona
Najgorzej jak wyższe zarobki ma żona
to wiersz Ryszarda.....
jakże prawdziwy i realny.... a najbardziej te obojętne niedziele , święta...
Jak można być zazdrosnym o człowieka, samemu nic nie dając w zamian?
Kiedy nie stać partnera aby poświęcił choć trochę własnego czasu... chociażby jedną godzinę w niedzielę, ?
ja nie przeleżę całej niedzieli na kanapie przed TV i z papierosem..... dla mnie to strata czasu.... wolę go spędzić sama lub w przyjaznym gronie miłych mi osób.Wyjść na spacer, ...
no i o to właśnie są te potyczki.....
ja bardzo cenię swoją wolność i nie pozwolę się wtłoczyć w czyjeś ramy wyobrażeń.
Wolę żyć wolna samotnie , niż żyć w złotej klatce, choć ta klatka wcale nie jest złota, to brudna i obskurna , przesiąknięta dymem papierosowym...klaciora.....
Mam swój świat, niepewny.... ale na dzień dzisiejszy musi mi wystarczyć.... być może czas pokaże czy będzie lepiej.....czy też nie....
Boję się.....
Sprowokowałam rozmowę , temat został podjęty co mnie bardzo ucieszyło, wyjaśniliśmy sobie pewne rzeczy, i myślę że to w pewnym sensie oczyściło atmosferę.
Pisałam kiedyś, że jeszcze nikomu nie powiedziałam, kocham, choć czasami wydawało się, że jest już blisko....aby to słowo wypowiedzieć. Jednak zawsze w ostatniej chwili mnie coś blokowało...
Dowiedziałam się od G., że dwa razy zawierzył kobietom swoje uczucia mówiąc kocham.... dwa razy został zraniony.... i że już chyba nikomu tego słowa nie powie.
Wiem, że G. kocha miłością nieodwzajemnioną pewną kobietę, ciężko mu z tym uczuciem, ale cieszę się , że potrafił mi to powiedzieć.... odważył się i chyba spadł mu kamień z serca.
Wiemy oboje, że szukamy czego innego, ja swojej miłości, on swojej....
rozmawiamy o tym , powiedziałam mu , że byłabym szczęśliwa aby jego uczucie do tej kobiety zostało odwzajemnione... i zaskoczyło mnie to ...jak bardzo się ucieszył moją wypowiedzią. Chyba uwierzył, że pragnę aby był szczęśliwym człowiekiem , bo naprawdę na to zasługuje...
Bo słowo KOCHAM zobowiązuje.... i człowiek, który potrafi być
odpowiedzialny za swoje słowa nie wypowie tego pochopnie. Musi sobie zdać sprawę z tego, że bierze odpowiedzialność za drugiego człowieka, który mu zaufał...
29 października 2010
ŻYCIE

Słucham następnej pozycji :
» Paulo Coelho » Brida
czerpię z tych książek wiedzę , jak można żyć w zgodzie z własnym sumieniem, pragnieniami, pożądaniem, miłością....tym wszystkim czym jest życie,i przestaję się zamartwiać, że moje zachowanie jest niestosowne, ,że komuś się nie podoba lub nawet jest grzeszne....
Paulo Coelho — Brida
Jak mam rozpoznać swoją Drugą Połowę?
Nie bojąc się ryzyka. Ryzyka porażki, odrzucenia, rozczarowań.
Nigdy nie wolno nam rezygnować z poszukiwania Miłości. Ten, kto przestaje szukać, przegrywa życie.Ja szukam cały czas, i mam nadzieję, że chociaż w ostatniej chwili życia będę mogła powiedzieć....
WYGRAŁAM !!!!
25 października 2010
ZMYSŁOWOŚĆ

Czy zmysłowość może być postrzegana jako coś złego, nienaturalnego ?
Zastanawiam się nad tym problemem, ponieważ nie uznaję siebie za kobietę zmysłową, raczej szarą myszkę, natomiast zadziwia mnie spojrzenie na moją osobę - mężczyzn.
Nawet kiedyś zapytałam, czy w moim zachowaniu jest coś nagannego, czy zachowuję się prowokująco,.... nic z tego ....
Zachowuję się nawet zbyt poprawnie....ale jest coś w moim spojrzeniu, geście, poruszaniu się.... coś co uznaje się właśnie za zmysłowość.
Nigdy nie zastanawiałam się nad tym, ale teraz kiedy w moim otoczeniu są panowie ..sprawa zaczęła mnie drążyć. A i ja dopiero teraz widzę te spojrzenia, chęć rozmowy ze mną, jest to miłe, lubię rozmowy z mądrymi ludźmi, dyskusje....
Ale czasami zaczyna to pachnieć zmysłowością i z mojej strony.
Są osoby wśród których czuje się wybitnie dobrze, mają pozytywną energię, ładuję sobie przy nich akumulatory....
Lubię patrzeć na ich mimikę, oczy, ruch rąk.... mam wtedy wielka ochotę przytulić się do takiej osoby, bez żadnych podtekstów erotycznych.
Ale są i sytuacje kiedy czuję , że zaczynają się budzić we mnie motyle....
a to chyba dobrze, że czuję jeszcze potrzebę miłości...
Człowiek uczy się przez całe życie.... a kiedy nauczyciel jest Mistrzem.... to nauka jest tylko przyjemnością.
MISTRZU
naucz mnie naucz mnie
naucz mnie kochać
tak serdecznie
tak zwyczajnie
niezwyczajnie
wiecznie
naucz dotykać
i pożądać
bez strachu
bez potępiania siebie
naucz
że słowa są żywe
dotyk czułym muśnięciem
oczy bez zasłony ciemności
mogą patrzeć i widzieć
że jestem
naucz mnie
a wtedy
już będę .....
20 października 2010
MUZYKA

Jest wieczór, za oknem już ciemno , w pokoju pali się tylko świeczka zapachowa.....
skończyłam rozmowę z X.... a właściwie muzyczną rozmowę....
próbuję przybliżyć mu gatunki muzyczne ilustrując je utworami z YOU TUBE ,
Myślę, że X potrafi słuchać, chociaż klasyka jest dla niego trochę niezrozumiała.
Ale to trudny rodzaj muzyki, staram się więc wybierać utwory popularne, znane , osłuchane.... i mam nadzieję, że wkrótce będzie już gotowy do samodzielnego odbioru.
Dziś ostatni dzień eliminacji.... czekam na wyniki....choć faworytów jest więcej...
zobaczymy jutro....co przyniesie dzień.
http://www.youtube.com/watch?v=Ua3UpCDYn7o
a teraz zanurzam się w sen, poprzedniej nocy źle spałam, więc mam nadzieję, że dziś będzie lepiej...
19 października 2010
SZOPEN

Trwa III etap XVI Międzynarodowego Pianistycznego Konkursu im. Fryderyka Szopena....
Uczta dla ducha... właśnie teraz słucham koncertu e-moll , najpiękniejszego koncertu w moim przekonaniu. Trafia swoimi nutami wprost do środka duszy.... czuję je każdą komórką ciała, wznosi na wyżyny nieziemskiego piękna, taki prawdziwy odlot bez żadnych wspomagaczy.
Moim faworytem jest Evgeni Bozhanov, wczorajszy koncert zagrał odlotowo, wspaniałe tempo, technika, lewa ręka prowadziła i tworzyła tło dla prawej ręki, która prowadziła melodię w cudownie liryczny sposób. Jest pianistą, który czuje Szopena, w jego wykonaniu nawet etiudy komponowane jako wprawki techniczne były małymi arcydziełami sztuki.
Zobaczymy jak się ustosunkuje Jury do tegorocznych uczestników....
A teraz.... zanurzam się z powrotem w MUZYKĘ....
KUNDALINI

Rozmowy z X schodzą na coraz bardziej życiowo- intymne tematy. Zaskakuje mnie jego podejście do normalnych , ludzkich pragnień i zachowań. Dla mnie jest to jeszcze temat zbyt osobisty. Choć jestem zdumiona i swoją reakcją.... nigdy nie sądziłam, że drzemie we mnie jakaś wewnętrzna , ciemna strona duszy.... Coś się we mnie otworzyło , jakaś siła i tęsknota za spełnionym niespełnieniem.....
Napawa mnie to lękiem.....
To tak jakby Matka Natura upominała się o swoje prawa, a ja nie potrafiłabym się temu przeciwstawić. Co gorsze zaczynam uważać, że jest to najnormalniejsze na świecie...
Czuję, że w X drzemią olbrzymie pokłady seksualności, tak jakby były tłumione przez lata, i wystarczyłaby mała iskra aby się mogły uzewnętrznić. To taka cicha bomba zegarowa..... z samozapłonem...
Czyżby była już obudzona wielka energia Kundalini ?
No i odnoszę wrażenie , że może to być również chęć odwetu na kobietach za swoje niepowodzenia i traktowanie kobiet całkowicie podmiotowo. A jednocześnie widzę, że ma olbrzymią potrzebę miłości, akceptacji drugiego człowieka... lecz jest zbyt zamknięty w sobie by się do tego przyznać.....
„W języku psychologii Kundalini oznacza to, co pobudza nas do pójścia na poszukiwanie wielkiej przygody... To poszukiwanie, które nadaje życiu sens i właśnie tym jest Kundalini; to boskie pobudzenie.”
(Karol Gustaw Yung)
Eros i sex – pojęcia, które weszły do codziennego leksykonu i tworzą jedną z najważniejszych sfer relacji międzyludzkich. Eros pobudza emocje, sex – zaspokaja, tworząc wspólny świat energetyczny. Tantryczne szkoły uczą, by nie rozpoczynać kontaktu seksualnego dopóki nie obudzi się energii Kundalini i nie otworzy (rozgrzeje) poszczególnych czakr. Jeśli przed kontaktem seksualnym potrafisz rozgrzać i zsynchronizować wszystkie czakry nadając im odpowiednie kolory - wasze uniesienie będzie podobne do wystrzału w kosmos, odlotu w świat rozkoszy nieziemskich...
/ z netu/
17 października 2010
CZAROWNICA
Słucham audiobooka :
Paulo Coelho - "Czarownica z Portobello"
i jestem zachwycona, lubię książki z nutą filozoficzną , a takie właśnie pisze Coelho. W tej jest wiele zwrotów, opisów , które odkryłam zanim odsłuchałam książkę, nie potrafiłam tylko tak dobitnie jak pisarz przelać je na papier.Dla mnie świątynią też nie jest kościół, modlę się i rozmawiam ze Stwórcą podczas wędrówek górskich, spacerów z psem, kiedy " fizycznie " czuję zespolenie z przyrodą, ptakami, trawami, drzewami....
O miłości przez duże M już pisałam, tutaj znalazłam jeszcze jedno określenie:
[...] miłość nie daje i nigdy nie dawała szczęścia. Wręcz przeciwnie, zawsze jest niepokojem, polem bitwy, ciągiem bezsennych nocy, podczas których zadajemy sobie mnóstwo pytań, dręczą nas wątpliwości. Na prawdziwą miłość składa się ekstaza i udręka.
I to czuję we własnym życiu, na własnej skórze.....
[...] mistrz nie jest kimś, kto czegoś uczy; mistrz to ktoś, kto zachęca ucznia do dołożenia wszelkich starań, aby odkrył to, o czym już wie.
Kiedy dochodzimy do wprawy, nie musimy zastanawiać się więcej nad każdym ruchem, bo staje się on jakby częścią nas. Jednak zanim osiągniemy ten stan, musimy ciągle ćwiczyć i powtarzać.
Tak osiąga się kolejny szczyt swoich możliwości, bo
Zmiany zachodzą tylko wtedy, gdy idziemy pod prąd, kiedy robimy coś całkowicie wbrew wszystkiemu, do czego przywykliśmy.
Ja całe życie dryfuję pod prąd, może nie mam tyle siły aby pełną parą przeć naprzód, ale nigdy nie płynę z prądem.....pokonuję meandry swojego życia z przekonaniem , że właśnie to co stawia mi los na drodze jest dla mnie najlepsze.
Stawia kolejne osoby, abym mogła się nadal rozwijać a nie stać w miejscu... bo stanie w miejscu to dla mnie śmierć.
I moje pisanie, rozmowa sama z sobą , też temu służy....
Pisanie nie polega jedynie na wyrażaniu myśli, to także głęboka zaduma nad wymową każdego słowa.
Dzisiejsza lektura znów pozwoliła mi uczynić krok naprzód...
Etykiety:
CZAROWNICA Z PORTOBELLO,
PAULO COELHO
16 października 2010
JESIEŃ
Postanowiłam zamknąć bloga dla ogółu, nie chcę aby ktokolwiek czytał moje wynurzenia, a czasami aż się prosi napisanie czegoś tak osobistego ... aż do bólu....
Poznaję nowe smaki życia...znów jest jesień, moja ulubiona pora roku....jesienią zawsze dzieją się niespodziewane, zaczarowane sytuacje.
Tak jest i tym razem.... ciepło i z dozą humoru.... tak jak lubię....
Ale jednocześnie jest inaczej, tym razem czuję ,że jest to zamknięte w jakiejś czasoprzestrzeni, niedostępne dla nikogo, a jednoczesnie bardzo prozaiczne i aż nazbyt materialne....
Na jak długo - nie wiem , ale każda chwila radości się liczy i nie mam zamiaru z niej nie skorzystać.
O jesieni, jesieni
Niech się wszystko odnowi, odmieni....
O jesieni, jesieni, jesieni .....
Niech się nocą do głębi przeźrocza
nowe gwiazdy urodzą czy stoczą,
niech się spełni, co się nie odstanie,
choćby krzywda, choćby ból bez miary,
niesłychane dla serca ofiary,
gniew czy miłość, życie czy skonanie,
niech się tylko coś prędko odmieni.
O jesieni!... jesieni! ... jesieni!
Ja chcę burzy, żeby we mnie z siłą
znowu serce gorzało i biło,
żeby życie uniosło mnie całą
i jak trzcinę w objęciu łamało!
Nie trzymajcie, nie wchodźcie mi w drogę
już się tyle rozprysło wędzideł ...
Ja chcę szczęścia i bólu, i skrzydeł
i tak dłużej nie mogę, nie mogę!
Niech się wszystko odnowi, odmieni! ...
O jesieni! ... jesieni! ... jesieni.
Iłłakowiczówna Kazimiera
15 października 2010
MOJA MODLITWA
Znalazłam wczoraj w sieci przepiękny clip, z cudownymi słowami,
http://www.youtube.com/watch?v=W8VuSRV6Kio
modlitwa , podobna do Modlitwy Okudżawy , ale ta jest śpiewana przez kobietę , słuchając jej widziałam moje dotychczasowe życie , samotność, brak akceptacji, nieumiejętność rozpychania się przez życie łokciami....to wszystko czego czasami nie potrafiłam wypowiedzieć własnymi słowami znalazło odzwierciedlenie w tym utworze.
Wysłałam do do odsłuchania przyjacielowi....
i odpowiedź:
boże jakie to piękne, mogłoby być i moją modlitwą....
Tak...może być i twoją, przeszedłeś to samo w życiu co ja.....i ja cię doskonale rozumiem.
Ale życie pędzi naprzód i nie wolno nam się cofać, nawet stanie w miejscu powoduje że się cofamy..... trzeba iść naprzód pomimo wszystkiego.
Przyjacielu...
wyobraź sobie, że stoisz nad przepaścią, ale tyłem do niej
- za twoimi plecami kończy się świat... Nie masz wyboru - nie
możesz się cofnąć, musisz iść do przodu. Idź więc przed siebie,
nie oglądając się na to, co było. Pamiętaj, że ważny jest tylko ten dzień,
który trwa.
13 października 2010
KARUZELA

Czy jest jeszcze taka życiowa sytuacja , która by mi się nie przytrafiła ?
Czasami otwieram oczy ze zdumienia i przerażenia.... ile już niesamowitych chwil przeżyłam...i co mnie jeszcze czeka ?
Boję się zwyczajnie.Nigdy nie przypuszczałabym, że przyjdzie mi żyć w tak zwariowanych czasach i przeżywać chwile grozy , smutku, radości i uniesień.
Niby to normalne życie, przecież w nim wszystko się zdarza, ale nagromadzenie tylu różnorakich sytuacji już nie jest przypadkiem. Zastanawiam się czy czasami ja nie jestem jakimś królikiem doświadczalnym dla Stwórcy.... bada moją wytrzymałość ?
Ile może mi jeszcze dorzucić problemów abym się załamała ?
Ostatnie tygodnie przyniosły nowości.... rozpoczął się rok szkolny, akademicki, nowe - stare znajomości zaowocowały.
Jest ciekawie , patrzę na to tak jakbym oglądała film ze sobą w roli głównej,,,
i nie wiem czy to komedia czy farsa , a może wpisana biografia ?
Nie zastanawiam się nad tym, pozwalam życiu przewijać się klatka po klatce, w swoim tempie. Może właśnie w tym jest metoda dobrego szczęśliwego życia ?
Napisałam wczoraj , że najważniejsze są dla mnie moje własne potrzeby, staram się być dla siebie dobra,czerpać małe radości z życia , skoro nie mogę być w pełni szczęśliwa... i .... pochwalono mnie....
Przyjęłam tę pochwałę ze szczególnym uwzględnieniem ponieważ wyszła od bliskiej mi osoby.
Szczęście musimy umieć znaleźć sami w życiu, bo ono najczęściej jest blisko nas. Musimy nauczyć się być szczęśliwymi. Musimy umieć wziąć z życia to co daje nam dobrego i przestać zwracać uwagę na mało istotne szczegóły. Nie wyszukujmy sobie na sile wymówek od szczęścia, bo wtedy na pewno dopadnie nas " Nie, dziękuję".
6 października 2010
SEKS

Dawno nie rozmawiałam z nikim na temat seksualności człowieka, zachowań, przeżyć. Nie każdy potrafi prosto , w jasny sposób wyrazić swoją opinię, dla wielu to temat tabu. A seks w życiu jest bardzo potrzebny, pozwala na przeżycie prawdziwiej radości, lecz wg, mnie pod jednym warunkiem.
Musi być jakiekolwiek, ale jednak , porozumienie dusz i serca, nie pomijam sprawy wyglądu choć i on jest bardzo ważny.
Najważniejsze spotkania odbywają się w duszy,
na długo przed tym, nim spotkają się ciała.
— Paulo Coelho
tak to prawda, musi być nić sympatii, lub coś magicznego, jakaś "chemia" , feromony czy jak tam zwał....
Po kolejnej rozmowie inaczej spojrzałam na pewne fakty, Właśnie dlatego lubię rozmawiać z ludźmi, bo pomagają mi spojrzeć na pewne problemy z innej perspektywy. Bo ja za bardzo zanurzam się w duszę gubiąc po drodze masę innych, fizycznych przyjemności. Takie inne spojrzenie koryguje pewne postępowanie.
Pozostawiam bez komentarza.
3 października 2010
KONCERT

Siedzę w domu, na dworze zmierzch, z radia sączy się muzyka Szopena, słucham eliminacji w Konkursie Szopenowskim. To moja muzyka. Teraz gra Japonka..... subtelnie ... nokturn....
Wczoraj byłam na koncercie organowym, grał Michał Novenko. W repertuarze Bach, Mozart, Scarlatti....
Spotkaliśmy się z G, wysłuchaliśmy wspaniałej muzyki a później poszliśmy na kawę.... jak to po koncercie bywa.
I tym razem miła rozmowa, taki cd. z poprzedniego dnia.Znów temat naszych przeżyć osobistych, bo każde z nas ma za sobą bagaż złych przeżyć, rozwód.... i samotność. Choć jak wiadomo samotnym można być i w związku - i to jest bardziej tragiczne. Taki status ni to rozwódki, ni wdowy,.....eliminuje z życia.
Nie wiem dlaczego ale byliśmy wobec siebie szczerzy do bólu. I piękne słowa i wiara G. że czeka na miłość, wierzy że ją znajdzie....
G. życzę ci tego z całego serca...
Prawdziwa miłość przenika tajemnice i samotność kochanej osoby, pozwalając jej zachować swoje sekrety i pozostawia jej wewnętrzną wolność. Thomas Merton
Subskrybuj:
Posty (Atom)