16 października 2011

ŻYCZENIA

 Wszystkim blogowym koleżankom dziękuję serdecznie za  piękne i ciepłe życzenia...napiszę wkrótce więcej....

15 października 2011

"Jeżeli cokolwiek warto na świecie czynić, to tylko jedno - miłować." Jan Paweł II

 15.10.2011 roku godzina 13:30
najszczęśliwszy dzień mojego życia....

  
" ...Nic się nie dzieje przedwcześnie,
i nic się nie dzieje za późno,
i wszystko się dzieje w swoim czasie
wszystko...
Wszystkie uczucia, spotkania,
odejścia, powroty, czyny i zamiary.
Zawsze właściwą godzinę biją
Boże zegary."

R. Brandstaetter 



Wierz mi - są dusze dla siebie stworzone
Niech je w przeciwną los potrąci stronę,
One wbrew losom,
w tym lub w tamtym świecie,
Znajdą, przyciągną i złączą się przecie."
 A. Fredro

13 października 2011

DARY JESIENI

Lubię  jesień , nie tylko za jej wspaniałe kolory , mgły czy babie lato - również za to co niesie ze sobą w swoim koszyku.
W ogrodzie  dojrzewają owoce, właśnie dziś zebrałam część pigwy, reszta jeszcze rośnie na krzewie,jak przetworzę to co mam  to trzeba będzie zerwać resztę.
jeszcze nie wiem co zrobię, czy dżem czy konfiturę....
Dzisiaj Ludwik przyniósł jadalne kasztany, rośnie u nas w ogrodzie duży piękny kasztan jadalny, kiedy kwitł nie mogłam znieść jego duszącego zapachu, teraz już owoce spadają z drzewa i pora zabawić się.....w .....

Pigalle - zwyczajowa nazwa dzielnicy w Paryżu wokół placu Pigalle,Dzielnica znana jest we Francji i na całym świecie z tego, że znajdują się w niej liczne domy publiczne, "hotele na godziny", lokale "peep-show" i tym podobne przybytki, w których swoje usługi oferują prostytutki. Jest jedną z najsłynniejszych w świecie "dzielnic czerwonych latarni", obok amsterdamskiej i hamburskiej. W dzielnicy Pigalle znajduje się także teatr Moulin Rouge ("Czerwony Młyn"), od ponad stu lat ekscytujący publiczność występami o zabarwieniu erotycznym.
" najlepsze kasztany są na Placu Pigalle...."

pewnie znacie ten cytat ?
tak wyglądają dojrzałe owoce
a tak jeszcze zielone
nawet Mosia próbowała , choć wie że są bardzoooo kłujące....


zobaczymy ...:)

9 października 2011

NA SZLAKU.....

 Walim
Do napisania tego postu wywołał mnie Stanisław.... sprawa dotyczy pewnego schroniska "Andrzejówka" , gdzie w bezpośredniej bliskości działa czynny kamieniołom, niszcząc środowisko i piękne okoliczne  góry. Obecnie prowadzona jest gospodarka rabunkowa, ponieważ spółka jest własnością niemiecką i nastawiona wyłącznie na zyski. Nikt nie przejmuje się dewastacją przyrody.
Dawniej schronisko tętniło życiem, przewijało się tu dużo młodzieży jako że są wspaniałe szlaki do wędrówek. Teraz w większości przyjeżdżają młodzi samochodami ... na piwo....:(
Byłam ostatnio w tym miejscu a więc parę fotek....

 widok na kamieniołom  z Kamionki





letnie wędrówki

8 października 2011

NOC

Muszę opisać dzisiejszą noc, a właściwie wieczór.....
jesteśmy już w sypialni, rozmawiamy, na dworze cisza, Mosia śpi na dole w salonie...
i nagle słychać w ekspresowym tempie  ...tup, tup po schodach ...  , skok na drzwi, jak wejście smoka... i wpada do sypialni Mośka....dobiega do Ludwika, pakuje się między nogi,  a nawet próbuje wejść pod łóżko .... trzęsie się ze strachu, kłapie pyskiem....[ zawsze tek robi jak się boi] ,   noż kurde co się dzieje ?
najlepiej by było żeby i pan wszedł z nią pod łóżko, niestety psisko jest duże i nie daje rady wsunąć się pod to łóżko.
Spojrzeliśmy na siebie... czego się tak wystraszyła ? zobaczyła ducha ? Przecież w domu cisza....Rad nie rad Ludwik idzie na dół zrobić obchód....
Wraca po jakimś czasie i opowiada.... sprawdziłem drzwi... pozamykane, okna też. zszedłem do piwnicy, sprawdziłem drzwi w garażu - też zamknięte...nic niepokojącego nie ma , więc wracam .... już jestem na schodach w piwnicy kiedy.... coś jakby mi się przewidziało  ....wracam  z powrotem i widzę w piwnicy  kurę.... brązowo złotą, łypiącą na mnie okiem. Nie dowierzam własnym oczom, kura ? w piwnicy ? skąd się wzięła? to chyba zjawa lub  fata morgana.... wycofuję się ale nie daje mi to spokoju... wracam z powrotem, pomału... patrzę ...nadal siedzi na pudłach w warsztacie kura.... ale teraz już widzę , że z parapetu spadła skrzynka, porozrzucane po podłodze drobiazgi. Więc to żywa kura.... nie zjawa....
No i co z nią zrobić w nocy ? wyrzucić na podwórko ?
Opowiada mi to i zaczynamy się śmiać...... pewnie kura tłukła się po piwnicy, zrzuciła skrzynkę , narobiła hałasu a nasz "obronny pies" z podkulonym ogonem biegiem wpadł do sypialni próbując się ukryć u pana między nogami.... Ha ha ha...
ale cyrk....
Mośka długo nie dała się uspokoić, mlaskała ze strachu patrząc na drzwi, czy czasami coś się tam nie pojawi....
No tak ...a gdyby to był złodziej ?
Nie ma co .... pies obronny ... brońcie mnie a nie ja was....
Zastanawialiśmy się później skąd się tam ta kura wzięła, no i doszliśmy do tego że dzień wcześniej Ludwik pracował na dachu,


miał otworzone drzwi do garażu i pewnie wtedy weszła.... sąsiad nasz ma gospodarstwo i często kury przychodzą do naszego ogrodu.... I pewnie tak było, siedziała nieboga tam dwa dni aż nie wytrzymała nerwowo..... ale dlaczego  o 23:00 ?  chociaż dobrze,  że nie o północy .


to nasz obronny pies

Ale powiem,  że było mi początkowo nieswojo..... przytuliłam się więc do Ludwika, no i  wiadomo .... czym się to skończyło.....gorącym, niesamowitym seksem. Nie zawsze tak przeżywam ale tym razem nie wiem  dlaczego  odczucia były tak silne i nieziemskie , że brakowało mi tchu. Długo jeszcze po.... Ludwik tulił mnie rozedrganą i wyciszał pocałunkami....
Może to pełnia księżyca ? albo ?????


KOCHAM

Kocham cię - niezależnie gdzie jesteś
Kocham cię - na jawie i we śnie
Kocham cię - choćby dzieliły nas mile
Kocham cię - i każdą związaną z tobą chwilę

Kocham cię - gdy jestem z tobą i gdy marzę
Kocham cię - uczuciem ogromnym cię darzę
Kocham cię - to uczucie nade mną ma władzę
Kocham cię - i na szczęście nic na to nie poradzę

Kocham cię i każdy uśmiech którego byłeś powodem
Kocham cię - bo mojego życia stanowisz osłodę
Kocham cię - gdy jesteś daleko i blisko
Kocham cię - za nic i za wszystko...

/crissy.


6 października 2011

MOJE PRACE

Dzisiaj wspomnę trochę o swoich pracach ręcznych.... jako że od dziecka robiłam na drutach i szydełku. Najpierw oczywiście dla lalek sukienki, sweterki itd, później próbowałam coś dla siebie. I tak już zostało, nie wyobrażam sobie siedzenia i "nic nie robienia".W naszym domu nie ma telewizora, informacje czerpiemy z prasy i netu ale ja siedząc przed swoim lapkiem zawsze mam druty ns kolanach. Mam w necie album ze swoimi pracami ale część z nich jest już albo spruta i przerobiona, albo poszła w świat. Więc dzisiaj parę fotek....

 z resztek akrylu
znana spódniczka jako VS
znany szalik od Eguni




 obraz wyszyty dla córki




wzór szala tygrysie oko

jest tego mnóstwo, samych chust mam chyba z 10, nie wspomnę o szalikach, skarpetkach, torebkach.... nie wszystko jest  jednak obfotografowane więc Ludwik obiecał że zrobi zdjęcia wszystkich moich prac....

i wpis z netu:

       „ Dziergam sobie sweter na drutach, a każde oczko to ludzkie uczucia, dobre lub złe, ale… dziergam je. Lecz wzór wydziergam z szarej codzienności, ze smutku i radości, z samotności, z niespełnionych wszystkich marzeń, z nieprzebytych wrażeń, z cichej nadziei, że kiedyś coś się w moim życiu na lepsze zmieni, z niewyśnionych pięknych słów, z dni przeżytych już i z tego, co się nie spełniło, co się nie zmieniło, co kiedyś w moim życiu dobrego i złego było, ale się skończyło.
         A gdy skończę wzór, ozdobię go łzami, jak małymi perełkami i będę żyła nadal uczuciami szarej codzienności, smutku i radości.
      (…) A gdy wybije moja godzina, zrobię wtedy po cichu rachunek sumienia i jeszcze raz przeżyję moje życie, dziękując Ci Panie pokornie i skrycie, za moje szare życie, za Twą miłość niezmierzoną, za wszystko, co mi Panie dałeś i co odebrałeś…(…)
http://www.duszki.pl/poogladaj_poczytaj/swiadectwa/artykul_o_gosi.html 


przepięknie napisane sercem słowa Małgosi Janiszewskiej

5 października 2011

INSPIRACJA

Zainspirowana  postem w http://wbialymdworku.blogspot.com/ o znalezionej Madonnie na strychu  muszę się pochwalić swoją figurką Matki Boskiej. Dostałam ją od rodziców na swoją Komunię Świętą i choć jestem już seniorką wędruje ze mną wszędzie gdzie ja. Ma już 51 lat, utłuczony szamerunek płaszcza, ale dla mnie to najcenniejsza pamiątka. Stoi teraz w moim pokoiku i wiem że osłania mnie swoim płaszczem od wszelkiego zła.

PORANEK

Poranek powitał mnie mglisto ale i ciepło....dosłownie i w przenośni....
zeszłam na dół wypuścić psa a tu miłe ciepełko.... no i oczywiście ciepły całus od Ludwika rozwiał moje wczorajsze złe sny.
Zastanawiam się tylko dlaczego  wczorajsze takie małe drobne zdarzenie wywołało taką reakcję u Lutka.Czyżby łzy kobiety  wprawiły go w zakłopotanie ? wszak sam mówi że kobieta jest nieprzewidywalna i zmienna jak pogoda więc ? przecież i w przyrodzie pada deszcz.....a wystarczyło tylko mnie przytulić i powiedzieć.... jestem przy tobie, nie płacz.... i na pewno od razu byłoby dobrze...
Musimy się oboje uczyć siebie..... bo chociaż siwizna nam prószy skronie to nadal jesteśmy dla siebie pewna nieodgadniona zagadką. Ale to miłe że chcemy i pragniemy się nawzajem poznawać.
Teraz słucham koncertu e-moll Szopena, Mosia leży na kanapie.....i jest prawdziwie domowo - ciepło i przyjaźnie.

4 października 2011

WILCZA GÓRA I ......

Dzisiejszy dzień to psychiczny dołek, sama nie wiem dlaczego tak fatalnie się czuje, boli mnie głowa, wzięłam już dwie tabletki , które tylko powodują zaburzenie koncentracji. Chyba za dużo się ostatnio dzieje ,a ja za tym wszystkim nie nadążam.
Dzisiaj nawet się popłakałam, kiedy upadłam schodząc z górki.... zgroza.... rozkleiłam się sama nad sobą.... dlaczego ? nie wiem.....
Przyzwyczaiłam się już do spokojnego, cichego życia i nadmiar wrażeń mnie po prostu  wyprowadza z równowagi. A przecież w życiu są i dni dobre, cudowne ale i też te gorsze, pospolite. Wiem o tym  ale....

 Łzy nie są oznaką naszej słabości, ale dowodem na to, że nasze serce nie wyschło i nie stało się pustynią....

 czasami nawet pomocna dłoń nie  pomoże, kiedy nie bardzo wiadomo o co chodzi.
Ale zmieniam temat,  wklejam parę fotek, bardziej kolorowych i radosnych niż mój humor dzisiejszy. 
Myslę że jutrzejszy dzień będzie lepszy.... 




 

1 października 2011

BAJKA O KOCHASIU NAMIOTNIKU

W pewnej miejscowości żył sobie młody mężczyzna, który dowód osobisty dawno juz miał w kieszeni. Ale rączki miał przyrośnięte do doooopy , więc praca żadna sie nie skalał. Żył tak sobie spokojnie ,  żerując na swoich rodzicach, spał do południa, wieczorem wybywał w ciemna nockę w "celu rozrywki".... No i lubił dziewczyny. Ale każda mądra od razu potrafiła poznać kim jest zacz..... więc się więcej niż raz z nim nie umawiała. A tu hormony grzeją , więc co wieczór wyruszał na łów...a nuż się coś znajdzie do dydolenia.
No i razu pewnego przyprowadził sobie w nocy do pokoju jakiegoś wypłocha....jak się sprawa wydała i dostał zakaz sprowadzania "elementu" do domu, wykombinował , że można sobie na podwórku rozstawić namiot i w nim korzystać z cielesnych uciech do woli,Wypłoch wymiętolony po takiej nocy  siedział w namiocie z twarzą smutną wyglądając jak kupka nieszczęścia. Ale widocznie nie potrafił się poznać na kawalerze albo miał takie samo podejście do życia jak zacz.
Wtedy też padło pytanie..... a jak tam Kochaś Namiotnik ?

No i został już tym Kochasiem Namiotnikiem, choć jest obawa że ciąg dalszy będzie jak w wierszu Kerna....

Dzień chuligana

Obojentnie jak jezd na dworze,
My zawsze wstajem
W lewym humorze.

Najpierw wionche puszczamy matuli,
Co jezd, ropucho,
W gardle mnie sucho,
A tyś jeszcze nie przyniesła ćwiartuli?!

Potem półbuty kładziem
I nie żegnajonc się z mamom,
Idziem sie spotkać z Kazkiem
Lub Władziem,
Żeby se troche postać przed bramom.

Stojem tak sobie stojem,
Nikogo my sie nie bojem,
Ino nam nudno, no nie?
O, wraca ze szkoły chłopię…
No to co?
No to mu dokopiem.
Niech wie.

Z przeciwka idzie dziwka.
A na co ji ta grzywka?
Kaziu, zajmij się paniom…
Przyhamuj, najmilsza z blondul,
Zrobim ci śliczny ondul,
Że bendziesz, k…, jak anioł.

No to my mieli ubaw z tom dziwkom,
A potem my poszli do kiosku na piwko.
Piwko wypilim,
Odbilim uszka
I zaprawilim jednego staruszka.
Całkiem dla hecy,
Bez powodu.

Potem spod kiosku my dali chodu.
I w parku
We czwórkie (bo doszed Sławek)
Przerobili my pare ławek.

A jak my lali,
Jak my łamali,
To wszystkie inne ludzie pryskali.
Bo miendzy Bugiem a Odromnysom
To najważniejsze ze wszystkich - my som!

[Ludwik Jerzy Kern]

  Ten wiersz pamiętam z lat 60-tych, wtedy to był tylko  " element" , obecnie takich młodych ludzi jest coraz więcej,  i to już nie jest śmieszne tylko tragiczne.
Dokąd Polska zmierza kierowana przez pseudo władze.... choć wybrane w demokratycznych wyborach ? 
To stada lemingów głosowały na tę opcję, która sprowadziła już naszą Ojczyznę na krawędź przepaści.....
"Ojczyznę kocha się nie dlatego, że wielka, ale dlatego że własna."

Seneka Młodszy








Cyprian Kamil Norwid

30 września 2011

PERŁA ZACHODU

Gościniec Perła Zachodu to ...

....obiekt położony jest nad Jeziorem Modrym na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Jezioro powstało po zbudowaniu w latach 1924 – 25 zapory, która spiętrzyła wody rzeki Bóbr na długości ok. 1 km. W 1927 roku, w przewężeniu naprzeciwko okazałej grupy skalnej Wieżyca i Zamczysko, zbudowano drewniane schronisko z wieżą widokową i tarasami.......

 Zrobiliśmy tam  postój,  aby wypić kawę i wykonać zdjęcia.... woda w jeziorze jest rzeczywiście modra, przez mostek przerzucony przez przesmyk przeszliśmy na druga stronę,  skąd przepięknie widać cały gościniec. Robi wrażenie wisząc na skale jak gniazdo orła....

tutaj w oddali widać fragment zapory......


Poniżej jeziora jest zapora i elektrownia, ale tam nie wchodziliśmy ze względu na psa.

Ludwik na wieżyczce, jak zwykle z aparatem, 

 a to my z Mosią wdrapujemy się na skałki ...ona lubi takie wyzwania

a to perspektywa mostku po którym  idzie się na skałki.....
Ale żeby nie było nam mało , pojechaliśmy dalej do Wlenia , o czym napiszę wkrótce.

28 września 2011

SIEDLĘCIN

Wczoraj nie dałam rady wgrać zdjęć, strasznie komp mulił więc dzisiaj dalszy ciąg relacji z wyjazdu.
 Mosia biegała po trawie szczęśliwa że jest z nami, chociaż w domu ma do dyspozycji cały ogród to jednak nie to samo co wyjazd z "państwem " hi hi


Ludwik sfotografował dla mnie motyle, bo czas było zmienić  tego blogowego wiosennego na motyle jesienne, ciekawe co wstawię zimą? może motyle lodowe ?
a to widok z szybowiska na Jelenią Górę ,  w oddali Śnieżkę i pasmo Karkonoszy...
Z Jeżowa pojechalismy do Siedlęcina gdzie jest najstarsza średniowieczna wieża z unikatowymi malowidłami ściennymi. Juz od dawna chcieliśmy tam pojechać.... pani z recepcji pozwoliła nam wejśc z psem.... bo Mosia "umie się zachować" więc podziwialiśmy te wszystkie średniowieczne cudowności razem z nią.




wnętrze wieży może robić wrażenie, drewniane stropy, wspaniała więźba dachowa , malowidła, system grzewczy.... to wszystko w czasach kiedy narzędziami były dłuta, młotki, budzi podziw dla budowniczych.
Farby ścienne, które w pięknych kolorach dotrwały do dzisiejszych czasów ....
a wszystko proporcjonalne, urządzone ze smakiem.....
Wokół wieży biegnie fosa, przed bramą rośnie  wiekowa lipa....
Mnie zachwyciła....


Ruszamy więc dalej w podróż.... tym razem do perły Zachodu.....o czym w następnym poście.

27 września 2011

NIEDZIELNE WĘDRÓWKI

Już prawie do tradycji należą nasze sobotnio-niedzielne wędrówki. Tym razem w  czas pięknej słonecznej niedzieli wybraliśmy się w okolice Jeleniej Góry. Zwiedziliśmy tyle miejsc że opis nie zmieszczę w jednym poście.
Na początek ...Jeżów Sudecki, miejsce gdzie kiedyś tętniło życie szybowcowo- samolotowe, paralotniarskie itd....
Obecnie miejsce gdzie przyjeżdża się w większości samochodami aby się poopalać, wypić piwo czy pojeździć quadami. Choć nam udało sie zobaczyc start 1 ...dokładnie jednego paralotniarza i jego lot trwający może z 5 minut. Później sprzęt został starannie załadowany na autko i wyjechał do domu.
Ale sprzyjająca pogoda, zapach trawy, już jesiennej, piękne widoki na Karkonosze wynagrodził nam tę ubogi w wrażenia lotnicze czas.
  

24 września 2011

PORAŻKA

I to całkowita, wczorajsza wiadomość ścięła mnie z nóg..... żyłam w świadomości od lat że sytuacja jest "jaka jest" a okazała sie zupełnie inna. Przepłakałam prawie całe popołudnie, nawet wieczorem nie zrobiłam Ludwikowi kolacji bo zaszyłam się w swoim pokoiku aby oswoić się i przepłakać  problem. A tak bardzo mi zależało aby nareszcie móc żyć  ......
Ludwik mnie pociesza ale mnie jest strasznie przykro,
Chociaż tłumaczę sobie jak zwykle, że to co mam dostać od Losu to i tak dostanę, widocznie nie jest jeszcze pora,  albo mam do przerobienia jakąś karmę.
Co nie znaczy że boli mnie bardzo serce ... i fizycznie i psychicznie.

znalazłam mądry cytat:
"Kiedy Bóg chce ci zrobić podarunek, zwykle opakowuje go w kłopot. Im większy podarunek otrzymujesz, tym większym kłopotem Bóg go maskuje."Norman Vincent Peale

być może , że i tym razem tak się stanie  ...

a Tobie Luteńku dziękuję , że jesteś  i mnie wspierasz ...a   .....