Ludwik mnie pociesza ale mnie jest strasznie przykro,
Chociaż tłumaczę sobie jak zwykle, że to co mam dostać od Losu to i tak dostanę, widocznie nie jest jeszcze pora, albo mam do przerobienia jakąś karmę.
Co nie znaczy że boli mnie bardzo serce ... i fizycznie i psychicznie.
"Kiedy Bóg chce ci zrobić podarunek, zwykle opakowuje go w kłopot. Im większy podarunek otrzymujesz, tym większym kłopotem Bóg go maskuje."Norman Vincent Peale
być może , że i tym razem tak się stanie ...
a Tobie Luteńku dziękuję , że jesteś i mnie wspierasz ...a .....
Czy ta porażka jest warta tylu łez ? Uśmiechnij się, jutro będzie lepiej :-). Pozdrawiam ciepło
OdpowiedzUsuńSmuteczki dopadają nas w życiu, tak było jest i będzie. Każdego wcześniej czy później jego smutek dosięgnie. Ja tez mam teraz okres nie najweselszy, zmagam się z myślą i poczuciem, że lata płyną i pomału się"psuję". Ponieważ spadło to na mnie znienacka jakoś dziwnie się czuję i krok od załamania byłam, ale słucham dobrych ludzi i wiem że nie trzeba się poddawać. Trzeba zobaczyć tę jasną stronę życia, naprawdę każdy medal ma dwie strony, nawet gdy początkowo wydaje się,że jej nie ma. Moje motto " nie ma tego złego co by na dobro nie wyszło" przez wiele lat pomaga mi egzystować na tym świecie. Moja mamusia mawia tak, popłacz sobie, popłacz a potem wstań i...alleluja i do przodu. Trzymaj się malutka, nie jesteś sama. Buziaki. Ania:)
OdpowiedzUsuń