Ludwik startuje w każdych możliwych mistrzostwach świata... był w Szwajcarii , Kanadzie, Australii, Włoszech , Francji, Finlandii, na Alasce.... wystartował więc i tym razem
dla nas była już to konkurencja bardziej na luzie, ja dopiero poznaję techniki i tajemnice płukania, ale dla niektórych zawodników jest to bardzo ambicjonalna sprawa ....
Ludwik wypłukał 8 drobinek złota, i jak zrobi mi fotkę fiolki to ją wstawię.
Po południu znów zabawy nad zalewem, byliśmy i tym razem , mam nawet zdjęcie z panią Ambasador....
scena widziana od kulis.....
było również nieodłączne wesołe miasteczko...
każdy więc znalazł coś interesującego dla siebie...
27 sierpnia 2011
NOCNA BURZA
Mistrzostwa Świata trwają nadal, jeździmy codziennie nad zalew aby je obserwować. Przyjechało dużo zawodników ze wszystkich stron świata, są Japończycy, Kanadyjczycy, Szwedzi, Norwegowie, Finowie, zawodnicy z południowej Afryki, Australijczycy, Brazylijczycy.... nie wspomnę o reszcie zawodników z Europy
to tylko mały fragment pola namiotowego i karawaningowego.
Pole namiotowe jest pięknie położone nad Kaczawą, są tam i kamienne urokliwe mostki bardzo chętnie przez nas fotografowane...
oprócz zawodów odbywały się codziennie imprezy towarzyszące, a to nad zalewem , a to w dużym namiocie. Bardzo ciekawy i egzotyczny był wieczór folkloru afrykańskiego. Przybyła delegacja z Ambasady ponieważ w roku przyszłym mistrzostwa będą się rozgrywać właśnie w RPA
Późnym wieczorem wracaliśmy do domu, a ponieważ Ludwik miał w tym dniu imieniny kupił szampana. Piliśmy go oczywiście w łóżku, były życzenia i cudowny seks przy zapalonym świetle...Kocham te chwile spędzone z moim mężczyzną, w jego ramionach , obsypywana czułościami. Za oknem rozszalała się burza, z piorunami i straszna ulewą. Zasnęliśmy dobrze po 1 w nocy.,...wtuleni w siebie. No a nad ranem Ludwik przytulił się do moich pleców i jak sam powiedział ..".dalej sytuacja potoczyła się wiadomym torem ".Kochałam się z sennymi marzeniami na zamkniętych jeszcze powiekach, tym bardziej mocno odczuwając wszystkie bodźce..
Ale po nawet najwspanialszej nocy trzeba założyć majtki na doopę...
Pojechaliśmy więc po śniadaniu nad zalew , aby zobaczyć nocne zniszczenia. Część namiotów została zniszczona, połamane zostały nawet drzewa nie mówiąc o podtopieniach, ale jakoś wszyscy przeszli nad problemem z poczuciem humoru, wiadomo przecież że to nieujarzmiona siła przyrody spowodowała te zniszczenia.
ale nad zalewem było spokojnie i uroczo...
23 sierpnia 2011
MISTRZOSTWA ŚWIATA W PŁUKANIU ZŁOTA
Bieżący tydzień upływa pod znakiem Mistrzostw Świata w Płukaniu Złota. Po raz pierwszy spotykam się z taką olbrzymią imprezą ....i spróbuję swoje obserwacje przelać na blogu.
Przed oficjalnym otwarciem ludzie dobrej woli, miejscowe władze i wolontariusze musieli przygotować miasteczko zlotowe, muszę powiedzieć , że część bardzo odpowiedzialnego zadania czyli zapewnienia energii elektrycznej do wszystkich punktów, począwszy od oświetlenia dróg dojazdowych, oświetlenia miasteczka, doprowadzenia prądu do namiotu ze sceną itd.... wykonał Lutek wraz z kolegą ... w ramach pracy społecznej...
W niedzielę uroczysty pochód przeszedł ulicami do kościoła, gdzie Mszę Świętą odprawił w asyście księży , biskup Stefan Cichy
następnie barwny korowód ze wszystkimi uczestnikami przeszedł ulicami Złotoryi kierując się nad Zalew , gdzie nastąpiło oficjalne otwarcie Mistrzostw...
na czele Polskiego Bractwa Kopaczy Złota / organizacji elitarnej, do której jako jeden z pierwszych członków należy Ludwik / , szedł Wielki Mistrz Jan Kusek
na stadionie została wciągnięta na maszt Flaga Federacji i po oficjalnych i mniej oficjalnych powitaniach Mistrzostwa zostały otwarte....
nastąpiła następnie część artystyczna oraz zabawa wszystkich zawodników...
Dziś pierwsze eliminacje, mistrzostwa będą trwały do niedzieli , więc znajdę pewnie wiele czasu aby jeszcze cokolwiek uwiecznić.
Tymczasem - do następnego postu....
Przed oficjalnym otwarciem ludzie dobrej woli, miejscowe władze i wolontariusze musieli przygotować miasteczko zlotowe, muszę powiedzieć , że część bardzo odpowiedzialnego zadania czyli zapewnienia energii elektrycznej do wszystkich punktów, począwszy od oświetlenia dróg dojazdowych, oświetlenia miasteczka, doprowadzenia prądu do namiotu ze sceną itd.... wykonał Lutek wraz z kolegą ... w ramach pracy społecznej...
W niedzielę uroczysty pochód przeszedł ulicami do kościoła, gdzie Mszę Świętą odprawił w asyście księży , biskup Stefan Cichy
następnie barwny korowód ze wszystkimi uczestnikami przeszedł ulicami Złotoryi kierując się nad Zalew , gdzie nastąpiło oficjalne otwarcie Mistrzostw...
na czele Polskiego Bractwa Kopaczy Złota / organizacji elitarnej, do której jako jeden z pierwszych członków należy Ludwik / , szedł Wielki Mistrz Jan Kusek
na stadionie została wciągnięta na maszt Flaga Federacji i po oficjalnych i mniej oficjalnych powitaniach Mistrzostwa zostały otwarte....
nastąpiła następnie część artystyczna oraz zabawa wszystkich zawodników...
Dziś pierwsze eliminacje, mistrzostwa będą trwały do niedzieli , więc znajdę pewnie wiele czasu aby jeszcze cokolwiek uwiecznić.
Tymczasem - do następnego postu....
Etykiety:
JAN KUSEK,
MISTRZOSTWA,
PŁUKANIE ZŁOTA,
ZŁOTORYJA
19 sierpnia 2011
SMĘTEK
Są takie dni , kiedy człowiek czuje że jego sprawność intelektualna i fizyczna spada... właśnie dziś tak się czuję. Po krótko przespanej nocy jestem zmęczona, a pogoda jeszcze pomaga w tym zmęczeniu.... co chwilę przechodzi burza z intensywną ulewą i grzmotami. Mosia boi się burz, więc biedna schowała się dziś w kąciku , musiałam ją głaskać... no pan oczywiście też to czynił.....więc jakoś to zniosła.
Bardo dziwny jest ten nasz pies .... broni swojego terytorium i wie doskonale gdzie kończy się granica naszej działki, nigdy jej nie przekroczy, chyba , że w celach kurtuazyjnych. Nie mamy posesji ogrodzonej, więc spokojnie zwierzęta sąsiadów przechodzą do nas i na odwrót. Kotka przybłęda przychodzi nadal na posiłki , je to co dostają psy i suchą karmę, ale kiedy rozmawialiśmy z Lutkiem, że jest dziwnym kotem bo nic nie łowi.... pokazała że tak nie jest ... Przyniosła ostatnio pod drzwi wielką, tłustą mysz.... rano otwierając drzwi widzę, że nasza wegetarianka czeka na suche a mysz leży...Mosia obwąchała zdobycz, i wzięła tę mysz do pyska, tylko wystawał ogonek.... i spojrzała na Lutka.... czy jej pozwoli.... no i szok , nawet się nie odezwał. Ale skoro NIC NIE POWIEDZIAŁ, to było przyzwolenie, ...łyknęła ją całą.... brrrr.... nie spodziewałam się tego....
kot je psią miskę a pies myszy ?????
ale taka jest nasza Mosia, nawet nie zdążyłam zrobić zdjęcia...czego żałuję..
Powinnam mieć aparat zawsze w pogotowiu i być przygotowana na takie niespotykane okazje..
.
Wracając do poprzedniego tematu.... zastanawiam się jak bardzo zmienił się charakter mojego bloga w przeciągu pół roku... z bloga smutnego,
z którego wyzierała beznadzieja życia, przerodził się w reportażowo - codzienny...
Mam co opisywać choć nie zawsze mogę w danej chwili usiąść do lapka na bieżąco....
Pan Bóg otworzył mi OKNO ŻYCIA..... mam wiele planów, wspólnych planów... ile się z tego uda zrealizować tego niestety nie wiem.
Wiem tylko jedno, pragnę nadal żyć w zgodzie z Dekalogiem i przykazaniami boskimi, w poszanowaniu przyrody i świata, bez nienawiści , zła i przemocy.
Nie potrafię zrozumieć, jak ludzie mogą niszczyć drugiego człowieka patrząc mu prosto w oczy, kłamać, oszukiwać...a później bez skrupułów przystępować do Stołu Pańskiego.
Myślę, że dzisiaj odeśpię wczorajszą noc....i jutro obudzę się w lepszym humorze...
Układam do snu ciało zmęczone
Nocą przy tobie nieprzespaną
Lecz wciąż jak szalona płonę
Czasem mocniej a czasem tak samo
Przy tobie zapominam o smutku
O tym co rani nie cieszy a boli
W myślach do ciebie przybliżam się powolutku
By poddać się ramion twoich niewoli
Chcę spać lecz co chwila się budzę
Widzę w myślach twą twarz twoje szepczę imię
I na wpółświadomie się łudzę
Że zaraz w twoich objęciach zginę
Że znowu mnie dotkniesz że się uśmiechniesz
Że obezwładnisz mnie sobą
A ja cichutko z rozkoszy westchnę
Ciesząc się tym że jestem z tobą..
Bardo dziwny jest ten nasz pies .... broni swojego terytorium i wie doskonale gdzie kończy się granica naszej działki, nigdy jej nie przekroczy, chyba , że w celach kurtuazyjnych. Nie mamy posesji ogrodzonej, więc spokojnie zwierzęta sąsiadów przechodzą do nas i na odwrót. Kotka przybłęda przychodzi nadal na posiłki , je to co dostają psy i suchą karmę, ale kiedy rozmawialiśmy z Lutkiem, że jest dziwnym kotem bo nic nie łowi.... pokazała że tak nie jest ... Przyniosła ostatnio pod drzwi wielką, tłustą mysz.... rano otwierając drzwi widzę, że nasza wegetarianka czeka na suche a mysz leży...Mosia obwąchała zdobycz, i wzięła tę mysz do pyska, tylko wystawał ogonek.... i spojrzała na Lutka.... czy jej pozwoli.... no i szok , nawet się nie odezwał. Ale skoro NIC NIE POWIEDZIAŁ, to było przyzwolenie, ...łyknęła ją całą.... brrrr.... nie spodziewałam się tego....
kot je psią miskę a pies myszy ?????
ale taka jest nasza Mosia, nawet nie zdążyłam zrobić zdjęcia...czego żałuję..
Powinnam mieć aparat zawsze w pogotowiu i być przygotowana na takie niespotykane okazje..
.
Wracając do poprzedniego tematu.... zastanawiam się jak bardzo zmienił się charakter mojego bloga w przeciągu pół roku... z bloga smutnego,
z którego wyzierała beznadzieja życia, przerodził się w reportażowo - codzienny...
Mam co opisywać choć nie zawsze mogę w danej chwili usiąść do lapka na bieżąco....
Pan Bóg otworzył mi OKNO ŻYCIA..... mam wiele planów, wspólnych planów... ile się z tego uda zrealizować tego niestety nie wiem.
Wiem tylko jedno, pragnę nadal żyć w zgodzie z Dekalogiem i przykazaniami boskimi, w poszanowaniu przyrody i świata, bez nienawiści , zła i przemocy.
Nie potrafię zrozumieć, jak ludzie mogą niszczyć drugiego człowieka patrząc mu prosto w oczy, kłamać, oszukiwać...a później bez skrupułów przystępować do Stołu Pańskiego.
Myślę, że dzisiaj odeśpię wczorajszą noc....i jutro obudzę się w lepszym humorze...
Nocą przy tobie nieprzespaną
Lecz wciąż jak szalona płonę
Czasem mocniej a czasem tak samo
Przy tobie zapominam o smutku
O tym co rani nie cieszy a boli
W myślach do ciebie przybliżam się powolutku
By poddać się ramion twoich niewoli
Chcę spać lecz co chwila się budzę
Widzę w myślach twą twarz twoje szepczę imię
I na wpółświadomie się łudzę
Że zaraz w twoich objęciach zginę
Że znowu mnie dotkniesz że się uśmiechniesz
Że obezwładnisz mnie sobą
A ja cichutko z rozkoszy westchnę
Ciesząc się tym że jestem z tobą..
NOC
Jest noc , za oknem granatowe niebo pełne gwiazd , a ja nie mogę spać, i nie wiem dlaczego. Ludwik zmęczony po pracy został w sypialni a ja zeszłam na dół , otworzyłam lapka i piszę...Nie lubię takich nocy kiedy sen odchodzi z niewiadomego powodu a w głowie zaczynają się lęgnąć niespokojne myśli.Trudno je odgonić, choć niewiadomo co odganiać. Nie ma specjalnego powodu ani konkretnej sytuacji abym musiała byc niespokojna.... a jednak coś mnie męczy....
Nie potrafię rozeznać co to jest....
W takich chwilach najlepsza jest modlitwa... dla mnie różaniec , a konkretnie Tajemnice Światła, pewnie dziś zanim pójdę ponownie spać wybiorę jedną ulubioną...."Głoszenie na Górze Tabor i wzywanie do nawrócenia" i w myślach , przesuwając paciorki , poproszę o dar spojrzenia w głąb siebie .
Nie potrafię rozeznać co to jest....
W takich chwilach najlepsza jest modlitwa... dla mnie różaniec , a konkretnie Tajemnice Światła, pewnie dziś zanim pójdę ponownie spać wybiorę jedną ulubioną...."Głoszenie na Górze Tabor i wzywanie do nawrócenia" i w myślach , przesuwając paciorki , poproszę o dar spojrzenia w głąb siebie .
17 sierpnia 2011
KOLOROWE JEZIORKA
Kolejna trasa wiodła do Wieściszowic.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wie%C5%9Bciszowice
znajdują się tam kolorowe jeziorka, pozostałości po dawnych wyrobiskach w kamieniołomach pirytu. Woda jest rzeczywiście kolorowa.... i choć tego dnia było bardzo dużo ludzi , i nieciekawie się fotografowało to jednak urok miejsca pozostał..
Nad wyrobiskami znajdują się ciekawe formacje skalne....
a tak wracaliśmy do domu, nawet po przyjeździe na własne podwórko trzeba było budzić psa....spała zmęczona bidula snem zabitego .....
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wie%C5%9Bciszowice
znajdują się tam kolorowe jeziorka, pozostałości po dawnych wyrobiskach w kamieniołomach pirytu. Woda jest rzeczywiście kolorowa.... i choć tego dnia było bardzo dużo ludzi , i nieciekawie się fotografowało to jednak urok miejsca pozostał..
a tak wracaliśmy do domu, nawet po przyjeździe na własne podwórko trzeba było budzić psa....spała zmęczona bidula snem zabitego .....
STAW I NURKOWANIE
Dzisiaj ciąg dalszy opowieści, bo w tym dniu wydarzyło się naprawdę wiele....
to moje kwiatuszki .... dane z sercem i od serca....najpiękniejszy bukiet na świecie...
W schronisku Szwajcarka wypiliśmy pyszną kawę i ruszyliśmy dalej....
schodząc na dół nasza psina , jako że kulturalna z niej turystka postanowiła odwiedzić przybytek.....
Pogoda dopisywała więc pojechaliśmy dalej, po drodze oczywiście zafrapował nas staw, wdzięczny obiekt do fotografowania, więc z aparatami ruszyliśmy w plener.... Mosia po raz pierwszy weszła do wody / sama , bez naszej ingerencji/. Z początku bała się ale nasza zachęta i rzucany do wody kij zrobiły swoje , weszła do wody a nawet zanurkowała. Śmialiśmy się, że zaliczyła drugą po wspinaczkowej sprawność...nurkowanie.
po sesji zdjęciowej ruszyliśmy dalej....
to moje kwiatuszki .... dane z sercem i od serca....najpiękniejszy bukiet na świecie...
W schronisku Szwajcarka wypiliśmy pyszną kawę i ruszyliśmy dalej....
schodząc na dół nasza psina , jako że kulturalna z niej turystka postanowiła odwiedzić przybytek.....
Pogoda dopisywała więc pojechaliśmy dalej, po drodze oczywiście zafrapował nas staw, wdzięczny obiekt do fotografowania, więc z aparatami ruszyliśmy w plener.... Mosia po raz pierwszy weszła do wody / sama , bez naszej ingerencji/. Z początku bała się ale nasza zachęta i rzucany do wody kij zrobiły swoje , weszła do wody a nawet zanurkowała. Śmialiśmy się, że zaliczyła drugą po wspinaczkowej sprawność...nurkowanie.
po sesji zdjęciowej ruszyliśmy dalej....
16 sierpnia 2011
GÓRY SOKOLE
Niedziela dzień szczególny, Ludwik obchodził okrągłe urodziny, więc rano były życzenia....a ponieważ nie potrafimy siedzieć bezczynnie w domu, to znów wywędrowaliśmy ... tym razem w Góry Sokole ,aby wejść na szczyt Krzyżnej...
szlak czarny , trudny, ale i nasz pies dał radę wejść na szczyt .Widok wynagrodził trudy, dla samych widoków warto jest pokonać wiele występów skalnych i schodków wykutych w skale.
schodząc niżej weszliśmy na Skały Zamkowe i tam dostałam śliczny bukiecik ze skalnych kwiatków, który między innymi miał posłużyć jako bukiet zielny do kościoła na święto Matki Boskiej Zielnej.
I tam również w pięknej scenerii zostały powtórzone życzenia .....
Schodząc na dół co chwile robiliśmy zdjęcia, a kiedy Ludwik wszedł w szczelinę... no wiadomo jaki stamtąd jest widok... nasza Mosia oczywiście chciała iść za panem i zaklinowała się... świetny był widok jak się wycofywała włączając "wsteczny ".... a później wspięła się ze mną na wyłom skalny , skąd widać postawiony na szczycie krzyż.
Jutro cd. bo zdjęcia wgrywają się b. wolno....i nie mam już nerwów....
11 sierpnia 2011
FAUX PAS
popełniłam dzisiaj nazywając victorinoxa - kozikiem , mam
jak mogłam tak nazwać najdroższy przedmiot Ludwika.... patrz...
http://www.victorinox.com.pl
toż to normalna profanacja, nie wiem czy mi kiedykolwiek wybaczy.... oj ja biedna... chyba do końca mojego życia będę miała wyrzuty sumienia .....
http://www.youtube.com/watch?v=ydwKOooaApQ
ale zgodnie Lutku z twoim stwierdzeniem....kobieta i pogoda....
więc buziak na przeprosiny
jak mogłam tak nazwać najdroższy przedmiot Ludwika.... patrz...
http://www.victorinox.com.pl
toż to normalna profanacja, nie wiem czy mi kiedykolwiek wybaczy.... oj ja biedna... chyba do końca mojego życia będę miała wyrzuty sumienia .....
http://www.youtube.com/watch?v=ydwKOooaApQ
ale zgodnie Lutku z twoim stwierdzeniem....kobieta i pogoda....
więc buziak na przeprosiny
Subskrybuj:
Posty (Atom)






