ŻOŁNIERZE WYKLĘCI....

 zdjęcie z netu

Jednym z ważniejszych, a zarazem najbardziej pomijanych i zakłamywanych wydarzeń w XX-wiecznej historii naszej Ojczyzny jest okres Powstania Antykomunistycznego w latach 1944-1963. Informacje o walce i ofierze życia bohaterów konspiracji antykomunistycznej – „Żołnierzy Wyklętych” ciągle jeszcze w zbyt małym stopniu docierają do polskiej młodzieży i osób dorosłych. Propagowanie tej tematyki w różnych formach jest dla naszego Stowarzyszenia jednym z priorytetów działalności. W 2011 roku zostało uchwalone przez Sejm RP święto – 1 marca - Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Dzień 1 marca stał się symbolicznym początkiem naszych działań na rzecz przywrócenia Żołnierzom Drugiej Konspiracji należnego Im miejsca w panteonie narodowej pamięci.
źródło

Ponad 20 tys. „Żołnierzy Wyklętych” zginęło po wojnie z bronią w ręku, kolejnych tysiące trafiło do więzień komunistycznych, gdzie także czekała ich śmierć (w sumie w latach 1944-1955 wykonano ok. 4500 kar śmierci, spośród ponad 8 tys. orzeczonych). Kolejne setki tysięcy przeciwników reżymu trafiło do więzień i obozów pracy, z wieloletnimi wyrokami. Żołnierze, kapłani i niezłomni działacze polityczni trafiali na Mokotów, do Wronek i Rawicza; najmłodsi zaś – harcerze i uczniowie - do SP bądź obozu w Jaworznie (chłopcy) i Bojanowie (dziewczęta). Równocześnie, komunistyczni propagandyści pomawiali ich bezkarnie w prasie: „Zdrajcy narodu i szpiedzy na żołdzie amerykańskim” – krzyczał nagłówek artykułu w „Trybunie Ludu”, opisujący kolejny akt dramatu aresztowanych członków IV Zarządu Głównego Zrzeszenia WiN. Z więzień wychodzili niemal przez cały okres PRL (jako jeden z ostatnich Adam Boryczka - w 1967 r.), także ginęli z rąk SB, jak „Lalek” w październiku 1963 r.Rodziny, w tym dzieci „Żołnierzy Wyklętych” były inwigilowane przez kolejne dekady PRL, stanowiły dla władz „element niepewny”, gorszej kategorii. Zabierano im mieszkania i domy, nie dostawali się na studia, często biedowali. A przecież to oni stanowili rzeczywistą polską elitę – miejską i wiejską! To była prawdziwa polska inteligencja!

Cześć ich pamięci!

 źródło

 Rodzina Ludwika była wierna tradycji i hasłu BÓG, HONOR OJCZYZNA
Ojciec Ludwika Stefan miał brata Bolesława, z którym   przywędrował  po wojnie na Ziemie Odzyskane i obaj  osiedlili się w Rokitnicy. Najstarszy syn Bolka Jan w roku 1952 jako uczeń Spółdzielni Krawieckiej w Złotoryi postanowił zorganizować "reakcyjną grupę młodzieży'
Jan był  starszym  kuzynem Ludwika ,  ten ostatni  w roku 1952 miał zaledwie roczek.... więc  był niemowlakiem.
Więcej na   temat walki z komunizmem młodego Jana Karlaka i jego kolegów  można przeczytać w Echu Złotoryi Nr 5  z maja 2011 roku.
Pozwolę sobie zaprezentować artykuł..

ŻOŁNIERZE WYKLĘCI 

Gdy losy wojny przesądzić się miały 

I pancerny pierścień był u wrót Berlina 

Dla nich ta wojna wcale się nie kończy 

Walka o wolność dla nich się zaczyna 

Ze zniewoleniem narzuconym siłą 

Przez obcy system sąsiada ze wschodu 

Który w istocie w swoich założeniach 

Miał złamać ducha polskiego narodu 

Wolność, niepodległość,to ich święte hasło 

Zrodzone by bronić ojczyzny od wroga 

Za swoje marzenia oddawali życie 

Bo do wolności przez ofiarę droga 

Fałszywa wolność i przyjaźń obłudna 

Żołnierzom Wyklętym zawsze była obca 

Tak ich uczyli, tak ich wychowali 

Od lat najmłodszych,od małego chłopca 

Ich zbrojny opór choć w nierównej walce 

Dawał nadzieję, wciąż o tym mówiono 

Że przyjdą czasy, ze przyjdzie ten moment 

Gdy polski orzeł znów będzie z koroną 

Przykład odwagi, męstwa i ofiary 

Którą złożyć chcieli Wyklęci Żołnierze 

W katowniach, więzieniach i na szubienicy 

Bo wolność ojczyzny krzyżami się mierzy  

 źródło

CZEŚĆ ICH PAMIĘCI !