19 kwietnia 2013

PTAKI I ZAKUPY.....




U nas nic normalnie się nie dzieje..... inni jadą na zakupy do marketu, ładują koszyk i wracają..... ale nie takie łaziory jak my....
Pojechaliśmy wczoraj do Z. ... kupujemy tam chleb NORMALNY bez ulepszaczy na cały tydzień i w zaprzyjaźnionym sklepiku wędliny..... też na tydzień. 
ale wracając do domu pociągnęło nas słoneczko i wiosenny wiaterek....
I oto co się "wylęgło" ze "zboczonej drogi" :)

Kwitną już fiołki..



"piórowate " walczą o teren....







płotek jeszcze stoi ale to już chyba jego ostatnie godziny....




młodzi przygotowują się do sezonu wspinaczkowego...


a nad naszymi  głowami krążył  PTAK..... jaki ? nie potrafiłam go zidentyfikować
latał nad skałkami zataczając pięknie majestatyczne kręgi i unosił się w górę  jak szybowiec w kominie......







i tak kupienie paru bochenków chleba i parę deko wędliny zajęło nam prawie cały dzień......ale jakże miły ....
no i jak wspaniale smakowała nam później  kawa wypita w ogrodzie...choć dookoła jeszcze bałagan, 
ale .....widać już światełko w tunelu.....







16 kwietnia 2013

PŁAKOWICE



Najcenniejszym zabytkiem Płakowic (obecnie części Lwówka Śląskiego) jest renesansowy pałac (nazywany też zamkiem), należący w swoim czasie do najwięk­szych założeń rezydencjonalnych na Śląsku. Piętrowe arkady wokół dziedzińca spowodowały nadanie mu „turystycznej” nazwy Małego Wawelu.

Od ok. 1330 r. do 1530 r. Płakowice należały do rodziny von Raussendorfów, którzy ponoć mieli tu zamek, położony nad Bobrem. Według XIX-wiecznego badacza K. A. Müllera, jego ruiny istniały do 1815 r., kiedy to zostały zniszczone przez powódź. Już w 1501 r. górna część wsi drogą mariażu przeszła w ręce Christopha Talkenberga. Jego syn Rampold postanowił opuścić średniowieczny zamek Podskale i rozpoczął w 1550 r. budowę istniejącej do dziś rezydencji. Prowadził ją do 1563 r. osiadły na Śląsku murator włoski Francesco Parr.  

W odniesieniu do renesansowego założenia określenie „zamek” jest uży­te przez wzgląd na tradycję – w rzeczywistości jest to reprezentacyjny dwór, nie posiadający – poza raczej symbolicznymi alkierzami – elementów ob­ronnych. Pierwotnie jednak otaczała go fosa, a może także wały ziemne ze stanowiskami dla artylerii (po których jednak nie ma śladów). Byłby to więc typ rezydencji określanej mianem palazzo in fortezza.......


Zamek jest budowlą trójskrzydłową; trójkondygnacyjne skrzydła obejmują prostokątny dziedziniec (28 x 18 m). Otaczają go pod­cienia z bogatą dekoracją rzeźbiarską, a nad nimi krużganek z rzeźbioną kamienną balustradą. Pierwotnie dziedziniec był od wschodu otwarty, ograniczony tylko fosą; później zamknięto go murem kur­tynowym. Bryłę budowli wzbogaca kilka ryzalitów. Portal z wejściem zamkniętym łukiem pełnym oparty jest na schemacie bramy triumfa­lnej, sławiącej właściciela pałacu. Umieszczono w nim inskrypcję funda­cyjną, medaliony z płaskorzeźbionymi portretami fundatora i jego żony, herby przedstawiające ich genealogię i ornament z liści laurowych.

We wnętrzach zachowały się sklepienia kolebkowe i krzyżowe oraz profilowane belki stropowe, a na ścianach pozostałości polichromii z 1558 r.

W XVIII w. właścicielem zamku i majątku był baron von Hochberg, miłośnik muzyki i kolekcjoner sztuki. W tym czasie doszło do przebudowy wnętrz pałacu. W 1824 r. nastąpił kres świetności płakowickiej rezydencji – hr. August Ludwik Ferdynand von Nostitz-Rieneck, generał, adiutant króla Prus, sprzedał ją rejencji legnickiej, a władze postanowiły urządzić tu zakład dla umysłowo chorych. W tym celu podjęto gruntowną przebudowę wnętrz. Po ostatniej wojnie zamek długi czas niszczał nie użytkowa­ny, groziła mu całkowita ruina.

Od lis­topada 1992 r. właścicielem pałacu jest Kościół Baptystów, który prowa­dzi rozległe prace remontowe. Funkcjonuje tu Chrześcijański Ośrodek Elim, organizujący obozy religijne, odwykowe i rehabilitacyjne. 


 Zwiedziliśmy tylko  dziedziniec ponieważ  reszta jest terenem prywatnym....















obok w remoncie jest zamek, a za ogrodzeniem ....kuce i kozy, pewnie do rehabilitacji niepełnosprawnych....



żałowałam że nie miałam ze sobą suchego chleba, ale poczęstowałam je chipsami...:(
 


W pałacu mieści się Katolicki Ośrodek "ELIM"



    ....... Obecnie pałac jest wykorzystywany na potrzeby Chrześcijańskiego Ośrodka Elim, założonego przez Kennetha i Giselle Herweynenów, baptystów z Australii. Australijczycy po kupieniu renesansowego pałacu, otworzyli w nim kaplicę, jadalnię i salę z ubraniami z zagranicznych darów. Dziś Elim liczy ponad 150 osób, większość to konwertyci, ochrzczeni w obrządku baptystów przez zanurzenie w wannie.
.....
     Antoni Światłowski, lat 67, mechanik z Pławnej, ma jeszcze trudności ze spontanicznym tańcem, ale przyznaje, że wreszcie znalazł swoje miejsce: – Próbowałem już u jehowych, u zielonoświątkowców, ale najbardziej wkurzył mnie ksiądz katolicki nie dając nic w zamian, tylko inkasował na tacę, od nas, od najbiedniejszych. Antoni wylicza zalety nowej parafii: paczki z ubraniami, w nich piękne buty, krawaty, w tygodniu obiad w pałacowej jadalni, bezpłatne lekcje angielskiego, do dyspozycji religijna biblioteczka. Przerywa pani Krystyna, gospodyni domowa, z Biblią pod pachą (na grzbiecie Pisma św. różowym flamastrem napisała: „I love Jezusik”): – Anton, kochanie, zapomniałeś powiedzieć, że my tutaj przede wszystkim nauczyliśmy się dawać z siebie coś innym. Faktycznie, baptyści widywani są w niebieskich koszulkach z napisem „Służąc Tobie, służę Jezusowi”, w grupach sprzątają ulice, odwiedzają domy pomocy społecznej albo za darmo myją samochody, a kierowcom błogosławią.
     – Służąc innym dowiadują się, że są silni – mówi pastor Ken. – Patrzą na ludzi w ośrodkach pomocy, w domach starców i myślą, hej, moje życie nie jest aż tak tragiczne? Zalecenia pastora Kena są jak przewodnik aktywizowania środowisk wykluczonych społecznie. Zasada pierwsza: dowartościować. To w Polsce Ken po raz pierwszy w życiu zobaczył ręcznie zrobioną kosiarkę do trawy z dziecięcego wózka i silnika spalinowego. – System nie zdusił w was zaradności – tłumaczy uśmiechnięty pastor. Zasada druga w aktywizowaniu: wspólnota. Jej członkowie wymienią adresy, telefony. To ważne, bo ludzie w biedzie lubią się wstydzić, zamykać w czterech ścianach, topić żale w butelce. Wspólnota pomoże też rozliczać się z postanowień w nowym życiu: nie będę pił, rzucę palenie, przestanę gapić się w otępiający telewizor. 

     Baptysta do zboru przychodzi jak na lekcje, z długopisem i kajetem. Bóg baptystów lubi konkrety. Stąd grafik modlitw na tydzień: poniedziałek za panią X (leży w szpitalu w Mirsku), wtorek za powodzenie dotarcia przesyłki z kroplami do oczu od wolontariuszki z Irlandii, środa w intencji znalezienia pracy dla Staszka i Romka. Wiadomo też, kto ma samochód, pralkę, spawarkę, traktor, potrafi coś uszyć, odmalować, dobrze upichcić. Tworzy się sieć samopomocowa. Ken zapewnia: – Bóg to doceni i dalej pomoże. Zaufajcie, On was wszystkich tak kocha, że jest w stanie zrobić nawet tysiąc cudów dziennie! Z krzesła podnosi się Krzysiek: – Chciałem powiedzieć, że już nie piję i że zauważyłem, jaka jest dobra moja małżonka. Jak zawsze czeka z obiadem. Chcę przy wspólnocie powiedzieć: Kasiu, kocham cię. Pastor Ken, do mikrofonu: – Kup jej kwiaty! Sala: – Amen. Oklaski. 




 
fragment ogrodu.....


15 kwietnia 2013

SZWAJCARIA LWÓWECKA I PANIEŃSKIE SKAŁY


Szwajcaria Lwówecka zwana również Lwóweckimi Skałami to grupa skał z piaskowca podobnych do tych jakie możemy spotkać w Górach Stołowych, ale o mniejszych rozmiarach. Mimo tego są to największe piaskowce w całych Sudetach poza tymi występującymi właśnie w Górach Stołowych

.Szwajcaria Lwówecka składa się z kilku głównych baszt skalnych, które w sumie mają kilkaset metrów szerokości ok. 20 - 30 metrów wysokości. Dla turystów przy skałkach utworzono ścieżkę dydaktyczną, której szybkie przejście zajmuje ok. pół godziny. Podążając ścieżką zobaczyć można, skałki oraz odpocząć w kilku przygotowanych miejscach, gdzie stoją wiaty ochronne. Przy końcu ścieżki znajduje się punkt widokowy na okoliczne wzgórza, Widać również szczyty Karkonoszy.

  http://www.atrakcje-turystyczne.eu/obiekt,509,0,szwajcaria-lwowecka.php

Pogoda dopisała ,więc sezon wędrówkowy uważamy za rozpoczęty









na szczycie



Jak widać Mośka świetnie sobie radziła na skałkach, chyba lepiej niż pani.....
 Po drugiej stronie szosy naprzeciwko tych formacji skalnych po których chodziliśmy znajdują się Panieńskie Skały.




 Nazwa Panieńskie Skały ma również długie tradycje. Jeszcze dziś możemy odnaleźć wykuty w skałach niemiecki napis Jungfernstubschen - ,,Panieńska Izdebka”. Nazwa tych skał, jak głosi legenda, pochodzi od ukrywających się między nimi podczas wojen husyckich dziewcząt i kobiet z Lwówka. Według legendy miejsce to prawdopodobnie jest połączone podziemnym tunelem z kościołem św. Franciszka. Tunel miał służyć do ucieczki wielu kobiet, panienek i dzieci również w czasie wojny 30 – letniej. Także w kronikach odnotowano istnienie podziemnego korytarza na głębokości20 m. Idącego stąd w okolice Radłówki. Częściowo miał on służyć do odprowadzania wody. Na skałach zachowało się wiele inskrypcji pozostawionych na pamiątkę przez turystów w XIX i XX w. Jednak oglądając uważniej ściany skalne, można odnaleźć napisy pochodzące z XVI i XVII w., jak również inskrypcje i ślady pojedynków stoczonych tu w XVI – XIX w.


Kolejną dużą ciekawostką są wyryte blisko siebie dwa znaki walońskie (co jest dużą rzadkością), które znajdują się w prześwicie tzw. ,,Panieńskiej Izdebki”.
Prawdopodobnie znaki te pozostawione zostały przez Walonów  - pochodzących z terenów Europy Zachodniej (np.: Walonii) średniowiecznych wyspecjalizowanych poszukiwaczy skarbów tj. kamieni i metali szczególnie szlachetnych. Należy pamiętać, iż Walonowie nie pozostawiali swoich znaków bez przyczyny i znaczenia.

http://www.powiatlwowecki.info/index.php/artykuly-z-podzialem-na-kategorie/skarby-i-tajemnice/177-sekrety-panienskich-skalek-cz-1












kolejny etap niedzielnej wędrówki to Płakowice....

13 kwietnia 2013

BOCIANY I TAURON....:)




Dwa tygodnie temu widzieliśmy pierwsze bociany i w Twardocicach i Sobocie. W każdym gnieździe był tylko jeden ptak....
Nie znam zwyczajów bocianich i może mnie jakiś ornitolog oświeci - jak to jest z tymi ptakami.
Wczoraj nad naszym domem przeleciało stado , chyba z 15 bocianów..... no i w gniazdach jak wyżej są już po dwa ptaki.
Czy zwyczajowo boćki ojcowie przylatują pierwsi i zajmują sobie swoje gniazda czekając w nich na partnerkę ? która przyleci drugim rzutem ? 
Bo tak to wygląda..... a może jest inaczej ?

Boćki poprawiły mi humor, zjechany przez "kochaany Tauron"
Każdy kto ma licznik przedpłatowy wie, że najpierw trzeba sobie prąd "kupić" a później "prosić o kod....
Do tej pory jakoś nie miałam z tym problemów... no właśnie do przedwczoraj....
Prąd kupiony, przelew wykonany, więc dzwonię na infolinię ..... a tu ZONK....
panienka odpowiada,  że wpłaty ...NIE MA..... ale najpierw wywiad rzeka.... numer klienta, adres, na kogo umowa, PESEL.itd...
tłumaczę,  że dokonałam  jej dwa dni wcześniej, panienka sprawdza przez około 15 minut / wiszę na linii a impulsy idą się j....ć....aby usłyszeć ponownie,  że mojej wpłaty NIE MA.
Radzi mi wpłacić kolejny raz i wysłać ksero przelewu do firmy do rozpatrzenia... a na odpieprz mówi, że może mi podać niby mój kod bo JEST WYGENEROWANY ... tylko,  że ja w tym dniu nic nie wpłacałam...
Kod oczywiście do .....@@@@@
Firma mieści się w Krakowie, telefonu  w necie do prezesów czy księgowości brak, tylko są te nieszczęsne infolinie i niekompetentne panienki....
 a ja mieszkam na Dolnym Śląsku . 
Dostałam nerwa, bo wiadomo , nawet jak wyślę to nieszczęsne potwierdzenie wpłaty to moje pismo trafi do kosza albo w najlepszym układzie dostanę jakąś wymijającą odpowiedź po miesiącu lub więcej.
Dziwi mnie ...kurna.... WIELE RZECZY MNIE OSTATNIO DZIWI "  że nie można siedziby firmy obsługującej Dolny Śląsk umieścić na Dolnym Śląsku... bliżej klienta, który nabija im kabzę....
no ale to by było za proste.... władza odgradza się od swoich klientów, bo zawracają im tylko doooopę,  a władza musi intensywnie pracować jak tu jeszcze obedrzeć ze skóry tego klienta.
No i jest.... mają być wprowadzone inteligentne liczniki energii / koszty pokryjemy MY/ może z podsłuchem już albo i wideokamerą ?
Ale do rzeczy na drugi dzień apiać to samo
infolinia.... zajęte, muzyczka na vqrv.... no i po  iluś tam  minutach odzywa się ... tym razem męski głos....
nawijam od nowa... kupiłam,  zapłaciłam,  proszę o KOD  bo na liczniku robi się cieniutko....
no i męska decyzja....
proszę zadzwonić za trzy godziny bo coś się "stało w systemie"
nie mam innej rady jak znów dzwonić i patrzeć jak to moje impulsy....itd....
ale tym razem SUKCES!!!!!
pan odpowiada że wpłata 'SIĘ ZNALAZŁA" 
I  dostałam nareszcie WŁAŚCIWY KOD....
BRAWO TAURON, TYLKO TAK DALEJ, może  macie cichą umowę z TELEKOMUNIKACJĄ  i dzielicie  się tymi zyskami z impulsów ?


No dobra ....zrobiło się ciepło więc trzeba brać się za działkę....zasypaliśmy jedno oczko , z którego  zostały wyłowione rybki....  powędrowały  do drugiego...


a to pracownicy.. jak widać .....intensywnie pracują .....


i przebrzydła gadzina.... dopiero teraz zakwita.... a w ubiegłym roku już 16 lutego miał piękne kwiaty....
świat staje na głowie.....




6 kwietnia 2013

CHMIELEŃ

Dzisiejszy dzień przyniósł nam nerwówkę..... 
mieliśmy przełożoną wizytę  u wweterynarza z wczoraj na dzisiaj, więc pojechaliśmy z naszą psiną na ten zabieg....
Tym razem już nie bała się tak bardzo, panowie...Młody i Starszy  już na nas czekali,  gadka, szmatka, zastrzyk ...i pies leży....
no to możecie przyjechać za 1,5  godziny, mówią....

więc pojechaliśmy...


 CHMIELEŃ
tu  więcej....
  wszędzie leży jeszcze śnieg, no to gdzie tu spacerować, postanowiliśmy pojechać   najbliższą drogą do Chmielenia. 
Nie znam tej miejscowości, przejeżdżąliśmy tylko przez  nią  kilka razy, więc mając  tylko godzinę czasu poszliśmy na cmentarz przykościelny. 
Ja z tego wszystkiego nie zabrałam aparatu więc robiłam zdjęcia komórką....
Sniegu miejscami tyle,  że wsypywał mi się do kaloszy.....
W   ogrodzenie  otaczające kościół wmurowane są epitafia... kilka sztuk tylko....





stoi też piękny , kamienny nagrobek młodego [ pewnie mieszkańca tej wsi]    zmarłego w wieku dwudziestu paru lat,  w 1919 roku. Nie wiem  czy śmierć nastąpiła w czasie działań wojennych czy też nie, ale krzyż widniejący na nagrobku sugeruje,  że był to żołnierz.



zdjęcie z netu

patrząc na usytuowane obecne  groby na cmentarzu  nasuwa mi się nieodmiennie refleksja.
Dlaczego mogiły pochowanych tu ówczesnych  niemieckich mieszkańców są usytuowane równo, w rzędach,  z zachowaniem proporcji, są wymurowane kwatery, wszystko to stworzone z ładem i harmonią....
obecne groby sa stawiane , chaotycznie,  byle jak, bogatsi mają większe, biedniejsi mniejsze, tak, że nie zawsze można spokojnie dojść do mogiły. Haos i bylejakośc....
Boli mnie to , bo czyż  nikt z gospodarzy cmentarza  tego  nie widzi ?
I muszę przyznać rację,  że jednak niemiecki ordnung bardziej mi odpowiada, chociażby na cmentarzu.










Podziwiam kunszt dawnych kamieniarzy , ten nagrobek jest przykładem...wykute z kamienia małe ciosy....ułożone w cokół....


Wsiadając do samochodu widzimy jak z budynku parafialnego wychodzi ksiądz, omiata nas spojrzeniem i zatrzaskuje za sobą  z powrotem  drzwi. 
 Zapewne  obserwował nas przez okno jak robilismy zdjęcia i   pomyslał, że to może jacyś przyszli  złodzieje , którzy sobie upatrują  łupy do kradzieży. Nie wiem czy nie zapisał sobie naszych numerów.
No i teraz gdyby coś w parafii zgineło,  jak nic mielibyśmy policję na karku.






Zaczyna opadać mgła,  więc postanawiamy wracać, droga jest w tej mgle prześliczna, tajemnicza....













i nagle dzwoni telefon.... możecie przyjechać po pieska,  ale operacji nie było ...
??????

Przyjeżdżamy więc do lecznicy, pies leży na stole, ale gdy się odezwałam zamerdał delikatnie ogonkiem.... no żyje , myślę...


i co się okazało.... nasza Mosia dostała zapaści, trzeba było ją reanimować.... nie oddychała.....
a ponowne podanie leku usypiającego spowodowało by jej zejście :(
No i kolejny raz wywinęła nam psikusa, Wet śmiał się,  że dobrze że nie zaczął ją kroić bo byłoby.... 
No więc  wnieśliśmy  ją do domu,  teraz doszła już do siebie, ale patrzy na nas z wyrzutem.....
I nie wiem,  czy za miesiąc nie pojedziemy ponownie, bo tego schorzenia  nie da się leczyć .... trzeba radykalnego rozwiązania jeżeli ma być jeszcze zdrowa.
Zobaczymy.....
I tak to zleciała nam sobota....