11 grudnia 2011

MOJE PRACE I NIE TYLKO.....

Dzisiejszy post będzie bardziej zdjęciowy, ponieważ dzień jest już bardzo krótki więc wieczorami siadamy sobie z Lutkiem i zajmujemy się swoimi pasjami...
Ludwik renowacją i odnową swojej kolekcji - radia, polifony, gramofony, sprzęt radiowy wojskowy itp....a ja biorę do ręki druty i dziergam.
Ostatnio w sieci moda na szyjogrzeje więc i ja wydziergałam sobie kilka kompletów....
i tak zwykły , czarny na wycieczki do lasu
to też czarne...z tej samej włóczki co szyjogrzej

komplet kremowy do czarnego płaszcza....


w kolorze jesieni z czystej wełny....

z wełenki od Marty z Zagrody




zima więc mi niestraszna, ale ja i tak wolę jesień i cieszę się,  że jeszcze trwa.... bo dziś piękne słoneczko i radosny dzień...
a dlaczego ?   bo pozwoliliśmy sobie dziś po wczorajszej pracowitej sobocie , rąbaniu drzewa i znoszeniu do piwnicy..... na pełny poranny  relaks, poranny seks i kawusię w łóżku....z ukochanym mężusiem i .... hmmm Mosią w tle....
Psina jest  dyskretna, odwraca głowę i udaje,  że nic nie słyszy i nie widzi....
Ot psia inteligencja :)))

 a to nasze częściowe zapasy  drewna ...do przerobienia.....

10 grudnia 2011

PIERWSZY ŚNIEG

Dziś po raz pierwszy  tej zimy zobaczyłam przez okno wirujące płatki śniegu. Nie powiem , że lubię zimę, nigdy jej nie lubiłam, ale wiadomo na pogodę nie mam wpływu.Stojąc w kuchni przy oknie spostrzegłam na niebie jakiś obiekt, wyglądał z daleka jak płynący  smok, poruszający wielkimi skrzydłami. Po chwili zobaczyłam , że to klucz dzikich gęsi.... nawet nie klucz, leciały dość chaotycznie.... pewnie je ten śnieg przywołał do porządku i spostrzegły,  że niestety ale czas odlecieć. Skierowały się na zachód i z gęganiem odleciały. Szkoda że nie zdążyłam zrobić im zdjęcia.

Przegladając pocztę znalazłam link do schroniska dla zwierząt...
http://tablica.pl/nakarm-psa/
nakarmiłam dziś Tigra... jutro pewnie też.....

w ubiegłym roku też to robiłam, wiem że tam zwierzęta są nieszczęśliwe, pies mojej córki też jest wzięty ze schroniska, i traumę ma do dziś....choć jest kochany.
nie to co nasza Mosia, rozpieszczana i lelana....
Zwierzęta tak jak ludzie.... maja przypisany do swojego życia los... jeden spędzi je na łańcuchu, drugi w państwa łóżku.
Ale każda krzywda mnie boli, więc skoro mogę pomóc to pomagam..
pies córki

bez komentarza
 A to nasz drugi pies.... Misiek vel Gudłaj....
Misiek vel Gudłaj

po śmierci swego pana błąkał sie przez pół roku po okolicy , głodny i wycieńczony, postanowiono go  więc zastrzelić.... Ludwik wziął go do siebie, ratując mu życie. Misiek jest stary, musi być na uwięzi bo ucieka na drogę, ale chyba jest szczęsliwy.
Powiem , że kiedy przyjechałam tutaj po raz pierwszy ... na mnie nie ujadał, pozwolił się pogłaskać..... chyba wyczuł że nie jestem jego wrogiem.
Teraz przeżywa drugą młodość, cieszy się jak wariat  na mój widok ,
Dawniej jak uciekał trzeba go było siłą zaganiać do domu,   dwa dni temu też się "wyzwolił" i spotkaliśmy go na jezdni wracając samochodem do domu.
Wysiadłam , zawołałam...i pozwolił się spokojnie za obrożę zaprowadzić na podwórko. Ludwik mówi,  że to po raz pierwszy któś go tak przyprowadził.
Chyba się jakoś z tymi swoimi "gadami " dogaduję.

W sieci czytam już o przygotowaniach świątecznych, ja powiem szczerze nie czuję jeszcze tego czasu, wprawdzie Adwent  - tak....jest to czas piękny, czas oczekiwania....
W tym roku po raz pierwszy  wspólnie spędzimy z Ludwikiem te święta... i pewnie wtedy nastanie dla nas ten magiczny czas...wspólny opłatek, pasterka.... tak jak kiedyś marzyłam , że je spędzę....a przede wszystkim Miłość.... maleńka Miłość zstępująca z Nieba i nasza.... ta ziemska.

6 grudnia 2011

PROFESOR SEDLAK



Po raz drugi czytam wspaniała książeczkę Kazimierza Dymel "Skąd ten blask profesorze Sedlak".  Nie znałam tej pozycji, , Ludwik kupił ją w internecie,  bo jego księgozbiór został przetrzebiony przez nieuczciwych"pożyczaczy".
Miał ją kiedyś w swoich zbiorach, ale nie wróciła do domu,  wiec skoro nadarzyła się okazja  - kupił.
Przeczytałam ją z uwagą pierwszy raz , aby zaraz po zakończeniu wrócić na początek i delektować się już teraz tylko "perełkami".
Profesor w piękny i skondensowany sposób przedstawia swoje przemyślenia, tezy życiowe. Choć nie wszystko jest dla mnie jasne - Profesor jest uczonym o wszechstronnych zainteresowaniach, zajmuje się paleontologią, paleofizyką. Jest twórcą bioelektroniki, założycielem i długoletnim kierownikiem Katedry Biologii Teoretycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W książce która jest zapiskiem rozmowy z Profesorem jest wiele stwierdzeń podanych w taki sposób że mogą służyć jako "życiowe cytaty"
Odnalazłam tam tematy poruszane kiedyś na tym blogu, ja nie potrafiłam w tak prosty a jednocześnie skondensowany sposób ich przekazać, tutaj jest to podane w najprostszy i krystaliczny sposób.
Pisałam kiedyś,  że nie potrafię żyć pod kloszem, muszę mieć wokół siebie przestrzeń i możliwość działania...
Profesor pisze.....zawsze byłem cynikiem samotności i niezależności, a ponieważ nie pasuję swoimi wgłębieniami do oficjalnego garbu nauki, to zawsze znajdą sie tacy, którzy chcieliby narzucić niewidziany klosz.

Pisałam o tym że w życiu szukałam CZŁOWIEKA.....
Profesor pisze: Człowiekowi jest potrzebny CZŁOWIEK nie ludzie. CZŁOWIEK w rezonansie...

Zastanawiałam się kiedyś nad swoim wyobrażeniem Boga, o codziennych moich z Nim rozmowach, tęsknotach....o swojej symbiozie z przyrodą stworzoną przez Niego...
Profesor pisze : koczownik ma wyjątkowe, odmienne poczucie Boga. To własny wymiar zagubiony w pustce i trzeba właśnie sięgnąć do Boga szukając własnego wymiaru w nieskończonej pustyni. Wielkie rzeczy powstają tylko w samotności i w niepokoju, burzliwe czasy zawsze wyzwalają myślenie.
Człowiek który nie przeżył burzy nie jest nawet pustynią: ta przynajmniej ba burze piaskowe. Taki człowiek jest po prostu cmentarzyskiem, zunifikowanym, uformowanym,  po swojemu umundurowanym.....

Pisałam o swojej "mądrości czy też głupocie życiowej" , nie potrafiłam sobie czasami z nią poradzić, miotałam się wokół "własnego ogona"
Profesor stwierdza ..... mądrość życiowa  polega czasami na tym , że się ucieka w samotność, by powrócić do życia głębszym, pełniejszym , bogatszym.
Moje dążenie do zdobywania wiedzy było i jest nadal priorytetem życiowym, ale im więcej jej zdobywam  to  zdaję sobie sprawę , że mniej wiem.
Profesor pisze..... Im człowiek więcej wie, tym staje się mniejszy w swojej wyobraźni a głębszy i większy w swojej myśli.... A właściwie dopiero przyroda uczy nas pokory. Co dziwniejsze, również przyroda uczy nas bycia człowiekiem. I tak, kwiat uczy subtelności, bezmiar morza - nieskończoności marzeń, góry - marszu i wspinania się po kamienistej drodze aby stamtąd ogarnąć ziemię i wszechstrop niebieski. Po to jest to wszystko.

Piękne, mądre słowa.... i jak tu się nie zachwycić osobowością Profesora ?
Profesor Sedlak nie żyje ...odszedł do Wieczności w 1993 roku ale jego przesłanie żyje i żyć nadal  będzie. 

Jakże dziś brakuje mi takich mądrych naukowców, mających czystą duszę, szerokie horyzonty myślowe, preferujących miłość do ojczyzny i swojego narodu....działających  ku wzrostowi swojej Ojczyzny a nie ku jej upadkowi.

1 grudnia 2011

MODEROWANIE :((

Moi mili Goście, dopiero teraz zobaczyłam że przez przypadek włączyłam opcję moderowania komentarzy,  dzisiaj juz wszystko działa normalnie.I odpowiadam:
droga która uwiecznił mój mąż wiedzie od cmentarza na Wzgórze Zamkowe, ten mur to właśnie "plecy" muru cmentarnego. Lutek potrafi zobaczyć coś,  co  dla innych jest zupełnie niefotogeniczne. Tak było i tym razem, wracaliśmy z cmentarza i aby pochodzić jeszcze po lesie poszliśmy ścieżką na wzgórze.

 http://www.gazeta.zlotoryja.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=4216&Itemid=3

Mieszkamy o krok od ruin zamku a właściwie ruin kaplicy.... oto kilka zdjęć....
pozostałości kaplicy zamkowej.... tylko tyle zostało...


 ścieżka Świętej Jadwigi
most wiodący do kościoła
droga w promieniach słońca




 kościół w Rokitnicy




Rokitnica - szopa przy kościele
nasz dom widziany ze ścieżki na wzgórze.....

no to na dziś   tyle, idę teraz do piwnicy rozpalić w piecu :)
bardzo lubię żywy ogień i palenie w piecu, Ludwik śmieje się , że po śmierci mam jak w banku angaż na "starszego piecowego w piekle"

30 listopada 2011

PONURO

Dzisiejszy dzień to jeden z bardziej ponurych i smętnych dni. Może to pogoda sprawiła że już rano nie miałam ochoty wstać z łózka, ciemno, szaro na dworze. Brak światła słonecznego działa na mnie .. bardzo depresyjnie.  Nie  pomaga przeglądanie blogów, portali. Na wszystkich społecznościowych same złe wieści.... tu wojna, tam walki, zabijanie, mordowanie, głód, wyzysk.... czy naprawdę na całym świecie nie ma choć jednej dobrej wiadomości ? Nie interesują mnie wybryki gwiazd, żenujące i absurdalne ich zachowania z życia....
Polityka...schodzi juz też poniżej poziomu.... wystarczy przeczytac "dyskusję" na temat ostatniego wystąpienia Sikorskiego....
Czy ja naprawdę dożyję swoich dni w spokoju i bez frustracji ?
Zastanawia mnie dziwny fakt... historia życia zatacza krąg i wraca do punktu wyjścia.
Pamiętam że jako dziecko mieszkałam w mieszkaniu bez wygód, ubikacja była na półpiętrze, zimna woda tylko na korytarzu...jeden kran na 4 rodziny. Rodzice oszczędzali na wszystkim, nie paliło się w kuchni tylko w pokoju, nie było w domu łazienki , więc mycie się w lodowatej kuchni było bardzo nieprzyjemne. Później nadszedł czas dorosłości, mieszkanie w bloku z wygodami, narodziny dzieci.... i wydawało sie że jakoś będzie lepiej, choć moje życie dziwnym trafem jest chyba obciążone jakąś złą karmą. Nigdy nie miałam samochodu, nie jeździłam na wczasy...
Obecnie kiedy jestem z Lutkiem mam wszystko, uczucie,  dom, samochód i wydawałoby się,  że nareszcie będę  mogła spokojnie dożyc swoich dni.... no to sytuacja ekonomiczna w państwie , straszenie ludzi krachem i wojna robi swoje. Znów zostało zasiane zło.Drożyzna wszystkiego doprowadza do tego , że mając własną łazienkę.... z przyczyn ekonomicznych  nie będzie się z niej korzystało tylko będzie się myło w misce jak 60 lat temu. Ceny wody, ścieków, prądu są odwrotnie proporcjonalne do naszych dochodów... Ceny rosną...dochody maleją.
Czy tak miała wyglądać świetlista przyszłość emeryta?
Emeryt nie pójdzie strajkować, nie upomni się o swoje .. bo jest  za słaby....
No to wylałam swoje żale.... i jest mi lepiej....


Idę zaraz na spacer do lasu... może mi się humor poprawi.... i czekam na Lutka, z nim wszystko wydaje się lepsze i bezpieczniejsze.

Bezpieczeństwo - Czternaście liter ukrytych tylko w Jego ramionach. 
Kinia-kiniusia

14 listopada 2011

SZYJOGRZEJ I SPACER

Listopadowa złota jesień chyba się skończyła, rano na trawie widać szron, temperatura spada w nocy poniżej zera....trzeba się więc zaopatrzyć w zimowe okrycie głowy.
I tak też wydziergałam sobie szyjogrzeja i czapkę,  fotka na tle kwitnącego jeszcze
wawrzynka wilcze łyko....
nasz wawrzynek



no a tutaj już tradycyjnie świerk

W niedzielę do południa poszliśmy do pobliskiego lasu, Mosia zadowolona że mogła pobiegać, goniła i tym razem przez pole rzepakowe sarnę, rzecz jasna nie złapawszy jej. Ziemia była mokra i błotnista, utaplało się to nasze zwierzątko jak za przeproszeniem świnia.... no i musiała spać sama na dole bo "państwo" nie wpuscili jej do sypialni. Obrażona była na nas przez pół dnia.
A to kilka migawek ze spaceru:


droga nie zawsze była usłana dywanem z liści

pokonujemy błotko.....

a to już droga powrotna

zaraz będziemy w domku

No żeby nie było że cały dzień  szwendaliśmy się po polach, wieczorem poszlismy na koncert Zespołu  Żołnierzy Rezerwy ROTA

Po koncercie nasyceni piękna muzyką dopełniliśmy wieczór kolacją z lampką wina....

12 listopada 2011

SŁOWO

Jechaliśmy ostatnio z Ludwikiem do Legnicy na mszę i spotkanie polecone nam przez znajomego. W czasie jazdy Ludwik mówi,  zobacz jak JEDNO SŁOWO potrafi odmienić koleje losu, wiedziałam o jakie słowo chodzi ...o CZŁOWIEKA...
to właśnie to słowo zwróciło uwagę Lutka na portalu - i tak się to zaczęło.
W przeciągu kilku miesięcy nasze życie odmieniło się o 180 stopni...
Czy to naprawdę zadziałała magia słów , czy też cały nasz los jest już z góry zaprogramowany i toczy się  własnym  torem ?
Skłonna jestem sądzić, że to drugie, z tym , że Stwórca daje nam kilka wariantów do wyboru, wskazuje drogi, ale którą  pójdziemy to już nasz wybór.
Czasami boimy się nowego, nieznanego, trudnego , łatwiej jest spokojnie życie przeczekać ze "znanym wrogiem" niż wyruszyć w nieznane.
Ale czasami determinacja jest tak silna, że łamiemy wszelkie bariery i odkrywamy nowe....
Nie zawsze to nowe jest lepsze,  lecz w moim wypadku to NOWE  okazało się najmądrzejszą decyzją , nawet w marzeniach nie śniłam że odnajdę naprawdę swoje szczęście i miejsce w życiu.
Wielu ludzi przez całe życie poszukuje właściwej drogi do szczęścia i nie starcza im żywota, aby ją odnaleźć. Wszak lepiej by zrobili, gdyby od razu poszli i zapytali się własnego sumienia, dokąd dalej powinni podążać. "Sokrates

A tak się właśnie dokonało, piszę teraz z własnego miejsca na ziemi, z własnego domu,  mając za męża fantastycznego człowieka. I z tego się właśnie cieszę, choć nie powiem oboje mamy normalne, życiowe problemy, ale we dwójkę łatwiej je po prostu znieść.
Nie sądziłam że właśnie tutaj odnajdę "korzenie" a pomoc przyjdzie
ze strony mężczyzny, z którym  będę miała wspólnych przodków albo połączą   nas inne więzy rodzinne.  
Te więzy , korzenie  -  są  zawarte w trzech prostych słowach:

BÓG, HONOR, OJCZYZNA
  
Często rozmawiamy z Ludwikiem,  i to chyba dobrze rokuje na przyszłość ...

Małżeństwo jako długa rozmowa. Wstępując w związki małżeńskie należy postawić sobie pytanie: czy sądzisz, że będziesz mógł z tą kobietą do późnego wieku z przyjemnością prowadzić rozmowy? Wszystko inne jest w małżeństwie przejściowe, ale przeważna część obcowania przypada na rozmowę."    Friedrich Wilhelm Nietzsche


Świeżą wodę w swoich dłoniach Ci przyniosę
By ugasić Twe pragnienie i tęsknotę
A gdy mrokiem noc otuli nasz łoże
Podaruję wszystkie gwiazdy z nieba złote

Pył odgarnę z drogi, którą idziesz
Będę na tej drodze Twoim drogowskazem
Nie zbłądzimy idąc razem ku marzeniom
Wszystkie szczyty zdobędziemy pnąc się razem!

Żadna zamieć nas już nigdy nie rozdzieli
Łez przelałaś w swoim życiu bardzo wiele
Nigdy więcej nie zapłaczesz w samotności
Bo na zawsze będę Twoim przyjacielem

A gdy jesień życia chłodem nas otuli
Przy kominku usiądziemy razem zadumani
Wspominając najszczęśliwsze życia chwile
Wciąż gorąco tak jak dawniej zakochani....


Little Prince

11 listopada 2011

ZŁOTORYJA - DZIEŃ NIEPODLEGŁOŚCI



Co to jest niepodległość ?
wg Wikipedii to:
  Niepodległość – niezależność państwa od formalnego wpływu innych jednostek politycznych. Niepodległość można również określić jako suwerenność potencjalną.
Czy w chwili obecnej możemy mówić , że nasze państwo jest całkowicie niezależne od wpływu innych jednostek ?  Nie.... jesteśmy uzależnieni prawie już całkowicie od Unii a pośrednio od jej najsilniejszych członków... 
Praktycznie cały majątek narodowy i wszelakie dobra są już  w rękach obcych, jak więc można mówić o suwerenności...
Nie szanuje się nawet symboli narodowych, orzeł który był od czasów Piastów Królewskim Ptakiem,  symbolem ,  który stał się GODŁEM PAŃSTWOWYM potraktowany został przez niby polskiego Prezydenta  jako orzełek...a może lepiej powiedzieć ptaszek ?
Znana jest pewnie historia emblematu na koszulkach sportowców....

Prezydent Bronisław Komorowski był też pytany o nowe logo na koszulkach piłkarskiej reprezentacji Polski: "Symbole są potrzebne, sztandary są potrzebne, bo wokół nich się skupia wspólnota, mniejsza albo większa, nie jest przypadkiem, że sztandary mają i Ochotnicza Straż Pożarna, różne organizacje, szkoły, instytucje, są też sztandary narodowe. Ja osobiście nie do końca rozumiem, dlaczego miałby zniknąć orzełek jako symbol. Symbol wspólnoty. Tego nie rozumiem. Może są jakieś szczególne powody, może ktoś próbuje stworzyć nowy symbol jedności Polaków i wspólnoty w obszarze przynajmniej sportu, dobrze by było, gdyby to ktoś powiedział, że to ma być nowy symbol - powiedział Komorowski.
Jego zdaniem symbole są potrzebne: "Zanim się symbol znany, lubiany, ceniony, kochany wyśle na emeryturę, to należy się jednak dziesięć razy zastanowić. Ja nie rozumiem i oczekuję, że ktoś to jakoś rozsądnie wytłumaczy. Wydaje mi się, że nikt nic lepszego, bardziej jednoczącego Polaków, niż orzeł polski w koronie, biały orzeł, nie wymyślił i nie wymyśli" - - dodał prezydent.
cytat z netu

Jakie żałosne to słowa , jak może Prezydent  powiedzieć,  że  nie rozumie, dlaczego orzeł jest dla milionów PRAWDZIWYCH POLAKÓW, PATRIOTÓW  - najwyższą świętością na równi z biało- czerwoną czy  hymnem państwowym.
Czy tak się zachowuje  prawdziwy Polak ?  
Może powinno się sięgnąć do korzeni prawdziwych Polaków, gdzie od dziecka uczono miłości do  Ojczyzny,...  pewnie nie wszystkim jest znany Katechizm Władysława Bełzy... sztandarowy tekst uczony przez MATKI...
Następujący tekst pochodzi z 1901 roku[1]:

— Kto ty jesteś?
— Polak mały.
— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swemi.
— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.
— Czem ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.
— Czem zdobyta?
— Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.
— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę!
— Coś ty dla niej?
— Wdzięczne dziécię.
— Coś jej winien?
— Oddać życie.
Kto teraz uczy dzieci miłości do Ojczyzny ?   ogłupiające i wyszydzające polskość media.... już też  nie polskie ?




Jednakże Dzień Niepodległości był obchodzony w  naszym pobliskim mieście....
oto kilka migawek:
warta honorowa przed pomnikiem niepodległości

poczty sztandarowe

kombatanci
młodzież z liceum wojskowego

krótkie wystąpienie Burmistrza Ireneusza Żurawskiego
Muszę powiedzieć, że w tym krótkim przemówieniu Burmistrz  w sposób niezwykle celny i dogłębny oddał sens tego święta, bez upolitycznienia i spłycenia problemu.
moment składania kwiatów
 Po apelu przeszliśmy do kościoła na uroczysta Mszę Świętą..
poczet honorowy
w trakcie mszy swoim śpiewem ubogacał uroczystość Zespół Żołnierzy Rezerwy ROTA, śpiewając pieśni legionowe, narodowe.....


Nie wszyscy jednak świętowali ten dzień stosownie do jego rangi ...flagi biało- czerwone wywieszono tylko w nielicznych domach....
u nas wyglądało to tak

ale dla większości  był to niestety tylko  zwykły, normalny, wolny dzień od pracy,

"Święta miłości kochanej ojczyzny, / Czują cię tylko umysły poczciwe ! Dla ciebie zjadłe smakują trucizny, / Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe. Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny, / Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe. Byle cię można wspomóc, byle wspierać, / Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać. Ignacy Krasicki (1735 - 1801) "

5 listopada 2011

CHUSTA

Skończyłam dziś chustę, cienizna niesamowita , ale piękny kolor i doskonała włóczka zakupiona u Marty o tu:

http://zagroda.co/pl/p/Alpaca-Lace-/119

robiłam na drutach addi 3,00 , jest już obfotografowana więc pewnie założę ją dziś do kościoła.

blokowanie