8 lipca 2011

SESJA FOTOGRAFICZNA

Nie bez powodu mówia o nas ludzie że jesteśmy łagodnie rzecz ujmując "pozytywnie zakręceni".
To juz taka nasza cecha, że dostrzegamy to czego wiekszośc nie widzi , albo widzi i przechodzi nad tym obojętnie.
Tak też było i wczoraj, pod wieczór kiedy słońce chyliło się ku zachodowi spojrzałam w okno.... no i co ?
no własnie... mówię Lutek zobacz jaki bedzie ładny zachód słońca,
na to Ludwik ...jak sie pospieszymy to zdążymy zrobić kilka fotek....
Więc myk do samochodu, aparaty przygotowane, pies też w gotowości i jedziemy.
Wyjechaliśmy niedaleko bo czas nas gonił.... aby tylko poza zabudowania na otwarta przestrzeń....

i zaczęła się swoista sesja, nie wiadomo było czy podziwiać te piękne widoki czy też bawić się w łapacza chwili....


Słonko powoli chowało się za horyzont, w oddali jawiły się ruiny zamku Grodziec

widać,  że i psu się podobają widoki, ale zaczęło robić się już ciemno i  na niebie pokazał się księżyc, co nie omieszkał uwiecznić Ludwik :)
 wracaliśmy po całkowitym zachodzie słońca, zrobiło się  ciemno, ale jeszcze na chwilę przystanęliśmy w "naszym miejscu" , niestety z racji złośliwych komarów i muszek nie  dane nam było rozkoszować się słodkim buziakiem,za to piesa  biegała po rżysku za sarną... nie udało nam się jej sfotografować....tzn, sarny :)


i tak zakończyła się nasza prawie nocna przygoda, w domu byliśmy około 22 godziny, zadowoleni i szczęśliwi.Tak właśnie widzę partnerstwo i w związku, kiedy nie potrzeba wielu słów aby się rozumieć, mieć podobne spojrzenie na piękno, przyrodę, na swoje pasje.
I to jest właśnie to...

"Najlepszych i najpiękniejszych
rzeczy na świecie,
nie można ani zobaczyć ani dotknąć.
Trzeba je poczuć sercem."

H. Keller

5 lipca 2011

JASKÓŁKI

Szczęśliwy ten dom , gdzie jaskółki "som".... :) .... tak mówi stare , ludowe przysłowie.
I chyba jest w tym dużo prawdy.Nie potrafiłabym zniszczyć budowanych gniazdek tylko dlatego,  że później jest trochę  problemu ze sprzątaniem okien.  Jaskółki wynagradzają te niedogodności  swoim świergotem, i  akrobacyjnymi lotami..
Przyjemnie jest też obserwować jak budują swoje gniazda, jak noszą błoto i glinę i z mozołem ale i radościa kleją te swoje chatki.
Na naszych prawie wszystkich oknach mamy wybudowane po dwa gniazda...
ile  jest więc świergotu codziennie można sobie wyobrazić.
A obserwując ptaki i ich zachowanie , radość i współpracę w budowaniu gniazda  chciałoby się powiedzieć... ludzie bierzcie z nich przykład !!!

Jaskółka

Napłynęła na mnie fala miłosna,
jak powódź, co lody znosi.
Ty nie jesteś już taka młoda, ale jak wiosna,
i kto ciebie o to prosił?

Może moje serce prosiło na klęczkach
w rozmaitych rozpaczach i klęskach,
całując z rozpaczą na spółkę
ciebie - jaskółkę?

A może te jaskółki w niebie,
podobne do ciebie,
latały, kwiliły i wylatały,
żebym był radosny i śmiały?

Władysław Broniewski


i garść mądrości ludowych i nie tylko....
Miłość, radość, nadzieja… to, co stanowi o naszym życiu, jest często irracjonalne. Marzeń nie da się zamknąć w probówce, czy zapisać w postaci wzoru na tablicy. Gdy poddajemy się uczuciom, zdrowy rozsądek odkładamy na półkę. Dlaczego więc szukając w życiu szczęścia, postępować logicznie i naukowo? Dlaczego nie zrobić wszystkiego, by mu dopomóc? Na przykład przez odpowiedni przedmiot przynoszący według przesądu powodzenie – odpowiedni szczęśliwy talizman. Odrobina magii na codzień nikomu nie zaszkodzi, zwłaszcza na nowej drodze życia.

JASKÓŁKA (NAJLEPIEJ DWIE)
Wprowadza do domu szczęście i miłość…

„Słuszna nadzieja wzlata na skrzydłach jaskółczych, czyniąc z królów – bogów, a z prostaczków – królów” (Szekspir).

Od stuleci w Polsce jaskółka uznana jest za dobrą wróżbę. Ptak ten symbolizuje nadzieję, słońce, wiosenny przypływ energii, płodność oraz możliwość otrzymania podarunku, szczęścia i powodzenia zarówno w interesach jak i miłości. Zapowiada spokój oraz wesołe nowiny.

Jaskółka – jako regularnie powracający ptak wędrowny jest symbolem wiosny, a tym samym też światła i płodności, symbolem wiosny miłości, a także czystości, ponieważ nie siada na ziemi i tym samym nie styka się z brudem.

 oraz

 STARY TESTAMENT
Księga Psalmów
PSALM 84(83)

 Jak miłe są przybytki Twoje,
Panie Zastępów!
Dusza moja pragnie i tęskni
do przedsieni Pańskich.
Moje serce i ciało radośnie wołają
do Boga żywego
Nawet wróbel dom sobie znajduje
i jaskółka gniazdo.
gdzie złoży swe pisklęta:
przyTwoich ołtarzach, Panie Zastępów,
mój Królu i mój Boże!
Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
nieustannie Cię wychwalają...

4 lipca 2011

HOBBY

Pogoda płata nam psikusa, w niedzielę było bardzo zimno, a w Tatrach spadł nawet śnieg....Taka pogoda w lipcu to ewenement, w zimnym domu niezbyt przyjemnie sie siedzi więc rozpaliliśmy w co. i zaraz zrobiło się miło.
Niedziela była również dniem odwiedzin, przyjechał hobbysta z Kalisza, oglądał  z Lutkiem radiostacje itd....takich pasjonatów zawsze podziwiam, a Ludwik ma pokaźny zbiór tych urządzeń.... więc....
Pod wieczór przyjechał Daniel , mogłam też poznać kolejnego "pozytywnie zakreconego " człowieka, krótkofalowca, znakomitego specjalistę od  programów komputerowych....
Miło i przyjemnie jest obcować z ludźmi  pasjonatami, Ludwik ma wielu takich znajomych i przyjaciół więc i ja powoli  z przyjemnością ich poznaję.
powyżej Rosocha....
W odległości około 600 m od terenu Bazy, na wschodnim stoku góry Rosocha ( 464 m n.p.m. ), znajdują się ruiny poniemieckiej stacji radiowej, noszącej kryptonim „Rudiger”. Jej faktyczne przeznaczenie do dzisiaj jest przedmiotem sporu wielu historyków. Bez wątpienia, była ona istotnym elementem niemieckiego systemu łączności radiowej i radiolokacji służb naziemnych Luftwaffe. Ale czy aby tylko ? Z relacji nielicznych, pozostałych przy życiu francuskich jeńców wojennych z komanda 11801 Stalagu VIII A, pracujących w sąsiadującej z nią kopalni hematytu, wynika, że kompleks ten miał też inne przeznaczenie. Twierdzili, że Niemcy prowadzili tu doświadczenia z, jak to określili : „ paleniem samochodów na odległość.” (?). 
pobrane z netu,...




to natomiast zdjęcie z Sudeckich Mistrzostw w Płukaniu Złota, byliśmy oczywiście i tam, choć pogoda też nie dopisała, padał deszcz i było zimno,  
Zawodników było dużo , walczono o trofeum Złotej Miski...
Jak widać atrakcji nam nie brakuje ,  bywamy wszędzie tam gdzie dzieje się coś interesującego.




1 lipca 2011

SEN

Spokojne popołudnie, właśnie skończyłam pracę przed domem, czyściłam zarośnięte trochę płytki i schodki. Wiem jak ważny jest wizerunek wejścia do domu, mnie osobiście bardzo podobają się zaaranżowane wejścia w stylu japońskim....są w swojej prostocie po prostu piękne.
Teraz siedzę w domu i przeglądam wzory robótkowe, dziś dotarła do mnie paczka , a w niej cuda.... osoby dziergające wiedzą o czym mówię....

mam już koncepcję , będzie kolorowa chusta, zimowy sweterek, i pewnie jeszcze coś....
piszę o kolorowej chuście,  ponieważ usłyszałam w niedzielę , kiedy wybieraliśmy się z Ludwikiem do kościoła..... cytuję... "co , idziecie na pogrzeb że tak się ubraliście ?"
w naszym ubiorze przeważał niestety kolor czarny, więc  ....:)
W naszym ogrodzie kwitną róże, różnego koloru i maści, może dlatego wczoraj miałam piękny sen, różany....
śniło mi się , że dostałam od Ludwika bukiet róż, małych , miniaturowych , różowych  w kryształowym wazonie. Ułożone były w nietypowy sposób, pędy ich zwisały jak pędy powoju....Nie wiem czy takie w ogóle istnieją, ale w śnie były....
sprawdziłam w senniku znaczenie snu.... hmmm nie powiem, byłam bardzo zadowolona z interpretacji.

Dzika róża

Za Dzikiej Róży zapachem idź
na zawsze upojony wśród dróg -
będzie cię wiódł jak czarodziejski flet
i będziesz szedł, i będziesz szedł,
aż zobaczysz furtkę i próg.

Dla Dzikiej Róży najcięższe znieś
i dla niej nawiewaj modre sny.
Jeszcze trochę. Jeszcze parę zbóż.
I te olchy. Widzisz. I już -
będzie: wieczór, gwiazdy i łzy.

O Dzikiej Róży droga śpiewa pieśń
i śmieje się, złoty znacząc ślad…
Dzika Różo! Świecisz przez mrok.
Dzika różo! Słyszysz mój krok?
Idę - twój zakochany wiatr.

Konstanty Ildefons Gałczyński

23 czerwca 2011

IMPREZY

Ostatnio bywamy z Ludwikiem  na wielu imprezach, na mnie taki ruch działa bardzo mobilizująco i pozytywnie nastawia  do świata.
Wczoraj byliśmy w kościele na koncercie Grupy MoCarta ,  świetnie podana muzyka klasyczna w trochę kabaretowym wykonaniu. Grupa znana jest od 1995 roku, i choć ja preferuję klasykę graną w naturalny sposób to jednak zabawa była przednia... co widać na zdjęciu.

Dzisiaj natomiast Święto Bożego Ciała.... nie byliśmy z Lutkiem na procesji lecz na uroczystej sumie w kościele. Później tradycyjne lody i.... zabawa w fotoreportera na ..


Mistrzostwach Polski w  Kolarstwie Szosowym....
udało mi sie uwiecznić start i koniec wyścigu Mai Włoszczowskiej


Żyję kolorowo , a kolory tęczowe zawdzięczam mojemu wspaniałemu Partnerowi....
o na przykład takie....

Po tamtej stronie tęczy 
Dziwna kraina się zaczyna 
W moim śnie nad wodospadem
Rośnie biała lilia
Otoczona pragnieniami 
Podlewana marzeniami
Po tamtej stronie tęczy
Tam gdzie łzy landrynkowe
Spadając na zielonatrawę 
Zamieniają się w złote motyle 
By ulecieć ku słońcu
Po tamtej stronie tęczy
Nadzieja i dobroć 
Układają mnie do snu
A roześmiane gwiazdy 
Śpiewają mi kołysanki 
Po tamtej stronie tęczy
Wszystko
się może zdarzyć....
z blogu cleogirl89


I zdarzyło się  pewnego lutowego dnia...

22 czerwca 2011

SZCZĘŚCIE

Znów kolejna przepychanka, wstyd mi za  zachowanie byłego..... pobrał niesłusznie pieniądze jako  mój zwrot kosztów za rozwód [które ja wpłaciłam]. nie informując mnie o tym, i dopiero po mojej interwencji , po dwóch miesiącach dowiedziałam się kto je pobrał.
Napisałam że w takim razie traktuje je jako mój wkład dla córki za miesiąc VI na co dostałam odpowiedź,  że wynajął adwokata aby się domagać "alimentów " ode mnie. Jemu natomiast komornik pobiera pieniądze przeznaczone dla córki., bo sam nie płaci....
więc jest tak  jak  w przysłowiu: przygarniał kocioł garnkowi....
ale niech tam, niesmaczne to,  i bardzo się cieszę że nareszcie uwolniłam się od takiego chamskiego , pazernego człowieka.
Zmieniając temat.... dziś wydrukowałam "naszą " korespondencję netową, wyszła z tego dość pokaźna książka. Zaczęliśmy czytać
wracając do naszych pierwszych postów... tak niedawno to było... luty tego roku... a wydaje się że jestesmy razem już wiele , wiele lat....
Żyjemy spokojnie, normalnie jak wiele małżeństw  choć nim nie jesteśmy, szanujemy siebie i nasze uczucia.
Ale z niedowierzaniem czytamy swoje słowa skierowane do siebie... to taka prawdziwa "księga miłości" i szacunku dla drugiego Człowieka, przeplatają się tam  wątki muzyczne, poezja, sprawy przyziemne jak karmienie psów czy palenie w piecu...
Normalne życie.... które wg byłego jest obnoszeniem się z własnym szczęściem. A czym że jest szczęście ?
Dla mnie właśnie takim spokojnie płynącym życiem, kiedy nie muszę się już nigdzie śpieszyć, mogę  korzystać z czasu  na zasłużonej zapracowanej emeryturze....i wykorzystać go w jak najpiękniejszy, najlepszy sposób.

Szczęście

Co to jest szczęście ? - częste pytanie.
Odpowiedź złożona, ja jednak odpowiem,
bo dla mnie szczęściem, móc dawać coś z siebie
dla tych których kocham, i obcych w potrzebie.

Każda życzliwie wyciągnięta ręka,
uśmiech na twarzy i w oczach zmęczonych,
drobny gest wdzięczności - to przecież tak mało,
a znaczy tak wiele w szarej codzienności.
To dom rodzinny, ściany, cztery kąty
i jego progi przyjaźnie skrzypiące.
Po dniu pełnym zmagań, po trudach i znoju,
spieszymy do portu - oazy spokoju.

Szczęściem jest dzień jasny, co po nocy wstaje
i wieczór wytchnienia w gronie osób bliskich
i czyste sumienie, gdy bez żadnych wahań,
zapiszę spełnione uczynki - na zyski.

Szczęściem samo życie, które nam jest dane,
jeżeli rozważnie kierujemy sterem,
wszakże tyle piękna można dostrzec wokól
i tak dużo dobra, gdy dobro się sieje.

Daleko szukamy co mamy tak blisko,
wciąż się rozglądamy, chcemy z życia wszystko.
Tyle w świecie złego, zawiści i krzyku,
a szczęście przysiadło cichutko w kąciku.

Krystyna Jabłońska

20 czerwca 2011

MIEDZIANKA, KUPFERBERG


 W drodze na szczyt Sokolika ....tajemnicza mgła....  pojawiła się tylko w tym jednym miejscu.....

 W górę po schodkach Mosia wchodziła bardzo ostrożnie...
 schronisko Szwajcarka.....
 nikła, malutka ...ale jednak tęcza....

a teraz Miedzianka, miasteczko , którego nie ma....pamiętam je kiedy jeszcze "żyło" a teraz niestety "otaśmowane pola", ruiny.....

dawny cmentarz ewangelicki






Figura Chrystusa na krzyżu przed kościołem w Miedziance

droga na cmentarz ewangelicki

pozostałości piwnic

kamień , który prawdopodobnie był postumentem pomnika



w miasteczku był również pałac.... a to pozostałości...



a to zdjęcia ze starych widokówek....   

dom właściciela browaru Georg Franzky 

pałac, w którym po wojnie organizowano kolonie letnie dla dzieci


restauracja




 




źródło:
 Wojciech Wagner Wrocław Dolny Śląsk.pl
www.heinzkronemann.de