Jestem w szoku. Właśnie zmarnowałam czas na czytanie największych bzdur świata.
Geny to potęga.
Geny patologiczne są silniejsze od naszych starań, od dawania przykładu.
Autor tej myśli chyba się trochę zagalopował w swoich rewolucyjnych poglądach. Nie odeślę Was Drodzy Czytelnicy do strony na jakiej przeczytałam ten przewrotny tekst, gdyż nie uważam, iż jest warty poświęcenia choćby jednej chwili. Jednakże gdybyście przypadkiem na niego trafili (bądź temu podobne) to informuję Was Kochani, że gen patologiczny nie istnieje!
Nawet w przenośni nie ośmieliłabym się użyć takiego terminu...
ponieważ swego czasu pisałam na ten temat, to może i mnie ten tekst dotyczy....:)
nie wiem skąd w młodych tyle arogancji i samouwielbienia , że jest się tym "najmądrzejszym, wszystkowiedzącym"
temat jest do dyskusji, bo pewnie różne strony mają na ten temat swoje osobiste zdanie, ale trzeba mieć trochę osobistej kultury do takiej dyskusji... nie tylko napisać..że to najwieksze bzdury swiata.
nie mam nic przeciw adopcji, wręcz przeciwnie cieszy mnie niezmiernie jak ktoś z miłościa pochyla się nad drugim , skrzywdzonym człowiekiem , ale trzeba też mieć obraz z drugiej strony medalu.
Sama miłość i tzw. dobry przykład nie zawsze wystarczy, wiele jest świadectw autentycznych rodziców, którzy pomimo kopalni miłości nie potrafili zapanować nad tymi "złymi genami..."
tutaj wypowiedź takich rodziców...
Ostatnio w Gazecie Jeleniogórskiej z dnia 4 marca 2014 r ukazał się artykuł..
NIKT NAS NA TO NIE PRZYGOTOWAŁ.... 52 tys. kary za nieudaną adopcję...
Małżeństwo po wszystkich stosownych badaniach w OA adoptowało dwóch chłopców, braci... i wydawało się, że nareszcie rodzina będzie spełniona.
niestety zacżęły się z dziećmi kłopoty, Ośrodek wg rodziców proszących o pomoc ...tejże nie udzielił....
Ośrodek zaś podpierł się stosownymi przepisami.... fakt faktem , kiedy ustalono konsultacje w bogatyńskim Ośrodku Socjoterapii, było już za późno , bo nie było już kogo terapeutyzować, bo wkroczył sąd i skierował dzieci do pogotowia opiekuńczego.Adopcja zakończyła się totalną klęską, a rodzicie adopcyjni zostali z rachunkiem wystawionym przez pogotowie opiekuńcze.
Fakt , że jest to skrajny przypadek, ale i w tym wypadku miłość i dobre wychowanie i przykład nie poskutkowało.
Wiem, że wiele małżeństw potrafi wspaniale wychowywać takie adoptowane dzieci, ale pod warunkiem, że trafią na "dobry materiał genetyczny".
Zresztą wiele jest wypowiedzi własnie takich rodziców na forach adopcyjnych.
Ja życzyłabym aby każde dziecko otrzymało i dobre wychowanie i miłość...ale czy to jest realne?
Dlatego też nie wypowiadam się autorytatywnie w tym temacie, bazuję na osobistym doświadczeniu znanych mi rodziców adopcyjnych, na stosownej literaturze oraz wypowiedziach rodziców adopcyjnych.
I żadne tu moje "rewolucyjne poglądy"i przewrotny tekst...
Nie byłabym taka pewna pisząc, że
cytat: Kochani, że gen patologiczny nie istnieje!