Miałam napisać ciąg dalszy " sobotnich [ Sobotowych] opowieści, ale w jakiś dziwny sposób zginęły mi zdjęcia z lapka :(
trzeba będzie wybrać się jeszcze raz na sesję fotograficzną.....
jakby tego było mało :
w sobotę wieczorem Mośka zaczęła się dziwnie zachowywać, ziajała jakby miała gorączkę, lizała się , kręciła, wierciła, była bardzo niespokojna.... ale co można zrobić w nocy ? czekać do rana....
więc dzisiaj w niedzielę zadzwoniłam do naszego weta co mam z nią zrobić, kazał przyjechać i po oględzinach stwierdził ropo -macicze:(
dostała 3 zastrzyki z antybiotykiem i jutro wieczorem jedziemy umówić się na operację, bo niestety trzeba będzie wszystkie te narządy wyciąć...
dziś po antybiotyku czuje się lepiej, niemniej czeka nas przeprawa .... no i wydatek....
ale trzeba ją ratować, wszak to domownik....
zobaczymy co będzie jutro....
Śliczne widok po otwarciu Twojego bloga :))). Trzeba i to koniecznie ratować kochanego domownika. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńBiedna psinka, ratować trzeba.
OdpowiedzUsuńTrzymamy kciuki żeby wszystko dobrze się skończyło :)
OdpowiedzUsuńBiedaczka!!!!!! Biedna Mośka!
OdpowiedzUsuńSerdeczności Dla Was.
Dobrze że tak szybko zareagowałaś bo w wielu przypadkach kończy się to tragicznie.Miałam tak z moją suczką,wezwałam weterynarza z pobliskiego miasteczka,suczka dostawała zastrzyki ale poprawy nie było,Kiedy pojechałam z nią do kliniki zajmujacą się zwierzakami domowymi nic już nie można było zrobić-suczkę musiałam uśpić.
OdpowiedzUsuńropomacicze? brzmi okropnie, zdrowka dla pieska!
OdpowiedzUsuńPieknie..., wszak to domownik!
OdpowiedzUsuńSerdecznosci
Judith
Tydzień temu wiozłam moją kotkę na sterylizację. Przeżyłam jej zabieg tak samo strasznie, jak ona. Teraz jest już ok, ale stres był ogromny, zwłaszcza tuż po obudzeniu z narkozy. Zwierzę potrzebuje troski, jak człowiek. Będzie dobrze, przecież to przyjaciel, trzeba go ratować.
OdpowiedzUsuńBidulka. ukochaj ją ode mnie.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
...moja sunia, w wieku 16 lat miała ropomacicze, zabieg przeszła bez problemów, wtedy miała zdrowe wszystkie organa i wyniki jak u szczeniaka, ale niestety narkoza nadwerężyła jej serduszko...ciąg dalszy znasz...
OdpowiedzUsuńWydatek na operację nie był mały, 500 zł z trzydniową antybiotykoterapia po nim. Ale trzeba! Trzeba ratować! Psinka szybko dojdzie do siebie, moja doszła w dwa dni, tylko nieco się denerwowała, bo musiała nosić taki kubraczek na ochronę rany po cięciu na brzuszku...
Trzymam kciuki!
Moja też niestety odeszła bo chyba za późno zareagowałam.
OdpowiedzUsuńTrzymajcie się i ratujcie sunię, Danka
Ratujemy nasze czworonogi, pomagamy, leczymy, choć niemało to kosztuje; wolę z czegoś zrezygnować, niż zostawić bez pomocy; będzie dobrze, zwierzęta dobrze znoszą te zabiegi; serdeczności.
OdpowiedzUsuńTo niestety popularna ostatnio zwierzęca dolegliwość.Co rusz obija mi się ta nazwa o uszy.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
A jakby miało być inaczej, ratować musimy toż to domownicy. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńŻyczę powodzenia! Biedna psinka, oby szybko z tego wyszła. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńTrzymajcie się razem, wszyscy troje.
OdpowiedzUsuń