2 listopada 2013

LEOPOLD SCHMETTERLING.....NIE WYJAŚNIONA TAJEMNICA MUZEALNYCH ZBIORÓW....





Podczas naszych wędrówek po cmentarnych ścieżkach często odszukujemy groby znanych, zacnych  i zasłużonych ludzi.
Jest w Złotoryi cmentarz, a w bocznej alejce niepozorny grób z arcy wymownym napisem....






tutaj  został pochowany Leopold Schmetterling, wielkiej klasy kolekcjoner,  a jego historia życia byłaby świetnym materiałem na książkę lub film.




 Schmetterling1Oprócz wielu osiągnięć mieszkańców Złotoryi jest także historia haniebna, którą miasto nie może się pochwalić i o której wielu chciałoby z pewnością zapomnieć.
Minęło już ponad półtora roku jak na łamach Echa Złotoryi (listopad 2008) spytaliśmy, co się stało z kolekcją monet, przekazanych miastu przez Leopolda Schmetterlinga. Jeszcze do połowy 2008r. byliśmy przekonani, że wciąż czeka ona na inwentaryzację. W tej sprawie nie doczekaliśmy się żadnego odzewu, którego zresztą, prawdę mówiąc, się nie spodziewaliśmy.

....W 2013 roku upłynie 40 lat, gdy 72-letni Leopold Schmetterling zaproponował ówczesnym władzom miasta przyjęcie jego zbiorów w zamian za niewielką sumę pieniędzy i mieszkanie. Podczas wcześniejszych odwiedzin polubił Złotoryję i wydawało mu się, że tutaj właśnie znalazł osoby, którym może powierzyć dorobek swego życia. Skrzynie dotarły z klasztoru w Szczyrzycu (ostatnie poprzednie miejsce zamieszkania kolekcjonera) 21. sierpnia 1973 r., ale już kilka dni później ich ofiarodawca zmarł w złotoryjskim szpitalu....[koniec cytatu]

Ta śmierć była owiana tajemnicą i jak wieść gminna niesie Leopold Schmmetterling "zasłabł" już na dworcu kolejowym w Złotoryi, kiedy przywiózł do miasta wagon [ czy trzy wagony jak mówią niektórzy] swoje zbiory. Pogotowie zabrało go z dworca do szpitala, gdzie jak pisze Echo Złotoryi zmarł.
Olbrzymia kolekcja pozostała w mieście....
a była ogromna ....

a oto  co mówi nam dalej artykuł....



Małe mieszkanko Leopolda Schmetterlinga w Chrzanowie to prawdziwe muzeum urządzone z wielką pieczołowitością.[…] Wśród tysięcy eksponatów znajdują się kamienie szlachetne i półszlachetne (m.in. i diamenty) otrzymane drogą wymiany od zbieraczy z różnych krajów. Można tutaj podziwiać oryginalne skamieliny pochodzące z rozmaitych okresów geologicznych. Prócz zbiorów w Chrzanowie, L. Schmetterling ma kolekcje przechowywane u znajomych w Krakowie i Warszawie. Marzy o tym, aby to wszystko zebrać w jednym miejscu i udostępnić szerszemu ogółowi. […] Minerałom poświęcił L. Schmetterling wiele lat swojego życia. Straciwszy pierwsze zbiory podczas ostatniej wojny natychmiast po wyjściu z więzienia hitlerowskiego w Karlowych Warach rozpoczął gromadzić je od nowa. Ani Oświęcim ani Dachau nie potrafiły zniweczyć jego pasji.(Gazeta Krakowska ?, koniec lat 60. XX w.?).
 Profesor Schmetterling, człowiek samotny, jest już pewny, że dorobek jego życia nie przepadnie, nie zbutwieje od kurzu i wilgoci na dnie zapomnianych kufrów… (G. Chmielowski, Sprawa katowni, Gazeta Robotnicza, 12. czerwca 1978), …pochowano go w mieście, które miało być zakończeniem długiej, burzliwej wędrówki.[…] …dla Złotoryi jest to dar bezcenny… (L. Haluch, Skarb, Konkrety 1987 nr 3), Z szacunku dla więzi Schmetterlinga z tym miastem trzeba pokazać te zbiory… (Lab, Sala Schmetterlinga, Słowo Polskie 22. lutego 1998).
W salach wystawowych katowni obejrzeć można część „skarbu Schmetterlinga”.[…] W gablotce na pierwszym piętrze znajdują się okazy fauny z paleozoiku i mezozoiku, a wśród nich: amonity, belemnity, jeżowce i małże. Jest flora kopalna karbonu i permu: skrzypy i widłaki. Wystawiono kolekcję współczesnych ślimaków w różnych odcieniach i deseniach. Pokazano koralowce: od pojedynczych korali poprzez fragmenty rafy koralowej do korali kolonijnych. W oddzielnych szafach zgromadzono wyroby rzemiosła artystycznego – kieliszki i karafki z białego i kolorowego szkła a także szkło zdobione malowanymi kwiatami, wiele wyrobów z mosiądzu i srebra pamiętających XVIII i XIX wiek. Pośród nie wystawionych eksponatów znajdują się m.in. szczęki i kieł mamuta[…]. Muzeum przekazało Bibliotece Pedagogicznej w Złotoryi księgozbiór pana Leopolda – razem 883 tytuły… Wystawiono kilka podręczników geologii… (Haluch, tamże). Kolejna część zbiorów to monety oczekujące na rzeczoznawcę, przechowywane w Urzędzie Miejskim w Złotoryi, który przyjedzie, gdy będą stosowne fundusze[…]. Wiadomo, że są to monety okresu II Rzeczypospolitej (marki i złotówki), numizmaty austriackie i rosyjskie z XVIII i XIX wieku. Niedawno oglądał je prof. Haisig z Wrocławia i obiecał opracować. Wstępne rozeznanie wypadło ponoć bardzo obiecująco…(G. Chmielowski, tamże). Jeszcze w latach 90. ubiegłego stulecia istniała w Społecznym Muzeum Ziemi Złotoryjskiej wystawa „Leopolda Schmetterlinga 20 lat w Złotoryi”.
CAŁY ARTYKUŁ POD LINKIEM 


I drugi artykuł:

 Co się stało z kolekcją monet Leopolda Schmetterlinga?

    W 1973 r. Leopold Schmetterling przekazał miastu ponad tysiąc różnego rodzaju przedmiotów. Samych książek było ponad osiemset, prócz tego pokaźny zbiór wyrobów ze szkła, korali, bursztynu, znalezisk archeologicznych, muszli, porcelany, kamieni szlachetnych i wiele innych okazów. Wśród nich zrozumiałe zainteresowanie budziła kolekcja numizmatów.
  Tuż po przybyciu do Złotoryi Schmetterling zmarł, przekonany, że złotoryjanie uszanują dorobek jego całego życia i cieszyć się będą obcowaniem z pamiątkami historii. Pierwszy z niżej podpisanych zobowiązał się, w jednej z ostatnich rozmów ze Schmeterlingiem, że zrobi wszystko aby kolekcja nie trafiła w niepowołane ręce. Nie mógł uczynić inaczej, gdyż ofiarodawca prosił o należytą opiekę nad zbiorami.
  Los poszczególnych części zbiorów Leopolda był jednak różny. Większość ksiąg trafiła do złotoryjskiej Biblioteki Pedagogicznej, inne przedmioty wciąż są inwentaryzowane, niektóre były lub są częściowo eksponowane w Muzeum Złota.
  Niestety, ani zaraz po przywiezieniu kolekcji, ani w następnych latach, nie sporządzono ich całościowej inwentaryzacji. Nie spełniły swojego zadania podejmowane próby częściowych spisów pod kątem wystawiania eksponatów w powstałym Społecznym Muzeum Ziemi Złotoryjskiej, zwanym „Katownią”......

CAŁY ARTYKUŁ POD LINKIEM 



..... Jak można wnioskować z zachowania, a konkretnie z milczenia wielu osób, ta sprawa  nie budzi żadnych wyrzutów sumienia. Czyli, po prostu, „nie ma sprawy”. To nic, że „zapomnieliśmy” o swoich obowiązkach, interesie miasta, a może, co gorsza, postanowiliśmy „skorzystać z okazji”. Zresztą, kto dzisiaj już właściwie w mieście wie, kim był Schmetterling? Najlepiej by się pewnie stało, gdyby to, co pozostało z jego kolekcji, na zawsze zginęło gdzieś w magazynach biblioteki czy muzeum. Nie zdziwilibyśmy się, gdyby prawdziwa okazała się plotka, iż jeden z miejskich decydentów zdecydowanie sprzeciwił się pomysłowi, aby zaprosić Natalię Kukulską, wnuczkę Leopolda Schmetterlinga.....[ koniec cytatu]


Wydawać by się mogło,  że jednak społeczeństwo Złotoryi potrafi być wdzięczne za przekazane zbiory i mogiłę ofiarodawcy otoczy opieką ....

niestety , w dniu wczorajszym czyli 1 listopada 2013 roku mogiła wyglądała tak










 kilka zniczy, [ w tym i nasz ] ... i jedna doniczka z kwiatkiem.... to chyba za mało....

Ponieważ Ludwik mieszkał  ponad 60 lat w okolicy Złotoryi, i  jest właścicielem między innymi  dużej kolekcji starych widokówek z dawnej gminy Złotoryja,  więc z racji .... własnego   "kolekcjonerstwa" , i zaangażowania się w ówczesne sprawy historyczno- kolekcjonerskie miasta  darzy L. Schmetterlinga wielkim szacunkiem i za każdym razem kiedy jesteśmy na złotoryjskim cmentarzu zapalamy  lampkę........
No i tym samym jesteśmy świadkami....jak miasto i społeczeństwo dba o Wielkiego Ofiarodawcę.
Sprawa jest , jak widać z artykułów do dziś niewyjaśniona..... i mniemam , że nigdy nie będzie...


A nazwisko Leopolda Schmetterlinga jest mi bliskie również z innego powodu.... tak jak On i ja jesteśmy Motylem...choć ja tym ...najmniejszym...

 schmetterling - motyl

  leptir - motyl     

31 października 2013

DZIEŃ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH....


Były dwie siostry: noc i śmierć
Śmierć większa, a noc mniejsza
Noc była piękna jak sen, a śmierć
Śmierć była jeszcze piękniejsza.
Konstanty Ildefons Gałczyński



Są dni pełne radości, szczęścia i uniesień. Ale są też inne - pełne zadumy i refleksji. I taki jest listopadowy dzień, kiedy to przychodzimy na cmentarze, zapalamy znicze, wspominamy, tęsknimy i... odchodzimy. Niestety, życie ma swój początek i swój koniec. Tylko od nas zależy, co ocalimy i o czym będziemy pamiętać...
Są cmentarze pełne bogatych pomników, murowanych marmurowych grobowców, z pięknymi alejami ..... ale sa i te zapomniane, z połamanymi krzyżami i tablicami, z grobami zapadniętymi  w ziemię, z grobowcami pełnymi śmieci....
a przecież wszędzie zostali pochowani LUDZIE....czyjś ojciec, matka, dziecko.....
Te groby są historią, historią, która przeminęła ale w pamięci trwa.... i tej historii nikt już nie zmieni....
Szanujmy więc CZŁOWIEKA,  pamiętając o jego doczesnych szczątkach....


  Pewnego dnia Anioł Śmierci zapukał do drzwi domu pewnego człowieka.
     - Wejdź i rozgość się - powiedział mężczyzna. - Czekałem na ciebie.
     - Nie przybyłem tu na pogawędki - powiedział Anioł - ale żeby zabrać twoje życie.
     - A cóż innego mógłbyś mi zabrać?
     - Nie wiem. Ale wszyscy, kiedy przychodzę, chcieliby, żebym wziął cokolwiek, byle nie ich życie. Gdybyś wiedział, jakie mi czyniono propozycje!
     - Ale ja niczego dać ci nie mogę. Radości, jakie mi ofiarowano, przeżyłem. Zmartwienia rzuciłem na wiatr. Problemy, wątpliwości, niepokoje spaliłem za sobą, by móc się ogrzać przy ogniu nadziei. Dóbr doczesnych wyrzekłem się. Uśmiech podarowałem tym, co mnie o niego prosili; serce - tym, których kochałem i którzy mnie kochali. Swoją duszę powierzyłem Bogu.
     Zabierz więc moje życie, bo nie mam nic innego do ofiarowania.
     Wtedy Anioł Śmierci uniósł tego człowieka w ramionach i stwierdził, że jest lekki jak piórko, a Pan otworzył na oścież bramy Raju, bo przez nie miał wejść święty...


Pier D'Aubrigy

















O świętej bramie
     Umarł pewien mężczyzna. Pędził żywot jałowy, bez uniesień. Unikał trudności. Nie znał cierpienia.      Anioł Śmierci zawiódł go do Cichej Puszczy, a było to miejsce mroczne i samotne.
     - Dlaczego muszę być skazany na samotność? - poskarżył się ów człowiek.
     - To los przeznaczony dla tych, co nie przekraczają Świętej Bramy - wyjaśnił Anioł. - Wiedzie ona do świątyni cierpienia. Wszystkie dusze czułe i szlachetne nieuchronnie ją przestępują. Tylko egoiści, tacy jak ty, o nieczułym i twardym sercu, nie znają świątyni łez.

za A. Tamponi



Za wszystkie dusze w Niebie...
Zapalmy znicze, za tych których zabrał Bóg.
Pomódlmy się za nich, by dostąpili zbawienia.
Pomódlmy się za dusze, które błądzą.
By mogli się skąpać w jasnym blasku chwały Jedynego.
Prośmy Ojca Niebieskiego,
By nie zapomniał o żadnym z nas.
Bo gdy nadejdzie pora
Bo gdy nadejdzie czas,
Zaszumi stara sykomora,
Zaszumi stary las.
A Bóg Ojciec nasz Jedyny
Otworzy swe ramiona
I w powitalnym geście,
Z uśmiechem na twarzy,
Zaprosi nas do Nieba,
Zbawieniem nas obdarzy...

...Więc zapalmy dziś znicze za tych, których nie ma już wśród nas...
...i za te w Czyśćcu i za te, które zbłądziły do piekła...
 autor vercia 87



29 października 2013

JESZCZE RAZ MAREK GRECHUTA.....




Jeszcze jedne muzyczne życzenia....  piękne....
takiego Grechuty  - nie znałam...:(

MAREK GRECHUTA

Odkąd tylko jesteś ze mną
noszę w sobie radosne odkrycie
przyszła do mnie zupełnie inna
nowa pora mojego życia
najspokojniej , najpiękniej na świecie
płynę rzeką mych marzeń przy tobie
przez jesienie , lata i wiosny
i przez zimę, zawiane drogi

Mijam wyspy i lądy nadziei
wszystko wkoło zaś jak by mówiło
że niedługo już może za chwilę
dosięgniemy to co się śniło
ty przynosisz mi myśli płomienne
patrzą na mnie uważnie twe oczy
każdą chwilę mi w porę przepowiesz
żadna chwila mnie żle nie zaskoczy

Jesteś latem w zimowe ochłody
jesteś wiosną w jesienne półmroki
pierwszym słońca po deszczu promieniem
pierwszym nieba po burzy obłokiem
i zostaniesz tak w tej podróży
mego świata najmilszą ozdobą
na te cztery pory niepewne
piąta porą na każdy rok z tobą...




27 października 2013

CICHA JAK SEN......





Dziękuję za wszystkie serdeczne i ciepłe życzenia.....ale ostatnie od Ti Rex   ...muzyczne .... są..... niesamowite....zresztą posłuchajcie....

LINK .... ..


Cicha jak sen,
Dobra jak ten,
Promyk jej ciepłych oczu.

Wierna jak cień,
W pogodny dzień,
W twoim życiowym roztoczu.

Chodzi na palcach,
Kiedy sen zmógł,
Ciebie i wasze mieszkanie.

Pięknie jak w walcach,
Mądrze jak Bóg,
Znaczy ci wciąż swe oddanie.

Znosi cierpliwie niepokój słów,
Gorzkie niejedno przeżycie ,
Aby na koniec powiedzieć znów,
Że jakże piękne jest życie.

Wierzysz jej wtedy, bo dzięki niej,
Bywasz mniej życiem zmęczony,
Zasłania chmury przyszłości złej,
Obraz twojej żony.

Przypomnij dziś
Sobie ten liść,
Co spadł wam na kolana.

Kiedy to z rąk,
Splotła wam pąk,
Miłości chwila kochana.

Potem ten walc i zawrót głów
Od zapatrzenia w zachwycie,
Nocne spacery w księżyca nów,
I to radosne serc bicie.

Lekko, wesoło do ciebie szła,
Na umówione spotkanie,
Gdy chmurną jesień okryła mgła,
Biegła po serca ogrzanie.

Wierzyła w piękny magnetyzm dusz,
W potok słów tak rozmarzony,
I jej przysięga pod krzewem róż,
Twej przyszłej - wreszcie żony.

Weselny krąg,
Zabrzmiał jak gong,
Śpiewając dobre życzenia.

A potem już,
Tych dwoje dusz,
Szukało zaistnienia.

Potem przyszedł na świat,
Jak piękny kwiat,
Różowy owoc przyszłości.

W bólu zrodzony, by spełnić twe
Serca wybranie,
Aby ucieszyć tez oczy twe
I spełnić twoje czekanie.

Wierzy, że szczęściem największym wszak
Jest
Maleńki cud wytęskniony
Dla was i świata - ten gest
Jest od twej świętej żony.


Marek Grechuta...



22 października 2013

STARZY WIEKIEM - MŁODZI STAŻEM.....



Kilka dni temu obchodziliśmy naszą małą , skromną uroczystość.....
można pokusić się o chwilę retrospekcji..... jak przeżyliśmy  wspólnie kolejny rok.....
Było różnie....dobre chwile przeplatały się z tymi trochę gorszymi, była choroba, był szpital....ale wspieraliśmy się w tym oboje,  łatwiej przejść gorszy dzień mając wsparcie w partnerze.... a radość przeżyć podwójnie.
To był dobry rok, znaleźliśmy swój nowy dom, i chociaż nadal wymaga wiele pracy odwdzięcza nam się ciepłem i przyjazną aurą. O aurę dba chyba pani Waleria..... są bowiem  momenty,  że czuje się jej obecność w domu, a najbardziej wyczulony jest chyba pies.... 
"widzi"  dużo więcej niż my.... 
Staramy się aby to co Waleria wypracowała, wypielęgnowała nie poszło na zmarnowanie, pieczołowicie odtwarzamy na ile się da dawny wystrój domu. I myślę , że i Walerii się to podoba....
Ludwik to złota rączka, nie ma chyba rzeczy , której nie umiałby zrobić czy  naprawić  ...
patrzę z podziwem na jego spracowane ręce i myślę...
a gdybyśmy się spotkali wcześniej ? jak potoczyłoby się nasze życie ?
Nasze cele są bardzo zbieżne, mamy podobny stosunek do rzeczywistości..... pewnie dzisiaj nie musielibyśmy zaczynać praktycznie wszystkiego od nowa.....
ale i tak dziękuję Losowi, że dostałam takiego dobrego,  i kochającego męża.


„Pozwól nam Boże w łaskawości swojej
zachować naszą miłość
wśród życia trosk i bólu.
Byśmy potrafili w jedną patrząc stronę
przyjąć z wiarą silną wszystko
co przyniesie czas.”

 Na wspólną radość,
na chleb powszedni,

na poranne otarcie oczu
w blasku słonecznym,
na nieustające sobą zdziwienie,
na gniew, krzywdę i przebaczenie
wybrałam Ciebie.
K.I. Gałczyński


18 października 2013

'NIENORMALNA"......




Długo się zastanawiałam dlaczego moje spojrzenie na wiele spraw dotyczących życia w społeczeństwie jest inne niż większości ludzi.
I doznałam ostatnio  "rozświetlenia umysłu" czy też pomroczności jasnej.....
wiem!!!!!!
bo jako dziecko NIE BYŁAM MOLESTOWANA SEKSUALNIE.....
a teraz większość aktorów, aktorek, piosenkarzy, celebrytów wypowiada się w tym tonie...."tak,  byłam [byłem] molestowana jako dziecko. To jest teraz na topie i "tryndy :)"
a ja co ???? 
 jestem gorsza .... nikt mnie nie wykorzystywał, nie molestował i wyrosłam na dziwadło czepiające się wszystkich i wszystkiego.
Ale widzę, że i część młodszego pokolenia zaczyna z pewną dozą nieśmiałości otwierać oczy na rzeczywistośc.

Do dzisiejszej notki sprowokował mnie wpis młodej mamy:
źródło 
 gdzie cytuje wiadomość podaną przez Fakty TVN...
źródło 

a to za sprawa broszury wydanej przez Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka, w której to czytamy:
cytat: 

 "Problemy z zachowaniem na fotelu stomatologicznym (strach, niechęć do otwierania jamy ustnej) mogą świadczyć o znęcaniu się psychicznym opiekuna nad dzieckiem, stosowaniu przemocy, a wreszcie wykorzystywaniu seksualnym" oraz: "Strach i niepokój dziecka na fotelu dentystycznym, a dodatkowo nieradzenie sobie z zachowaniem dziecka, mogą świadczyć o przemocy psychicznej stosowanej przez rodziców wobec dzieci".

 Mnie to może tylko dziwić , że skoro nie byłam molestowana  [a jednak  boję się dentysty jak większość ludzi  ] to  tylko  usprawiedliwia fakt mojej nienormalności.

 Ale   Ludwik mający "dłuższy staż stomatologiczny" i bojący się również tego fotela ..w kwestii molestowania seksualnego JEST ZA.... A WRĘCZ TO LUBI... jak powiada...
I bądź to mądry.... czyja" prawda jest prawdziwsza" ... a kto "normalny i normalniejszy " ????




Chłopak odprowadza swoją dziewczynę do domu po imprezie.
Kiedy dochodzą do klatki, facet czuje się na wygranej pozycji, podpiera się dłonią o ścianę i mówi do dziewczyny:
- Kochanie, a gdybyś mi tak zrobiła laseczkę...
- Tutaj? Jesteś nienormalny?
- Noooo, tak szybciutko, nic się nie stanie...
- Nie! A jak wyjdzie ktoś z rodziny wyrzucić śmieci, albo jakiś sąsiad i mnie rozpozna...
- Ale to tylko "laska", nic więcej... kobieto...
- Nie, a jak ktoś będzie wychodził...
- No dawaj nie bądź taka...
- Powiedziałam ci, że nie i koniec!
- No weź, tu się schylisz i nikt cię nie zobaczy, głupia...
- Nie!
W tym momencie pojawia się siostra dziewczyny, w koszuli nocnej, rozczochrana i mówi:
- Tata mówi, że już wyrzuciliśmy śmieci i masz mu zrobić tą laskę do cholery, a jak nie to ja mu zrobię, a jak nie, to tata mówi ze zejdzie i mu zrobi, tylko niech zdejmie rekę z tego kurewskiego domofonu bo jest 3 w nocy do cholery!


ale mnie dzisiaj poniosło......


11 października 2013

TADEUSZ RÓŻEWICZ.... CYTATY.....



  "Cytaty.... Figowe listki dla nagości ducha."   Valeriu Butulescu

czy zawsze ? 
ostatnio wpadł mi w ręce cytat z twórczości  T. Różewicza,  który bardzo trafnie obrazuje współczesną cywilizację ocenioną  przez Poetę słowami:


„Polityka zamienia się w kicz,
 miłość w pornografię,
 muzyka w hałas,
 religia w naukę,
 nauka w wiarę.”

 Poeta w swojej twórczości wyraża pogardę dla kultury masowej, prześmiewa ludzi, odbiorców, cały świat. Jednocześnie jednak jest pewnego rodzaju przewodnikiem, który chce nas ukierunkować na odpowiedni tor. Warto przytoczyć jego znane słowa: ,,jeśli my ludzie nie pójdziemy po rozum do głowy (…) zgotujemy sobie takie piekło na ziemi, że Lucyfer wyda nam się aniołem upadłym, ale nie pozbawionym duszy, zdolnym do pychy, ale pełnym tęsknoty za utraconym niebem, pełnym melancholii i smutku (…), polityka zmieni się w kicz, miłość w pornografię, muzyka w hałas, sport w prostytucję, religia w naukę, a nauka w wiarę”. Jest to z pewnością czarna, ale jak najbardziej realna wizja przyszłości.


I trudno nie zgodzić się z tymi słowami....ja przynajmniej je tak odbieram.



10 października 2013

INSTAGRAM TROCHĘ OPISOWY.....





Natrafiłam ostatnio na bardzo ciekawy blog, który pisze młody mężczyzna, mąż i ojciec.... 
Tematy poruszane w nim zdecydowanie mnie zainteresowały, zwłaszcza ostatni wpis.... 
i choć ja "stary moherowy beret" niepokoję się wkraczającą w nasze życie  ideologią gender, nie mając małych dzieci ,  tak tutaj młody tata w bardzo konkretny sposób , w oparciu o materiały pisze o swoim zaniepokojeniu...
radzę przeczytać bo naprawdę warto,.... o tej ideologii zakamuflowanej wiedzieć więcej niż to co nam serwuje TV " dla głupków...."

LINK DO KRZYSZTOFA


Teraz o dniu codziennym....
w dalszym ciągu Ludwik czyści R. z nadmiaru krzaków i śmieci, więc wczoraj odbyło się wielkie palenie...




tutaj w roli Starszego Piecowego w Piekle.... uśmiech pojawił się kiedy pomyslał , że mógły mnie tak na łopatę....




SADYSTA !!!!!

A z prozaicznych czynności, ... byliśmy na Giełdzie Staroci w Jeleniej Górze [ o samej giełdzie będzie odrębny wpis] a oto nasze zakupy....oprócz Ludwikowych samograjów itp...
a zaraz powiem dlaczego.
Na parterze planujemy zrobić "czarną kuchnię" i pod tym kątem zaczęłam poszukiwać starych eksponatów. Marzy mi się taka  dawna kuchnia , ze stołem i nisko wiszącą nad nim lampą, z piecem gdzie pod blachą będzie buzował ogień, z oknami ubranymi w zazdrostki, półeczkami z dawną porcelaną, i to taką zwykłą , użytkową....
a to nasze pierwsze zakupy...







świecznik "zrobiony na staroć :)"










Każdy człowiek chce coś w życiu osiągnąć.
Wielu ludzi, gdy coś się nie udaje, rezygnuje ze swoich marzeń,
zamierzonych celów i stacza się na dno zamiast ulepszać to, co już osiągnęło.
Drogę na sam szczyt naszych marzeń, celów możemy porównać do drabiny....
Nie zawsze uda się wejść na samą górę, czasem złamie się szczebel,
ogarnie nas lęk lub zmęczenie.
Pamiętajmy, iż nie zawsze uda się nam wejść na sam szczyt,
ale zwycięzcą może być każdy, kto się nie podda i będzie dążył do swego celu.

Nie liczy się to ile osiągniemy, ale to ile w to włożyliśmy starań i pracy..
blume 8
 Może i moje skromne marzenia zdążą się spełnić ?

 I jeszcze trochę przyrody...

i płotek w jesiennej szacie.... szkoda mi go bardzo, ale zimy już nie przetrzyma:(