4 marca 2018

CANARIS I SŁUŻBY SPECJALNE....




Dlaczego taki tytuł ? postaram się wyjaśnić....

Otóż 50 lat temu, kiedy po maturze nie dostałam się na studia :(  , musiałam podjąć pracę. Takie były wówczas wymogi. I tak moją pierwszą pracą była Gromadzka Rada Narodowa w Dziećmorowicach.... wieś do której dojeżdżało się trollejbusem do pętli na Rusinowej ,  a później szło się 2 kilometry pieszo...zima , mróz, śnieg / a wtedy były naprawdę zimy :)/
Kiedy przeniesiono siedzibę GRN do Wałbrzycha na Plac  Górnika a później do Walimia, było to dla mnie zbyt uciążliwe.... nie było takich możliwości dojazdu jak teraz , więc przeniosłam się  / a wtedy to było możliwe/ do Terenowych Zakładów Przemysłu Drzewnego w Wałbrzychu.
Tam dyrektorem był wówczas Henryk Godos, dyrektor wspaniały, komunikatywny, często zaglądał do wszystkich działów, znał załogę.
WZPT miały swoje filie w Świdnicy, Ząbkowicach Śląskich, Świebodzicach.
Dyrektor często wyjeżdżał w sprawach służbowych do tychże zakładów i zawsze zabierał kogoś z działu aby mu towarzyszył. Często byłam to ja, i tak w czasie jazdy rozmawialiśmy o wszystkim, tzn ja najczęściej pytałam bo o wielu rzeczach zwyczajnie nie widziałam, w szkole nas tego nie uczyli, a dyrektor odpowiadał.... dużo wtedy zyskałam...
Dyrektor miał karnet na maneż w Stadninie Koni i kiedyś zaproponował nam że ma wolne miejsce i w samochodzie i w Stadninie i z chęcią chętnych zabierze. Dziewczyny się bały ale ja byłam odważna ha ha ...i tak zaczęłam jeździć z dyrektorem na konie. Często jeździły z nami również  znajome  dyrektora,
Kiedyś podczas takiej podróży służbowej, usłyszałam od dyrektora, że bedzie mnie nazywał Canaris. Nie wiedziałam kto to , więc musiałam poszukać w czytelni, wtedy nie było internetu więc potrzeba było więcej zachodu.
TUTAJ

 Ale kiedy się dowiedziałam kim był Canaris, zrozumiałam dlaczego mnie własnie tak nazwał. Była to dla mnie nobilitacja, nigdy nie zdradziłam rozmów i sympatii w naszym zakładzie, bo przecież każdy miał swoje zdanie,  a moją rolą nie było donosić na kolegów.Także nasze rozmowy były tylko nasze.
Jest jeszcze jedna rzecz świadcząca o humorze dyrektora.... ponieważ on urodził się 13 czerwca a ja 14 więc kiedyś  oświadczył, że musimy się spotkać we Wrocławiu w nocy z dnia 13/14 pod pomnikiem Fredry i wypić wspólnie  lampkę szampana.
Wiadomo,  że do tego nigdy nie doszło, ale miły fakt pozostał. Kiedy wyszłam za mąż , dostałam od dyrektora telegram z życzeniami i książkę z wierszami Słonimskiego i wspaniałą dedykacją.
Dziś dyrektor już nie żyje a wspólne rozmowy o poezji nadal pozostają żywe.
Czy w czasach obecnych jest choć jeden taki ludzki dyrektor ? szanujący swoją załogę?


o służbach napiszę wkrótce....

15 lutego 2018

ŚRODA POPIELCOWA, MODLITWA





Środa Popielcowa swą nazwę przyjęła z obrzędu posypywania głów popiołem. 

W obecnej liturgii symbolowi temu towarzyszą wypowiadane przez kapłana słowa: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" lub "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". To gest uznania swojej niewystarczalności i zależności od Boga. 

Środa Popielcowa rozpoczyna okres 40-dniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości - świąt Wielkiej Nocy. Wielki Post trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek. 

Wielki Post nawiązuje do 40-dniowego pobytu Chrystusa na pustyni, gdzie pościł i był kuszony przez szatana. Jezus udał się w miejsce odosobnienia zaraz po przyjęciu chrztu z rąk św. Jana i przed rozpoczęciem publicznej działalności. 

Wtedy też św. Jan nawoływał do pokuty oraz przygotowania na przyjście Zbawiciela, który będzie chrzcił "Duchem Świętym i ogniem". Post jest więc jednym z elementów pokuty....

https://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/1580647,Sroda-Popielcowa-W-Kosciele-katolickim-rozpoczyna-sie-Wielki-Post

Byłam wczoraj w kościele, ludzi jak zwykle bardzo mało, te same twarze kobiet 70-80 letnich, młodzieży brak....'
nie wiem jak gdzie indziej,  ale u mnie tak wygląda... smutne....
Lecz  dla mnie ten czas oczekiwania jest wyciszeniem i czasem przemyśleń.
Pamiętam,że kiedy byłam młodsza , wolałam oczekiwanie adwentowe i czas Bożego Narodzenia. Wielki Post kojarzył mi się ze smutkiem, bólem....
teraz wszystko się zmieniło.... doceniam pieśni pasyjne z racji pięknej melodyki , choć słowa nie zawsze pozytywnie mi się kojarzą. Ale pieśni są piękne, zwłaszcza wybrzmiewane śpiewającym chórem . Odbywają się festiwale pieśni pasyjnych, w Wałbrzychu bardzo pięknie  te pieśni śpiewa chór przy parafii Świętego Franciszka na Podgórzu, Chór - Ludzie Jana Pawła II...
Myślę że ten wewnętrzny spokój płynie we mnie wraz z płynącym czasem....

  Wszystko ma swój czas, 
i jest wyznaczona godzina 
na wszystkie sprawy pod niebem: 
2 Jest czas rodzenia i czas umierania, 
czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, 
3 czas zabijania i czas leczenia, 
czas burzenia i czas budowania, 
4 czas płaczu i czas śmiechu, 
czas zawodzenia i czas pląsów, 
5 czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, 
czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, 
6 czas szukania i czas tracenia, 
czas zachowania i czas wyrzucania, 
7 czas rozdzierania i czas zszywania, 
czas milczenia i czas mówienia, 
8 czas miłowania i czas nienawiści, 
czas wojny i czas pokoju. 
9 Cóż przyjdzie pracującemu 
z trudu, jaki sobie zadaje? 
10 Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, 
by się nią trudzili. 
11 Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, 
dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, 
tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, 
jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca. 
12 Poznałem, że dla niego nic lepszego, 
niż cieszyć się i o to dbać, 
by szczęścia zaznać w swym życiu. 
13 Bo też, że człowiek je i pije, 
i cieszy się szczęściem przy całym swym trudzie - 
to wszystko dar Boży. 
14 Poznałem, że wszystko, co czyni Bóg, 
na wieki będzie trwało: 
do tego nic dodać nie można 
ani od tego coś odjąć. 
A Bóg tak działa, by się Go [ludzie] bali. 
15 To, co jest, już było, 
a to, co ma być kiedyś, już jest; 
Bóg przywraca to, co przeminęło. 
16 I dalej widziałem pod słońcem: 
w miejscu sądu - niegodziwość, 
w miejscu sprawiedliwości - nieprawość. 
17 Powiedziałem sobie: 
Zarówno sprawiedliwego jak i bezbożnego 
będzie sądził Bóg: 
na każdą bowiem sprawę i na każdy czyn 
jest czas wyznaczony.

Księga Koheleta

I taki własnie czas jest przypisany do obecnego mojego życia.
Jest i czas modlitwy, rozmowy z Bogiem, ale nie tylko modlitwami zapisanymi w modlitewnikach,
jest Boży dar milczenia, bo milczenie poszukuje się zarówno ludzkimi jak Boskimi drogami. Musimy go szukać sami, a zarazem spodziewać się z nadzieją, że je otrzymamy w darze.,...czyli modlitwa prostego spojrzenia.
Pięknie wyraził jej sens prosty wieśniak z Ars, który spytany przez swego proboszcza co robi gdy tak siedzi godzinami w kościele i nie odmawia nawet cząstki różańca, odpowiedział....
Patrzę na Niego a On patrzy na mnie i jest nam dobrze razem....
Taka modlitwa spojrzenia jest nie tylko modlitwą - jest mocą przeistaczającą , dającą wiedzę o całej rzeczywistości, o bliźnim niewidzialnym i o nas samych.
Cisza i spojrzenie.



2 lutego 2018

NOCNE ROZMOWY





Słucham radia, szczególnie nocą, kiedy są prowadzone rozmowy na żywo....
często bardzo ciekawe,  i frapujące np.

rozmowa pierwsza:
Słuchaczka A........ proszę ojca , no nie wiem jak mam to powiedzieć, to dla mnie takie ciężkie....

Ojciec ..... proszę normalnie powiedzieć, słucham
Słuchaczka .... bo proszę ojca ja kiedy słyszę głos w radio czy telewizji jednego z ojców to nie wiem co się ze mna dzieje, to chodzi tak za mną, ten piękny głos, słyszę go wszędzie...
Ojciec.... to jeden z naszych ojców prowadzących ? to miłe
Słuchaczka.... ależ  proszę ojca to nie zakochanie,  to fas-cy-nac-ja.... ja nawet mówiłam to księdzu przy spowiedzi i mi odpowiedział, że jestem tym ojcem zafascynowana.... co ja mam z tym zrobić....
Ojciec.... no , chyba powierzyć sprawę Panu Bogu...
Słuchaczka.....  a może poda mi ojciec nr telefonu , to ja do tego ojca  zadzwonię i porozmawiam....:)
Ojciec..... nie mogę,  ale jak sprawa dotyczy wiary to proszę napisać do ojca...
Słuchaczka.... nie,  to jest taka mocna fascynacja że ja sobie z tym poradzić nie mogę....


*****
Słuchaczka B......proszę ojca , mam koleżankę która ma skierowanie na operację i się boi i codziennie do mnie dzwoni .....co ja mam z tym zrobić ? przecież to jej decyzja

Ojciec.... no tak,  każdy sam musi podjąć taką decyzję
Słuchaczka ...a co by ojciec zrobił na moim miejscu ? ma iść na tę operację ? tak mam jej powiedzieć ?
Ojciec.... no to zależy od choroby, lekarza a przede wszystkim od niej samej

Słuchaczka.... no własnie ja jej tłumaczę, że są różne przypadki,  na przykład Matka Teresa z Kalkuty miała zawał, nasz Papież był podstrzelony.....
Ojciec..... oj oj ..Ojciec Święty Jan Paweł II nie był podstrzelony, na niego dokonano zamachu 
:) :) :)
itd...

ciekawe postacie, i  taka skrzynka problemów ludzi starszych, bo dzwonią przeważnie moi rówieśnicy ale i starsi , bardzo mnie ciekawią te ich portrety psychologiczne. Dlaczego własnie dzwonią, czy nie moga sobie poradzić z własnymi emocjami ?
czasami takie starsze osoby są samotne i wtedy każda rozmowa, zwłaszcza wysłuchana jest ukojeniem dla duszy, że jest ktoś, kto po prostu wysłucha i powie dobre słowo...
ale część dzwoni jak do cudotwórcy, że ten ojciec po drugiej stronie słuchawki  wszystko może....
ciekawe zjawisko psychologiczne, może ktoś kiedyś na podstawie tych rozmów napisze pracę magisterską, a może nawet doktorat....



1 lutego 2018

ZAŚWIATY, WIECZNOŚĆ




Wczoraj odbył się pogrzeb sąsiada, kolejny  w tak krótkim czasie. Mężczyzna rok starszy ode mnie / ale do dopiero początek roku/ ..... nie byłam na pogrzebie bo go nie znałam. Ale po południu poszłam na cmentarz,
własnie ..... cmentarz, chyba kiedyś pisałam , że często odwiedzam cmentarze, jest w nich jakaś ulotność chwili, cisza i zaduma... można wtedy pomedytować nad swoim życiem, nad ludzkimi losami... często spojrzeć na twarze tych którzy odeszli
i cytując wiersz Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej

 
Gdy się miało szczęście, które się nie trafia: 
czyjeś ciało i ziemię całą, 
a zostanie tylko fotografia, 
to - to jest bardzo mało...

i wtedy zrodziła się myśl aby uwiecznić niektóre portrety wykonane na porcelanie, zimniej jak ci,  którzy leżą w zimnych grobach. Niech chociaż to zwykłe  Wieczne odpoczywanie racz Im dać Panie  stanie się pamięcią , bo ci,  o których się pamięta żyją wiecznie.



     














26 stycznia 2018

ROZMOWY NIEDOKOŃCZONE : ŚMIERĆ I CHOROBA





Ostatnio często natrafiam na audycje radiowe dotyczące ogólnie mówiąc zdrowia człowieka. I tak wysłuchałam audycji, której tematem było: człowiek chory w kościele i demokracji, oraz bardzo ciekawa audycję na temat śmierci mózgu.


 CZŁOWIEK CHORY W KOŚCIELE I W DEMOKRACJI

Choroba dotyka każdego, chorują dzieci, i dorośli. Padło w audycji pytanie - kto lub co powoduje , że człowiek choruje. Wiadomo , że za niektórymi chorobami stoimy my sami nie przestrzegając na przykład diety, stosując używki i narkotyki itd.... Ale część chorób jest spowodowana genetycznie i tym , że niestety nie jesteśmy nieśmiertelni, i że choroba przypomina nam o tym fakcie, że kiedyś musi nadejść koniec naszego życia.
Kiedy dowiadujemy się o chorobie, zwłaszcza tej nieuleczalnej,  doznajemy najpierw szoku, później  niedowierzania, że akurat to nas spotkało,  i pytanie a może jednak diagnoza jest błędna ? Niestety zazwyczaj to jest prawda i wtedy trzeba się  z nią zmierzyć

Ja dowiedziałam się o swojej chorobie 13 lat temu, i byłam bardzo zdziwiona że w 2 miesiące po przejściu na emeryturę padła taka diagnoza. Przecież w moim zakładzie pracy mieliśmy obowiązkowe badania lekarskie i nigdy nic złego nie wyszło. Więc jak to ? w ciągu dwóch miesięcy powstała ?
Nie czas było jednak na zastanawianie się, trzeba było podjąć leczenie.
Kiedy poznałam Ludwika, powiedziałam mu, że choruję, bo uważałam ,że powinniśmy sobie na początku znajomości powiedzieć o swoich chorobach, ułomnościach itd.... aby później nie było rozczarowań, że coś zostało zatajone.
Dawałam sobie radę, przez 10 lat było w miarę dobrze,  ale później nastąpiło pogorszenie, trzeba było wziąć mocniejsze leki , no i wyszły powikłania : mam orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez lekarza orzecznika, musiałam zoperować oczy, no i teraz bardzo się pilnować. Ale wiem, że niestety w pełni zdrowa już nie będę i że muszę starać się z tym żyć.
I właśnie o tym była audycja, że w chwilach kiedy dopada nas choroba powinna być przy nas osoba wspierająca, bo jak powiedział profesor
ks. prof. dr hab. Jan Przybyłowski, ks. dr Zenon Hanas SAC

świat człowieka chorego a zdrowego jest zupełnie inny. Nikt nie zrozumie człowieka chorego dopóki sam nie zachoruje. Wtedy taka obecność osoby bliskiej jest bardzo potrzebna, i nie po to aby mówić nic się nie martw, jakoś bedzie  - tylko po to aby chorego wspierać w walce z chorobą. Bo czasami po takiej diagnozie ludzie tracą wolę życia. I być z tym chorym do końca trzymając go za rękę aby w spokoju pozwolić mu przejść przez ten najważniejszy egzamin życia - ŚMIERĆ
Bardzo trafnie zostało powiedziane, że w chwili kiedy słabnie ciało, wzrasta duchowość. Człowiek zaczyna wchodzić w głąb swojego jestestwa, kiedy jest wierzący,  odczuwa obecność Boga, dotyka świętej tajemnicy zmartwychwstania.
Ale cierpienie skutecznie potrafi zagłuszać to dobro, kiedy cierpimy  czasami nie jesteśmy w stanie racjonalnie myśleć, czekamy tylko na ukojenie bólu.
Walczymy ale bardzo często prosimy Boga aby nas już od tej traumy wybawił. Tak jak to jest w pięknej pieśni:


 Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo! 
Ty za nami przemów słowo, Maryjo! 
Ociemniałym podaj rękę, 
Niewytrwałym skracaj mękę, 
Twe Królestwo weź w porękę, Maryjo!




drugim tematem poruszonym w audycji była:

 ŚMIERĆ MÓZGU  
prowadzona przez prof. n. med. Jan Talara



http://jacek.norkowski.info/?metoda-talara,34

audycja tym bardziej ciekawa i kontrowersyjna, kiedy dzwonili słuchacze mówiąc o tym, że w naszych polskich szpitalach za szybko stwierdza się śmierć pacjenta i właśnie śmierć pnia  mózgu,  aby móc pobrać jak najszybciej organy do przeszczepu. Opowiadała babcia płacząc, że ponad 20 lat temu jej mała wnuczka wpadła pod samochód i w szpitalu szybko stwierdzono zgon i pobrano organy, zanim dojechali  rodzice. Nie sądzę aby kłamała.... nawet po 20 latach zanosiła się szlochem...
I własnie prof. Talar stwierdził, że trzeba dać choremu ostatnią szansę, nie pochopnie skazywać go na śmierć, bo ma np. 90 lat.... ale zrobić WSZYSTKO co jest w mocy lekarza aby mu pomóc.
Czy to jest prawda ? myślę, że jednak jest , bo niby za co chce się się pozbawić profesora wykonywania zawodu ?

https://tajnearchiwumwatykanskie.wordpress.com/2015/08/05/bronmy-prof-jana-talara-ktory-udowadnia-ze-smierc-pnia-mozgu-nie-istnieje/



 dla mnie to szok , co się obecnie dzieje w medycynie i farmaceutykach, lekarze nie leczą tylko eksperymentują, firmy trują nas lekami....

strach się położyć do szpitala, ale przecież sa lekarze z powołania, którzy naprawdę leczą i starają się pomóc choremu.

Nie mogłam spać po tej audycji.....

aha,  był reż głos pani doktor jak się przedstawiła, że lekarz to nie cudotwórca i np po co męczyć 90 letniego pacjenta pod respiratorem, lepiej ten respirator odłączyć....niech spokojnie umrze..

DUSZĄC SIĘ !!!!


http://www.eioba.pl/a/3rbm/kolejne-bledne-orzeczenia-smierci-mozgu

https://www.pch24.pl/smierc-mozgu,3623,tag.html

https://www.zdrowie.abc.com.pl/zmiany-w-prawie/ustawa-zmniejszajaca-liczbe-lekarzy-orzekajacych-smierc-mozgu-podpisana,109893.html

11 stycznia 2018

KSIĄŻKI I MOJE PRACE




Z NETU

Pisałam już kiedyś, że w moich bibliotekach brakuje książek, które chciałabym przeczytać. Chodzi o pamiętniki, biografie, sagi rodzinne, dużo jest nowości, ale ja się w nich nie odnajduję. To już nie moje pokolenie. Pisane są prostym językiem, często z wulgaryzmami, seksem itd.... prawie we wszystkich jakie wypożyczyłam był podobny scenariusz. Dlatego też w miarę możliwości  staram się kupić coś dla siebie w komisie internetowym.
Ale ostatnio nabyłam świetną, nową  książkę


przede wszystkim ze względu na piękne zdjęcia, a także na miejsce pochodzenia tych zdjęć. Chatki budowane daleko "od szosy" w głębi lasów czy na zboczach górskich..... samo piękno, dzika przyroda i człowiek.

Na polu robótkowym coś się dzieje, zrobiłam biały sweterek, najprostszy, taki jaki lubię, małą chustę z resztek włóczki skarpetkowej, a teraz przymierzyłam się do Albanetty, chusty rogalika. Czy podołam,  to się okaże :)








Jesteśmy już po kolędzie....



7 stycznia 2018

ANIOŁY, PROMYKI SZCZĘŚCIA





. Dziś po południu kiedy  włączyłam sobie radio aby spokojnie wypić kawę  , natrafiłam na audycję literacką o tematyce .... promyki nadziei....
To dziwne,   bo odebrałam to jako odpowiedź na własny stan ducha....
Tak jakby moja Podświadomość, mój Anioł Stróż czy Duch Święty dawał mi wskazówki mówiąc : popatrz, posłuchaj....
To były fragmenty wierszy recytowanych przez Tadeusza i Elżbietę.... 
nie powtórzę ich ale postaram się coś podobnego znaleźć.

 ....

Czy zdarzyło Ci się zbudzić rano i znaleźć nagle odpowiedź na problem, który zaprzątał Twoją głowę od tygodni? Czy miałeś czasem wrażenie, że jakiś pomysł przyszedł Ci do głowy nie wiadomo skąd? Jeśli nawet nie zdarzyło Ci się to osobiście, na pewno przytrafiło się tak komuś z Twoich znajomych. To są przykłady na istnienie aniołów w naszym życiu. Otrzymujemy informacje, jakich nigdy nie posiadaliśmy, w sposób jakby magiczny.

Czy słuchasz pięknej muzyki, czy przebywasz w ciszy na łonie natury, czy też pijesz popołudniową herbatę, jeśli wystarczająco uciszysz swój umysł, anioły przemówią do Ciebie poprzez Twoje myśli. I wtedy właśnie pojawią się pomysły nie wiadomo skąd, pojawią się kreatywne rozwiązania Twoich problemów. Zdasz sobie sprawę, że cały czas przebywałeś w anielskim towarzystwie, tylko tego nie dostrzegałeś.

z netu



  
Żyj pełnią życia; inaczej popełniasz błąd.
Nie jest szczególnie ważne, czym się zajmujesz,
jeśli tylko masz życie w swoich rękach.
Bo jeżeli nie miałeś życia, to co miałeś? 
- Co się raz straci, już jest stracone, nie zapominaj o tym.
Właściwa chwila to jest każda chwila, którą człowiek będzie miał szczęście przeżyć...

a więc żyj! 



Kawałek życia został Ci włożony w ręce.
Twojego własnego życia.
Twoje umykające istnienie
każdego dnia dawane jest ci od nowa.
Czy naprawdę chętnie przeżywasz dzisiejszy dzień?
Czy go rozpoczynasz z ochotą?
Czy przyjmujesz niczym ołowiany ciężar,
który cię przygniata?
Nikt z ludzi nie potrafi tego zmienić, jedynie ty sam.
Nie ma bowiem na świecie nikogo, kto
mógłby ten dzień przeżyć za ciebie.
Przyjmij ten podarunek, a nie zapomnij,
że każdy dzień dany ci jest jak wieczność.

Abyś był szczęśliwy!!!!


Każdego dnia zaczynaj życie od nowa!!!
Życie znowu wstępuje w ciebie, gdy się dziwisz,
że każdego poranka pojawia się światło.
Jesteś szczęśliwy, ponieważ twoje oczy widzą,
twoje dłonie czują, a twoje serce bije.
Jesteś jak nowo narodzony, gdy zdajesz sobie sprawę,że żyjesz.



Aby być szczęśliwym, nie jest ważne, by wiele posiadać.
Istotnym jest, by mniej pożądać.
Wielu myśli inaczej. Są niezadowoleni z tym co posiadają.
Dlatego kupują kolejne rzeczy.
Rzeczy, których tak naprawdę wcale nie potrzebują.
Nie czyń tego!!
Będziesz miał jedynie coraz to więcej niepotrzebnych 
przedmiotów i wcześniej czy później zauważysz,

że to wszystko nie uczyniło cię jednak szczęśliwym.
Bogaty i szczęśliwy nie jesteś wtedy, kiedy wiele
posiadasz, 
lecz wyłącznie wówczas,
gdy potrafisz obejść się bez wielu rzeczy.



Istnieje na tym świecie jeden człowiek,
którego musisz naprawdę bliżej poznać.
Również wtedy, kiedy go całkowicie nie zrozumiesz.
Nie rozumiesz, dlaczego on robi to, a nie tamto,
dlaczego raz tak odczuwa, a kiedy indziej zupełnie inaczej.
Jest to człowiek, z którym musisz żyć na co dzień.
Ten człowiek siedzi w twojej własnej skórze.



Ty sam jesteś tym człowiekiem.
W sprawie szczęścia ogromne, a nawet największe
znaczenie ma fakt, by dobrze czuć się we własnej skórze.
Aby być szczęśliwym, musisz być wolnym.
Wolnym także od patrzenia i myślenia wyłącznie o sobie,
od chorobliwego przewrażliwienia,
od niecierpliwości i pożądania.
Najlepszym nauczycielem jest zwyczajne, codzienne życie.
Długie monotonne godziny, ciągle ta sama męcząca praca,
nieporozumienia i rozczarowania, choroby i kłopoty,
nie spełnione marzenia i nieuniknione starcia.
Wszystko to oszlifuje cię niczym diament.
Pod warunkiem, że potrafisz pogodzić się z tym.
Czasami jest to bolesne, 
ale nie ma innej drogi do prawdziwego szczęścia.

Czasami wydaje nam się, że mieszka w nas
dwóch różnych ludzi.
Jeden, który wszystko doskonale czyni
i tego człowieka prezentujemy światu.
Jest też i ten drugi, którego się wstydzimy,
i tego ukrywamy.
W każdym człowieku istnieje coś takiego 
jak wewnętrzny dysonans i niespójność.
Każdy chciałby być dobry, a jedynie dokonuje czynów,
których sam często nie rozumie.




Człowiek jest szczęśliwy wtedy,
kiedy nie ugania się za szczęściem
jak za motylem,
lecz jest wdzięczny za wszystko,
co dostaje.
Jeśli poszukuje szczęścia
zbyt daleko,
to ma sytuację podobną jak z okularami.
Nie widzi ich,
a ma je przecież na nosie.
Tak blisko!
Jakże możemy być kiedykolwiek szczęśliwi,
jeżeli zawsze wszystkiego
oczekujemy od innych?
Bóg dał każdemu człowieku coś,
czym potrafi innych uszczęśliwić!!!


Życzę ci odwagi,jaką ma słońce,
które codziennie od nowa wschodzi
nad wszelką nędzą świata.
Niektórzy po zapadnięciu zmroku
już nie potrafią uwierzyć w słońce.
Brakuje im tej odrobiny cierpliwosci,
aby doczekać nadchodzącego poranka.
Kiedy przebywasz w ciemnościach,spójrz w górę.
Tam czeka na ciebie słońce.
Ono nie omija nikogo.
Ciebie tez nie ominie,jeżeli nie schowasz się w cień.

Z każdym dobrym człowiekiem, który zamieszkuje ziemię, 
wschodzi jakieś słońce.



Gdy słońce
w twoim życiu zgasło,
wówczas szukaj gwiazdy, którą Bóg
specjalnie dla ciebie zapalił.

Gdy stoisz z pustymi dłońmi,
wówczas wiedz, że Bóg wcale
nie wymaga od ciebie pełnych stodół.
Gdy drzwi twoich bliźnich zamknięte
przed tobą i nikt już na twoje pukanie
nie otwiera, wówczas nie odchodź w
zgorzkniałej rozpaczy. Bóg kocha cię
i gdzieś stworzył dla ciebie jakieś ludzkie serce,
by ci to powiedzieć.

Deszcz przestanie padać. Zimno przeminie.
W czyimś uśmiechu i czyjejś czułej dłoni
odczujesz, że znów jest wiosna i zaczniesz znów żyć.
Jeżeli musisz zanieść swoją wieść na pustynię,
gdzie nikt cię nie słucha, wówczas wiedz, że
Bóg ustawił niewidoczne anteny, które chwytają
każde słowo twojego serca i je ponad pustynny
krajobraz na skrawek ziemi przenoszą, gdzie
rodzi się nowy świat!

Otwórz swoje serce dla radości



Jest taki smutek, który przychodzi wtedy,
kiedy za bardzo przywiązujemy sie do siebie
i do przedmiotów.
Wtedy, kiedy gniewamy sie na ludzi,
o których myślimy, że za mało nas cenią.
Mamy żal, że na swiecie jest tak okropnie
i że to właśnie nam źle sie powodzi.

A przecież jest tyle drzew i kwiatów,
takie mnóstwo ptaków i motyli,
łąk i lasów.
Tyle cudownych rzeczy wokół nas,
które tylko czekają na to,
by uzdrowić człowieka z jego smutku.
Naucz się nazywać po imieniu drzewa i kwiaty,
ptaki i ryby,
w imię Boga. Otwórz swojego ducha dla światła,
otwórz swoje serce dla radości.




Przyjaźń to najwspanialszy i najbardziej kosztowny dar.
To sens i znaczenie wszystkich darów, 
ilekroć ludzie się obdarowywują.

Kwiaty nie zakwitną bez ciepła słońca.
Ludzie nie mogą stać się ludźmi bez ciepła przyjaźni.

Dlaczego tak wielu ludzi nic z tego życia nie ma?
Ponieważ nie mają żadnych przyjaciół.
Nie znają żadnej bratniej duszy.
Nie zauważają żadnych oznak, że ktoś ich lubi.
Ponieważ nie ma nawet kwiatka, który by kwitł dla nich.

Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły.
Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł,
lecz ich serce jest bezpiecznym portem dla wszystkich, którzy są w potrzebie.
Wyciągają ręce i proponują swoją przyjaźń.

Przyjaźń. W twoim sercu żyją ludzie, którzy znaleźli tam swój dom.
Zamieszkują go nawet wtedy, gdy już dawno umarli.

Kto wyrzeka się przyjaźni, mieszka w krainie bez kwiatów.



 Ps.

w nocy w sypialni mam włączone radio,  i wczoraj znów nastąpiła sytuacja , która dała mi do myślenia - obudziłam się na słowa płynące z radia ...NIE JESTEŚ  SAM..... 

to była powtórka programu literackiego z popołudniowej audycji
http://www.radiomaryja.pl/multimedia/audycja-literacka 

Dlaczego akurat w tym miejscu się obudziłam  aby usłyszeć te słowa ?

 Jak widać dostaję wyraźny przekaz..... i zaczynam myśleć pozytywnie...