WSPOMNIENIA Z SZUFLADY..... MAMA

Moja mama i tata

Na rysunku mały domek

w domku dzieci śpią.

A na niebie tuż nad domkiem

gwiazdki dwie świecą.

Mama to ta gwiazdka mała,

drugą tata jest

Kiedy mama czasem mrugnie,

powtarza jej gest.

W zimnym świecie dają sobie

ciepło świecąc wraz.

A tym wszystkim obdarują dzieci,

 czyli nas.

MAMA.....

urodziła się na wsi pod Łuckiem w obwodzie wołyńskim....miała starszą siostrę i młodszego brata, mieszkała z mamą....nie pamiętam aby wspominała o swoim tacie....
Tak naprawdę, to żałuję,  że nie zapisywałam wspomnień swojej mamy, choć tych opowieści było bardzo mało, tak jakby mama chciała wymazać pewne fragmenty swojego życia z pamięci.Skończyła trzy klasy szkoły podstawowej....
Pracowała na wsi dorywczo , a to w polu u obszarników jak mówiła, albo u żydów, sprzątając, zapalając ogień na szabas....
Miała 16 lat kiedy wybuchła wojna, zaraz na jej początku została wywieziona z siostrą na przymusowe roboty do Niemiec.Do swojego domu rodzinnego nigdy już nie wróciła. I podkreślała,  że chyba sam Pan Bóg ją skierował na te roboty, bo nie przeżyła tragedii  rzezi wołyńskiej jak jej brat i mama..
Pobyt w niemczech jak opowiadała miała znośny, z racji tego , że potrafiła wyszywać , robić na drutach, bauerka nie pozwalała jej pracować w polu czy oborze..... robiła więc  swetry, czapki, rękawiczki, szyła, ubierała lalki..... tak tak, te lale siedziały później w pięknych sukniach w sypialniach na łóżkach. A dom bauerów był bardzo duży, wielopokoleniowy....
Nie narzekała więc na swój los za bardzo,  bo miała o wiele lepiej niz jej siostra i inni przymusowi robotnicy pracujący na gospodarstwie. 
Tam też , w tymże gospodarstwie pracował mój przyszły tata, tam się poznali.
Jednak po wyzwoleniu nie miała już gdzie wrócić....granica się przesunęła, Wołyń włączono do imperium.....
Dlatego też z którymś tam transportem pojechała w bydgoskie, na wieś, gdzie wracali jej towarzysze niedoli do swoich rodzin, tak trafiła na wieś J. niedaleko Wyrzyska.....
W rodzinie która ją przyjęła było chyba 8 dzieci, gospodarstwo na tamten czas bardzo duże, więc pracy miała sporo. Pilnowała dzieci, chodziła w pole, do kopania torfu no i robiła na drutach....
 Mój tato , który też nie wrócił w swoje rodzinne strony, tylko wyjechał na Dziki Zachód..... namówił ją aby przyjechała do niego.... 
no i tak to się zaczęło to ich wspólne  życie,  w jednym pokoiku na trzecim piętrze,  bez kuchni, a biały obrus  leżący w dzień na stole służył w nocy za prześcieradło....

z koleżanką żydówką jeszcze na Wołyniu

a to już na przymusowych robotach w Niemczech , z koleżankami

a to po przyjeździe do Polski , okolice Wyrzyska  

tutaj ze mną i naszą małą sąsiadką