WODA......

Patrick Holford w swojej książce “Smak życia” napisał:

“..Wszyscy wyszliśmy z wody, z wody w ogromnym procencie się składamy i bez wody nie możemy żyć..”

Woda jest wielkim Darem i wielkim  naszym Skarbem, ponieważ wszystko pochodzi z wody,  z wody powstało i z wody się składa...

....Każdy z nas musi odnaleźć drogę, w swoim własnym dramacie lub komedii, dopóki nie przebrnie przez wszystkie ścieżki duchowej ewolucji…   Wtedy dopiero odnajdzie wody boskiego oceanu…

Każde nasze słowo, każda nasza myśl  jest jak kropla wody – jest nosicielem informacji…

W duchowej sferze, na poziomie myśli, ten kto wysyła negatywne myśli – zanieczyszcza swoją własną wodę, z której w 80% składa się organizm człowieka, negatywnie ją ładuje…
ŹRÓDŁO

.....Nie starczy ust do wymówienia

przelotnych imion twoich, wodo.

Musiałbym cię nazwać we wszystkich językach

wypowiadając naraz wszystkie samogłoski

i jednocześnie milczeć - dla jeziora,

które nie doczekało jakiejkolwiek nazwy

i nie ma go na ziemi - jako i na niebie

gwiazdy odbitej w nim.....

 Wisława Szymborska

"Po co mi mówisz"

Co mi mówisz górski strumieniu?

W którym miejscu ze mną się spotkasz?

Ze mną, który także przemijam?...

Zatrzymaj się

- to przemijanie ma sens! 

Potok się nie zdumiewa,

lecz zdumiewa się człowiek!

Kiedyś temu zdumieniu

nadano imię "Adam".

Zatrzymaj się...

...we mnie jest miejsce spotkania

" z Przedwiecznym Słowem"

Jeśli chcesz znaleźć źródło

musisz iść do góry, pod prąd.

Gdzie jesteś źródło?

Cisza.

Dlaczego milczysz?

Jakże starannie ukryłeś

tajemnicę twego początku.

Pozwól mi wargi umoczyć

w źródlanej wodzie,

odczuć świeżość. 

Jan Paweł II

Rwie  woda  spieniona,  spada  z  głośnym  wyciem

Ten  wodospad  w  tęczy  jest  życia  odbiciem.

Płynie  wartko  woda  i  znosi  kamienie

wśród  zielonych  drzewek  co  rzucają  cienie.

Pędzi  wprost  przed  siebie,  omija  przeszkody,

Niesie  echo  szumu , rzuca  krople  wody .

W  promieniach  słońca  iskrzą  kolorami,

Te   kropelki tęczy  są  naszymi  dniami

Podobnie  jest  z  życiem,  pędzi  jak  szalone

Znosi  trudy  różne,  bywa  zagubione,

omija  przeszkody  lub  też  je  porywa

bywa  czasem człowiek   swe  życie przegrywa.

 źródło

 

Wodospad Siklawy

Jakaż to prządka snuje białe nici, 

Które wśród głazów migają tak żywo, 

że je z daleka ledwie wzrok pochwyci? 

Jakaż to prządka rozpierzchłe przędziwo 

Łowi po skałach strojnych w szarą pleśń? 

I z drobnych nitek srebrną wstęgę przędzie, 

I przez granitów przewiesza krawędzie, 

Nucąc wieczyście jednobrzmiącą pieśń? 

To wartki strumień szumiącej Siklawy 

Zagarnia wkoło śnieżne ścieki gór, 

Na nić swą czarne nawiązuje stawy 

I wiedzie głośny z kamieniami spór: 

To potok wzbiera siatką wód pajęczą 

I coraz głębiej pierś wąwozu porze, 

I znika w ciemnej gardzieli otworze, 

Kończąc krajobraz wodospadu tęczą. 

Skromny to potok! a jednak w swym biegu 

Tyle piękności naszych gór jednoczy - 

Chylą się nad nim ściany pełne śniegu 

I gonią za nim czarnych stawów oczy. 

Za nim piętrami spadających wzgórz 

Ciągną się gruzem zasłane rozdroża, 

Jak falujące a zastygłe morza, 

Co skamieniały wśród pierwotnych burz. 

Skromny to potok! lecz tak wdzięcznym rzutem 

Zamyka wąwóz na błękitów tle, 

Tak pięknie ginie w wnętrzu skał rozprutem, 

Znikając w tęczach albo w sinej mgle, 

Skromny wodospad! nie ma w świecie sławy. 

Lecz tak mu pięknie w ukrytej czeluści, 

Gdy na wiatr wstęgi srebrzyste rozpuści 

Skromny wodospad szumiącej Siklawy! 

Adam Asnyk

 

Źródło

wejdź do lasu

i odszukaj ukryte w słonecznych promieniach

źródło

pochyl się i zanurz skroń

czy słyszysz jak puls twój splata się z rytmem Ziemi?

wstań i spójrz w słoneczny dysk

i na powrót w zdrój

kryształ wody przyjął karminowy blask twojej krwi

Jerzy Oszelda

Nad wodami

Wodospady huczące, gwałtowne

i jeziora ciche, spokojne,

i zielone, stojące stawy,

i górskie spienione siklawy,

i rzeki bez przerwy w podróży,

i morze, które nigdy nie znuży,

i najczystsze wody źródlane

są wieczności Wielkim Oceanem.

Ludmiła Marjańska