SEN

Miałam dziś bardzo dziwny sen....
przeżyłam jeszcze raz pogrzeb Haliny Kozłowskiej , o którym pisałam

 TUTAJ

śniło mi się wszystko krok po kroku, jakby ktoś ponownie przewijał taśmę filmową....
.....wchodzimy w bramę cmentarną idąc do Zygmunta, właśnie w tym momencie otwierają się drzwi kaplicy , wychodzą ludzie, a my  musimy   się zatrzymać,  bo nie ma przejścia....nie lubię takich sytuacji, bo niezbyt dobrze czuję się na pogrzebach....zwłaszcza w pobliżu trumny, wolę stać z daleka...
jednak we śnie stoję oparta o Ludwika, właśnie wynoszą trumnę, aby umieścić ją na meleksie, jednak trumna spada, otwiera się wieko i pani Halina zatrzymuje się na moich nogach...brrrr, ze strachu prawie wciskam się w Ludwika obracając się do Haliny plecami, czuję jej zimne ciało brrrr , a ona łapie mnie za kolana i  woła

  ..... przecież ja żyję, przecież ja żyję !!!!!!!

we mnie coś pęka, podnoszę ją z kolan, sadzam na ławce.../ skąd tam wzięła się ta ławka ?/ i dzwonię po pogotowie....

przecież Ona żyje !!!!!

na szczęście sen się kończy, ale ja po przebudzeniu zastanawiam się  dlaczego właśnie mnie przyśniła się  ta sytuacja....przecież nie znałam pani Haliny, nigdy jej nie widziałam , a jednak sądzę chce mi coś przekazać.... tylko co ?
w czym mogę jej pomóc ?
czyżby nie mogła unieść się wyżej  Nieba , błąka się gdzieś po okolicy i prosi ?
o co ?
nie potrafię tego rozeznać, ale zaczyna mnie to trochę niepokoić.....